इमाम बुखारी : 996

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَاأَنَّ يَهُودِيَّةً جَاءَتْ تَسْأَلُهَا فَقَالَتْ أَعَاذَكِ اللَّهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ فَسَأَلَتْ عَائِشَةُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُعَذَّبُ النَّاسُ فِي قُبُورِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَائِذًا بِاللَّهِ مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ غَدَاةٍ مَرْكَبًا فَكَسَفَتْ الشَّمْسُ فَرَجَعَ ضُحًى فَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ الْحُجَرِ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى وَقَامَ النَّاسُ وَرَاءَهُ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ سُجُودًا طَوِيلًا ثُمَّ قَامَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ سَجَدَ وَهُوَ دُونَ السُّجُودِ الْأَوَّلِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ أَمَرَهُمْ أَنْ يَتَعَوَّذُوا مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ

आम्हाला [इस्माईल] यांनी सांगितले, त्यांनी म्हटले: [मालिक] यांनी मला [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून, [अमराह बिनत अब्दुर्रहमान] यांच्याकडून, [आयशा] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) यांच्याहून कथन केले की, एक यहूदी महिला आली आणि तिने तिला विचारले, "अल्लाह तुम्हाला कबरीच्या शिक्षेपासून वाचवेल का?" मग 'ऐशया (रज़ियल्लाहु अन्हा) यांनी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारले, "लोक त्यांच्या कबरीत शिक्षा भोगतील का?" अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "मी त्यापासून आश्रय मागतो." मग सकाळी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आपल्या सवारीवर स्वार होऊन बाहेर निघाले, तेव्हा अचानक सूर्यग्रहण लागले. मग तो त्वरित परत आला, तेव्हाही दुहाचा वेळ चालू होता; तो आपल्या पत्नींच्या खोल्यांमधून गेला. मग त्याने नमाज अदा केली, लोक त्याच्या मागे मागे चालत होते. तो बराच वेळ उभा राहिला, मग दीर्घ रुकू केला, नंतर आपले डोके वर उचलले आणि बराच वेळ उभा राहिला, परंतु पहिल्या वेळेइतका नाही. मग तो पुन्हा जास्त वेळ झुकला, जरी पहिल्या झुकेपेक्षा जास्त वेळ नव्हता, मग त्याने डोके वर उचलले आणि जास्त वेळ प्रणाम केला. मग तो पुन्हा जास्त वेळ उभा राहिला, जरी पहिल्या वेळेइतका जास्त वेळ नव्हता, मग जास्त वेळ झुकला, जरी पहिल्या झुकेइतका जास्त वेळ नव्हता, मग त्याने डोके वर उचलले आणि जास्त वेळ उभा राहिला, जरी पहिल्या वेळेइतका जास्त वेळ नव्हता. मग तो जास्त वेळ झुकला, जरी पहिल्या झुकेइतका जास्त वेळ नव्हता. मग त्याने डोके वर उचलले, नंतर प्रणाम केला आणि आपली नमाज समाप्त केली. मग त्याने अल्लाहने इच्छेनुसार बोलले, नंतर लोकांना कबरीच्या शिक्षेपासून आश्रय मागायला सांगितले.