Hədis
Keharuman keringat Nabi yang dijadikan wewangian oleh Ummu Sulaim
Imam Darimi : 61أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا
Bizə [Həccac ibn Minhal] bizə [Həmməd ibn Sələmə] bizə [Sabit] -dən [Ənəs] -ə danışdı və o dedi: “Rəsulullah (s.a.v.) düz yeriyəndə təri cəvahir kimi açıq dərili bir kişi idi və mən heç vaxt onun əlinin ucundan incə ipək və ya yun parçalara toxunmamışam və heç vaxt miskin ətrini və ya onun ətrindən daha ətirli başqa bir şeyin ətrini hiss etməmişəm.”