Rasulullah berwudhu sekali sekali

Imam Abu Dawud : 102

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ بْنِ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَدَخَلَ عَلَيَّ عَلِيٌّ يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ وَقَدْ أَهْرَاقَ الْمَاءَ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَأَتَيْنَاهُ بِتَوْرٍ فِيهِ مَاءٌ حَتَّى وَضَعْنَاهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلَا أُرِيكَ كَيْفَ كَانَ يَتَوَضَّأُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَأَصْغَى الْإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ فَغَسَلَهَا ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ الْيُمْنَى فَأَفْرَغَ بِهَا عَلَى الْأُخْرَى ثُمَّ غَسَلَ كَفَّيْهِ ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْثَرَ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ فِي الْإِنَاءِ جَمِيعًا فَأَخَذَ بِهِمَا حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أَلْقَمَ إِبْهَامَيْهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ ثُمَّ الثَّانِيَةَ ثُمَّ الثَّالِثَةَ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفِّهِ الْيُمْنَى قَبْضَةً مِنْ مَاءٍ فَصَبَّهَا عَلَى نَاصِيَتِهِ فَتَرَكَهَا تَسْتَنُّ عَلَى وَجْهِهِ ثُمَّ غَسَلَ ذِرَاعَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلَاثًا ثَلَاثًا ثُمَّ مَسَحَ رَأْسَهُ وَظُهُورَ أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَيْهِ جَمِيعًا فَأَخَذَ حَفْنَةً مِنْ مَاءٍ فَضَرَبَ بِهَا عَلَى رِجْلِهِ وَفِيهَا النَّعْلُ فَفَتَلَهَا بِهَا ثُمَّ الْأُخْرَى مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَفِي النَّعْلَيْنِ قَالَ وَفِي النَّعْلَيْنِقَالَ أَبُو دَاوُد وَحَدِيثُ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ شَيْبَةَ يُشْبِهُ حَدِيثَ عَلِيٍّ لِأَنَّهُ قَالَ فِيهِ حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ فِيهِ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ ثَلَاثًا

Безгә [Габдел Азиз бин Яхъя Әл-Харрани] безгә [Мөхәммәд, ягъни Ибн Сәләмә] сөйләгән, ул [Мөхәммәд бин Исхак] әйткән, ул [Мөхәммәд бин Талха бин Язид бин Рукана] әйткән, ул [Убәйдуллаһ Әл-Хәүләни] әйткән, ул болай диде: [Али бин Әби Талиб] бервакыт минем яныма килде, аннары ул тәһарәт өчен су алып килергә сорады, шуңа күрә без аңа су белән тулы савыт алып килдек, аннары аны аның алдына куйдык, аннары ул: "Әй, Ибн Аббас, сиңа Аллаһның Илчесе салләллаһу галәйһи вәссәламнең ничек тәһарәт алуын күрсәтергә телисеңме?" - диде. Мин: "Әлбәттә", - дип җавап бирдем. Ул әйтте: Ул савытны кулына салды, аннары юды, аннары уң кулын салды, аннары икенче кулына су салды, аннары ике учын юды, аннары авызын һәм -беристинсякъ һәм-беристинсарны чайкады, аннары ике кулын да суга салды, аннары ике учына кадәр тулы су алды, аннары йөзенә сиптерде, аннары ике баш бармагын ике тышкы колагына сөртте, аннары икенче һәм өченчесен дә шулай эшләде, аннары уң кулы белән бер уч су алды, аннары башының өстенә койды һәм йөзенә агызды, аннары ике кулын өч тапкыр терсәкләренә кадәр юды, аннары башын һәм ике колагының тышкы ягын сөртте, аннары ике бармагын алар эченә тыгып, аннары ике учына кадәр тулы су алып, шул вакытта сандали кигән аякларына койды, аннары аларны бөкләде, һәм шулай ук икенче аягына да. Ул - Абдулла әл-Хәүләни - әйтте: Мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кияме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде: Әйе, ике аяк та әле дә сандали кия. Ул - Абдуллаһ әл-Хәүләни - диде; мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кигәнме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде; Әйе, ике аяк та әле дә сандали кигән. Ул - Абдуллаһ әл-Хәүләни - әйтте; мин -Ибн Аббастан- сорадым: Ике аяк та әле дә сандали кигәнме? Ул -Ибн Аббас - җавап бирде; Әйе, ике аяк та әле дә сандали кигән. Әбү Давыт әйтте: Ибн Җурайҗның Шайбадан алган хәдисе Али хәдисенә охшаган, чөнки Хаҗҗаҗ бин Мөхәммәд бин Җурайр аңа әйткән: Һәм ул башын бер тапкыр сыйпаган. Шул ук вакытта Ибн Вәхб аңа Ибн Җурайрдан әйтте: Һәм ул башын өч тапкыр сыйпаган.