Hadith Representative
Keharuman keringat Nabi yang dijadikan wewangian oleh Ummu Sulaim
Imam Darimi : 61أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَمَا مَسِسْتُ حَرِيرَةً وَلَا دِيبَاجَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّهِ وَلَا شَمِمْتُ رَائِحَةً قَطُّ أَطْيَبُ مِنْ رَائِحَتِهِ مِسْكَةً وَلَا غَيْرَهَا
Մեզ [Հաջջաջ բին Մինհալին] պատմվեց, որ [Համմադ բին Սալամահը] մեզ [Սաբիթին] [Անասից] պատմել է, որ ինքն ասել է. «Ալլահի առաքյալը (խաղաղություն և օրհնություն լինի նրա վրա) մի մարդ էր, որի մաշկը այնքան արդար էր, կարծես նրա քրտինքը թանկարժեք քարեր լիներ, երբ նա ուղիղ քայլում էր, և ես երբեք չեմ դիպչել մետաքսե կամ բրդյա գործվածքի, որն ավելի նուրբ լիներ, քան նրա ափը, և ես երբեք չեմ զգացել մշկի յուղի կամ որևէ այլ բանի բույրը, որն ավելի բուրավետ էր, քան նրա բույրը»: