Hadith Representative
Mujizat Rasulullah SAW ketika membuat Khondak
Imam Darimi : 42أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ أَيْمَنَ الْمَكِّيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَمِعْتَهُ مِنْهُ أَرْوِيهِ عَنْكَ فَقَالَ جَابِرٌ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ نَحْفُرُهُ فَلَبِثْنَا ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ لَا نَطْعَمُ طَعَامًا وَلَا نَقْدِرُ عَلَيْهِ فَعَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ كُدْيَةٌ فَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ كُدْيَةٌ قَدْ عَرَضَتْ فِي الْخَنْدَقِ فَرَشَشْنَا عَلَيْهَا الْمَاءَ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَطْنُهُ مَعْصُوبٌ بِحَجَرٍ فَأَخَذَ الْمِعْوَلَ أَوْ الْمِسْحَاةَ ثُمَّ سَمَّى ثَلَاثًا ثُمَّ ضَرَبَ فَعَادَتْ كَثِيبًا أَهْيَلَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ايْذَنْ لِي قَالَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ امْرَأَتِي فَقُلْتُ ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ فَقُلْتُ قَدْ رَأَيْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ عِنْدِي صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ قَالَ فَطَحَنَّا الشَّعِيرَ وَذَبَحْنَا الْعَنَاقَ وَسَلَخْتُهَا وَجَعَلْتُهَا فِي الْبُرْمَةِ وَعَجَنْتُ الشَّعِيرَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَبِثْتُ سَاعَةً ثُمَّ اسْتَأْذَنْتُهُ الثَّانِيَةَ فَأَذِنَ لِي فَجِئْتُ فَإِذَا الْعَجِينُ قَدْ أَمْكَنَ فَأَمَرْتُهَا بِالْخَبْزِ وَجَعَلْتُ الْقِدْرَ عَلَى الْأَثَاثِي قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّمَا هِيَ الْأَثَافِيُّ وَلَكِنْ هَكَذَا قَالَ ثُمَّ جِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ عِنْدَنَا طُعَيِّمًا لَنَا فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَقُومَ مَعِي أَنْتَ وَرَجُلٌ أَوْ رَجُلَانِ مَعَكَ فَقَالَ وَكَمْ هُوَ قُلْتُ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَعَنَاقٌ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ وَقُلْ لَهَا لَا تَنْزِعْ الْقِدْرَ مِنْ الْأَثَافِيِّ وَلَا تُخْرِجْ الْخُبْزَ مِنْ التَّنُّورِ حَتَّى آتِيَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ قُومُوا إِلَى بَيْتِ جَابِرٍ قَالَ فَاسْتَحْيَيْتُ حَيَاءً لَا يَعْلَمُهُ إِلَّا اللَّهُ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي ثَكِلَتْكِ أُمُّكِ قَدْ جَاءَكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَ فَقَالَتْ أَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَكَ كَمْ الطَّعَامُ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَتْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَدْ أَخْبَرْتَهُ بِمَا كَانَ عِنْدَنَا قَالَ فَذَهَبَ عَنِّي بَعْضُ مَا كُنْتُ أَجِدُ وَقُلْتُ لَقَدْ صَدَقْتِ فَجَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ لَا تَضَاغَطُوا ثُمَّ بَرَّكَ عَلَى التَّنُّورِ وَعَلَى الْبُرْمَةِ قَالَ فَجَعَلْنَا نَأْخُذُ مِنْ التَّنُّورِ الْخُبْزَ وَنَأْخُذُ اللَّحْمَ مِنْ الْبُرْمَةِ فَنُثَرِّدُ وَنَغْرِفُ لَهُمْ وَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيَجْلِسْ عَلَى الصَّحْفَةِ سَبْعَةٌ أَوْ ثَمَانِيَةٌ فَإِذَا أَكَلُوا كَشَفْنَا عَنْ التَّنُّورِ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ فَإِذَا هُمَا أَمْلَأُ مَا كَانَا فَلَمْ نَزَلْ نَفْعَلُ ذَلِكَ كُلَّمَا فَتَحْنَا التَّنُّورَ وَكَشَفْنَا عَنْ الْبُرْمَةِ وَجَدْنَاهُمَا أَمْلَأَ مَا كَانَا حَتَّى شَبِعَ الْمُسْلِمُونَ كُلُّهُمْ وَبَقِيَ طَائِفَةٌ مِنْ الطَّعَامِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ النَّاسَ قَدْ أَصَابَتْهُمْ مَخْمَصَةٌ فَكُلُوا وَأَطْعِمُوا فَلَمْ نَزَلْ يَوْمَنَا ذَلِكَ نَأْكُلُ وَنُطْعِمُ قَالَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّهُمْ كَانُوا ثَمَانَ مِائَةٍ أَوْ قَالَ ثَلَاثَ مِائَةٍ قَالَ أَيْمَنُ لَا أَدْرِي أَيُّهُمَا قَالَ
