इमाम अबू दाऊद : 489

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ نُوحِ بْنِ صَعْصَعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَامِرٍ قَالَجِئْتُ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ فَجَلَسْتُ وَلَمْ أَدْخُلْ مَعَهُمْ فِي الصَّلَاةِ قَالَ فَانْصَرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَى يَزِيدَ جَالِسًا فَقَالَ أَلَمْ تُسْلِمْ يَا يَزِيدُ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَسْلَمْتُ قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تَدْخُلَ مَعَ النَّاسِ فِي صَلَاتِهِمْ قَالَ إِنِّي كُنْتُ قَدْ صَلَّيْتُ فِي مَنْزِلِي وَأَنَا أَحْسَبُ أَنْ قَدْ صَلَّيْتُمْ فَقَالَ إِذَا جِئْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَوَجَدْتَ النَّاسَ فَصَلِّ مَعَهُمْ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ تَكُنْ لَكَ نَافِلَةً وَهَذِهِ مَكْتُوبَةٌ

आम्हाला [कुतायबाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअन बिन इसा] यांच्याकडून, [सईद बिन अस-सैब] यांच्याकडून, [नूह बिन शाशआह] यांच्याकडून, [यजीद बिन आमिर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: 'मी एकदा मशिदीत आलो तेव्हा पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, प्रार्थना करत होते. मी मग बसलो आणि त्यांच्यासोबत प्रार्थना केली नाही. मग अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, ते आले आणि त्यांनी याझिद बसलेला पाहिला. त्यांनी विचारले: 'हे याझिद, तू अजून इस्लाम स्वीकारला नाहीस का?' त्याने उत्तर दिले: 'नक्कीच, हे अल्लाहचे प्रेषित, मी इस्लाम स्वीकारला आहे.' त्यांनी विचारले: 'मग तुला जमातबरोबर नमाज का वाचवायला अडथळा आला?' त्याने उत्तर दिले: 'मी घरी नमाज वाचवली होती आणि मला वाटले की तुम्ही नमाज संपवली आहे.' मग त्याने सांगितले: "जर तुम्ही जमात प्रार्थनेला येऊन लोकांना प्रार्थना करताना पाहिलात, तर त्यांच्यासोबत प्रार्थना करा; जरी तुम्ही आधीच प्रार्थना केली असली तरी ती तुमच्यासाठी एक अतिरिक्त प्रार्थना (सुन्नाह) आहे, आणि ही प्रार्थना अनिवार्य ठरते."