Hadits Perwakilan
Keharuman keringat Nabi yang dijadikan wewangian oleh Ummu Sulaim
Имам Дарими : 61أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا
Бізге [Хаджадж бин Минхал] бізге [Хаммад бин Салама] бізге [Сабит] айтқан, ол [Анас] былай деген: «Расулуллаһ ﷺ тік жүргенде терісі асыл тастардай ақшыл адам еді, мен ешқашан оның алақанынан жұқа жібекке немесе жүнге тиген емеспін, және мен ешқашан мисктің немесе оның хош иісінен хош иісті басқа нәрсенің иісін сезген емеспін».