Imam Abu Dawud : 436
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا قَيْسٌ يَعْنِي ابْنَ الرَّبِيعِ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَنْبَارِيُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ جَمِيعًا عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ فَخَرَجَ بِلَالٌ فَأَذَّنَ فَكُنْتُ أَتَتَبَّعُ فَمَهُ هَاهُنَا وَهَاهُنَا قَالَ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ بُرُودٌ يَمَانِيَةٌ قِطْرِيٌّ وَقَالَ مُوسَى قَالَ رَأَيْتُ بِلَالًا خَرَجَ إِلَى الْأَبْطَحِ فَأَذَّنَ فَلَمَّا بَلَغَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ لَوَى عُنُقَهُ يَمِينًا وَشِمَالًا وَلَمْ يَسْتَدِرْ ثُمَّ دَخَلَ فَأَخْرَجَ الْعَنَزَةَ وَسَاقَ حَدِيثَهُ
A erenikich [Musa ewe Samol mi Lapalap] a fen erenikich ewe Al-Hadith. Iwe, mwirin an a erenikem [Muhammad bin Sulaiman Al-Anbari] a fen erenikem [Waki’] seni [Sufyan] mettoch meinisin seni [‘Aun bin Abi Juhaifah] seni [Seman we] a apasa; Fan eu ua churi ewe Soufos sallallaahu ‘alaihi wasallam non Mecca, me a nom non ew Qubah mi pwechepwech, mwirin Bilal a tou, mwirin ewe koko ngeni iotek, nupwen ua nenengeni awan a suki ngeni peliefich me ngeni peliefich. Apu Juhaifa a apasa; Iwe, ewe Rasulullah a towu o üföüf üf mi pwechepwech, iei üf mi pwechepwech seni Yemen mi för seni Qitr - ei üf a kan üföüf üf mi pwechepwech won inisin -. Moses a apasa; Fan ew ua kuna Bilal a tou ngeni Abthah, mwirin a ngeni ewe koko ngeni iotek. Lupwen a tori ekkewe kapas hayya ‘alash shalah, hayya ‘alal falah, a kul awan ngeni peliemwan me peliemwan, iwe ese pwal kul, murin a tolong lon imwan we a towu fiti efoch wok. Iwe, Musa a kapas usun ewe hadith mi unus.