Hadith Representative
Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat
Imam Muslim : 3799حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ
Ба мо [Абу Бакр бин Абу Шайба] нақл кардааст; ба мо [Халаф бин Халифа] аз [Язид бин Кайсон] аз [Абу Ҳозим] аз [Абу Ҳурайра] нақл кардааст, ки ӯ гуфт: «Як рӯз ё як шаб Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам аз хона берун рафт, ногаҳон бо Абу Бакр ва Умар вохӯрд. Сипас пурсид: «Чаро шумо дар ин вақти шаб аз хона берун меравед?» Онҳо ҷавоб доданд: «Мо гуруснаем, эй Паёмбари Худо!» Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи ва саллам гуфтанд: «Қасам ба Худое, ки ҷони ман дар дасти ӯст, ман низ аз он сабаб берун рафтам, ки мисли шумо гурусна будам. Биёед!» Онҳо рафтанд, то аз паси ӯ ба хонаи дӯсти Ансор - Абу Ҳайсам бин Ат-Тайҳон - раванд. Аммо мутаассифона, ӯ дар хона набуд. Аммо вақте ки занаш дид, ки Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам меояд, гуфт: «Марҳабон ва Аҳлон - хуш омадед-». Пас Паёмбар (с) пурсид: «Фулон - Абу Ҳайсам - куҷост?» Занаш ҷавоб дод: «Ӯ барои мо оби тоза меовард». Ногаҳон шавҳараш омад ва Паёмбари Худо (с) ва ду ҳамроҳашро дид ва гуфт: «Худоро шукр, имрӯз касе аз ман хушбахттар нест, зеро меҳмони бошараф омад». Сипас ӯ хӯшаҳое аз хурмо гирифт, ки баъзеашон ҳанӯз ҷавон буданд, баъзеашон пухта мешуданд ва баъзеашон хеле пухта буданд. Ӯ гуфт: «Лутфан, инро бихӯред». Дар ҳоле ки кордро гирифт. Паёмбар (с) гуфт: «Касеро, ки шир дорад, накушед». Пас ӯ як бузро кушт, сипас онҳо бузро хӯрданд, хӯшаҳое аз хурмо хӯрданд ва нӯшиданд. Пас аз он ки ҳама сер ва сер аз хӯрдан ва нӯшидан шуданд, Паёмбар (с) ба Абу Бакр ва Умар гуфт: «Қасам ба Худое, ки ҷони ман дар дасти ӯст, дар рӯзи қиёмат аз неъматҳое, ки ба даст овардаед, пурсида мешавед». Ту аз сабаби гуруснагӣ аз хона мебароӣ ва пас аз ба даст овардани ин неъмат ба хона бармегардӣ. Ба ман [Исҳоқ бин Мансур] хабар додааст; ба мо [Абу Ҳишом] хабар додааст, яъне Муғира бин Салама; ба мо [Абдулваҳид бин Зиёд] хабар додааст; ба мо [Язид] хабар додааст; ба мо [Абу Ҳозим] хабар дода, гуфт: «Шунидам, ки [Абу Ҳурайра] мегӯяд: Вақте ки Абу Бакр ва Умар нишаста буданд, ногаҳон Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) назди онҳо омаданд ва пурсиданд: «Чаро шумо дар ин ҷо нишастаед?» Онҳо ҷавоб доданд: «Мо гурусна будем, то он даме ки аз хона берун шудем». Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Қасам ба Худое, ки ҷони ман дар дасти ӯст,...» сипас ӯ ҳадисееро зикр кард, ки ба ҳадиси Халфа бин Халифа монанд аст.