Һөйләне беҙгә [Ғабдулла бин Ғүмәр бин Абаан] беҙгә [Ғабдуллаһ бин Мөхәммәт Әл Мөхәриби] [Ғабдул Ваһид бин Айман Әл Мәккиҙән] [атаһынан] әйтте; Мин Джәбир бин Ғабдулла Рәдлиәллаһуғанһуға әйттем: ул әйтте; Миңә пәйғәмбәребеҙҙән һеҙ унан ишеткән һәм мин һеҙҙән һөйләй алырлыҡ бер хәҙис һөйләгеҙ. Джәбир әйтте; Быға тиклем Хандаҡ һуғышы ваҡытында Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән булдыҡ, окоптар ҡаҙып йөрөнөк. Өс көн ашаманыҡ, аҙыҡ-түлек ала алманыҡ. Шунан канауҙа ҡаты ер киҫәге таптым, шуға Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләмгә барҙым. Мин әйттем; «Эй, Рәсүлуллаһ, ғәләйһис-сәләм, был ҡаты ер был канауҙы ҡаҙыуға ҡамасауланы, беҙ уға һыу ҡойһаҡ та». Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡорһағын таш менән бәйләп торҙо, унан сәскәһен ҡулына алып, шунан өс тапҡыр бисмиллаһ уҡыны. Уға һуғып, йомшаҡ саңға әйләндерҙе. Рәсүлуллаһтың хәлен шулай күргәс, мин уға әйттем; — Йә, Аллаһ илсеһе, бер аҙға өйгә ҡайтырға рөхсәт ит, шунан ул миңә -бер аҙға өйгә ҡайтырға рөхсәт итте. — Шунан ҡатыным янына килдем, тинем; — Хәл ысынлап та етди. Мин ҡатыныма әйттем: — Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең хәленә шаһит булдым, уны тота алманым, ашарға нәмәң бармы? Ул яуап бирҙе; — Бар, бер генә ша' эре он һәм инә кәзә балаһы. — Йәбир: — Шунан һуң эре ондо сәйнәргә яраҡлы итеп ҡырҡып, бер бала үлтерҙек, тиреһен ҡырҡып, ҡаҙанға һалдыҡ. Мин он ҡамыр баҫыуҙы дауам иттем һуңынан Пәйғәмбәребеҙгә ҡайтып, бер аҙ тын ҡалдым. Шунан икенсе тапҡыр өйгә ҡайтырға тағы рөхсәт һораным. Ул миңә рөхсәт бирҙе, шуға ҡатыным менән осрашҡас бойҙай ҡамыры әҙер булып сыҡты, шуға ҡатыныма икмәк эшләргә ҡуштым, ә мин ҡаҙанды аш бешереү ташына ҡуйҙым. Абдуррахман әйтте; мәғәнәһе мейес/кухня өҫтөндә. Шунан Джәбир әйтте; һуңынан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән осраштым. тағы ла, шунан мин уға: «Минең ризығым күп түгел, йә, теләһәң, эй, Аллаһ Рәсүле, минең өйгә бер-ике кеше менән генә киләһең», — тинем. — Ул: «Күпме ризыҡ бар?» Мин яуап бирҙем; — Бер бойҙай бөртөгө менән бер кәзә балаһы ғына. — Шунан һуң Илсе: — Тап шулай өйгә, ғаиләңә ҡайт һәм уға әйт, ҡаҙанды кухнянан күтәрмәҫкә, мин килгәнсе тостерҙан икмәкте сығармаҫҡа ҡуш. — Шунан иптәштәренә: — Йәбирҙең өйөнә барайыҡ. — Йәбир: — Мин бик етди ояттан оялдым, уны Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәй. '- -сөнки пәйғәмбәр ризыҡ күләме ул тиклем булмаһа ла, дуҫтарын саҡырған- --- Мин ҡатыныма: 'Вау... проблема етдиләнә бара... Аллаһ Рәсүле бөтә дуҫтары менән килде. Ҡатыным: «Илсе һеҙҙән элек һоранымы, беҙҙә күпме ризыҡ бар?». Мин яуап бирҙем 'Эйе, аңлаттым'! Ҡатыным: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә, асыҡ булғаны шул: һин уға беҙҙең күпме ризыҡ барлығын хәбәр иттең», — тине. Джәбир әйтте; — Ҡатынымдың һүҙҙәре мине борсоған һәр нәмәнән тынысландырҙы. — Шунан мин уға: «Һин ысынлап та хаҡлыһың», — тинем. ' Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм шунан килеп инде, шунан сәхәбәләренә әйтте: 'Һаҡ булығыҙ, һеҙҙе тығыҙламағыҙ! ' Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм тостерға һәм ҡаҙанға фатиха бирҙе. Йәбир: «Шунан беҙ 100-ҙән икмәк алдыҡ. гриль һәм ит ҡаҙандан, һуңынан беҙ болғатабыҙ һәм беҙ уны ҡалаҡ менән уларға. — Шунан пәйғәмбәребеҙ: «Бер тәрилкәгә ете-һигеҙ кеше бергә ултырһын», — тигән. Ашап бөткәс, гриль менән ҡаҙандың ҡапҡасын тағы асып ҡараһаҡ, икеһе лә элеккесә һаман туҡ. Һәм был хәл бөтә мосолмандар туйғансы, ризыҡтың бер өлөшө генә ҡалғансы өҙлөкһөҙ дауам итте. Шуға күрә Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) беҙгә: «Ысынлап та, барыһы ла туҡ, хәҙер ашағыҙ, һеҙ ҙә, ғаиләләрегеҙ ҙә! — Шулай итеп, ул көндө беҙ икмәк менән итте күп тапҡыр ашаныҡ. Джәбир әйтте; — Миңә, Жәбирҙең өйөндә ашаған дуҫтар һаны һигеҙ йөҙ кеше йәки өс йөҙ кеше тирәһе, тинеләр. — Айман: — Был һүҙҙәрҙең ҡайһыһы дөрөҫ икәнен белмәйем.