Tidak akan diterima shalat orang yang berhadats hingga ia berwudhu
Imam Abu Dawud : 150حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَعَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ عَنْ عَمِّهِ قَالَشُكِيَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يَجِدُ الشَّيْءَ فِي الصَّلَاةِ حَتَّى يُخَيَّلَ إِلَيْهِ فَقَالَ لَا يَنْفَتِلْ حَتَّى يَسْمَعَ صَوْتًا أَوْ يَجِدَ رِيحًا
[Qutaibah bin Sa'id] eta [Muhammad bin Ahmad bin Ubay bin Khalaf]-i esan diegu; [Sufyan]-ek [Az-Zuhri]-tik [Sa'id bin Al-Musayyib]-etik eta ['Abbad bin Tamim]-ek [bere osaba]-tik esan zigun ondoren, esan zuen: Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i jakinarazi zitzaion norbaitek bere otoitzean zalantzan jarri zuen zerbait aurkitu zuela, eta esan zuen: 'Ez dezala bere otoitzetik irten soinurik entzun edo usainik hartu arte'.