Imam Bukhari : 1012

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ قَالَا أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُقَرَأَ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ فَسَجَدَ بِهَا فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَلَمْ أَرَكَ تَسْجُدُ قَالَ لَوْ لَمْ أَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْجُدُ لَمْ أَسْجُدْ

Povedal nám [Muslim bin Ibrahim] a [Mu'adz bin Fadhalah], že obaja povedali, povedal nám [Hišám] od [Jahja] od [Abu Salámu], ktorý povedal: „Videl som [Abu Hurairah, nech je s ním Alah spokojný], ako recituje idzas samaa-unsyaqqat -QS Al Insyiqaq- potom sa poklonil. Potom som sa ho spýtal: „Ó, Abu Hurayrah, prečo sa klaniaš?“ Tak odpovedal: „Keby som nevidel Proroka, nech mu ďakujem, samozrejme, že by som sa neklaňal.“