Imam Abu Dawud : 165
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ ابْنُ السَّرْحِ بْنُ أَبِي كَرِيمَةَ مِنْ خِيَارِ الْمُسْلِمِينَ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ ثُمَامَةَ الْمُرَادِيُّ قَالَقَدِمَ عَلَيْنَا مِصْرَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْتُهُ يُحَدِّثُ فِي مَسْجِدِ مِصْرَ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي سَابِعَ سَبْعَةٍ أَوْ سَادِسَ سِتَّةٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي دَارِ رَجُلٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَنَادَاهُ بِالصَّلَاةِ فَخَرَجْنَا فَمَرَرْنَا بِرَجُلٍ وَبُرْمَتُهُ عَلَى النَّارِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَطَابَتْ بُرْمَتُكَ قَالَ نَعَمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَتَنَاوَلَ مِنْهَا بَضْعَةً فَلَمْ يَزَلْ يَعْلُكُهَا حَتَّى أَحْرَمَ بِالصَّلَاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ
Esan zigun [Ahmad bin 'Amru bin As-Sarj-ek] esan zigun [Abdul Malik bin Abu Karimah] Ibn As-Sarj-ek; Ibn Abi Karimah-ek eta hautatutako musulmanen artean, esan zuen; Esan zidanean [Ubaid bin Tsumamah Al-Muradi] esan zuen; [Abdullah bin Harith bin Jaz`in] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en lagunetako bat, Egipton etorri zitzaigun. Haditha kontatzen entzun nion Egiptoko meskitan, esan zuen; Behin zazpigarren edo seigarren pertsona nintzen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin norbaiten etxean, orduan Bilal igaro zen eta otoitz egiteko deia egin zuen. Beraz, atera ginen eta sutan zegoen lapikoa zuen gizon baten ondotik pasa ginen. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ona al dago zure lapikoa?' -Hau da, zure lapikoko haragia egosi eta jateko prest al dago?- erantzun zuen gizonak; Bai, prest nago zure aita eta ama zure erreskate gisa uzteko. Orduan, haragi zati bat hartu zion - gero jan egin zuen - eta murtxikatzen jarraitu zuen otoitzean sartu zen arte, nik begiratzen nion bitartean.