Hadith Representative
Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat
Imam Muslim : 3799حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ
موږ ته [ابوبکر بن ابو شیبه] خبر راکړی دی؛ موږ ته [خلف بن خلیفه] له [یزید بن کیسان] له [ابو حازم] له [ابو هریره] څخه خبر راکړی دی، هغه وویل: یوه ورځ یا یوه شپه رسول الله صلی الله علیه وسلم له کوره ووت، ناڅاپه یې له ابوبکر او عمر سره ولیدل. بیا یې پوښتنه وکړه: 'تاسو د شپې په دې وخت کې ولې له کوره ووځئ؟' دوی ځواب ورکړ: 'موږ وږي یو، ای د الله رسوله!' رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: 'په هغه ذات قسم چې زما روح یې په لاس کې دی، زه هم بهر ووتلم ځکه چې زه هم ستاسو په څیر وږی وم. راشه!' دوی د انصارو د ملګري - ابو حثیم بن عتیان - کور ته د هغه تعقیب ته لاړل. خو له بده مرغه هغه په کور کې نه و. خو کله چې د هغه میرمن رسول الله صلی الله علیه وسلم ولید، نو ویې ویل: 'مرحبان و احلان - ښه راغلاست'. نو رسول الله صلی الله علیه وسلم وپوښتل: "فولان - ابو حېثم - چیرته دی؟" د هغه میرمن ځواب ورکړ: "هغه زموږ لپاره تازه اوبه راوړې". ناڅاپه د هغې میړه راغی او رسول الله صلی الله علیه وسلم او د هغه دوه ملګري یې ولیدل، نو هغه وویل: "شکر دی چې نن ورځ زما څخه ډیر خوشحاله څوک نشته، د یو شریف میلمه د راتګ له امله". بیا یې د خرما ګانو ګېډۍ واخیستې، چې ځینې یې لا ځوانې وې، ځینې یې پخې شوې وې، او ځینې یې واقعیا پخې شوې وې. هغه وویل: "مهرباني وکړئ دا وخورئ". پداسې حال کې چې هغه چاقو واخیست. رسول الله صلی الله علیه وسلم وویل: "هغه څوک مه حلالوئ چې شیدې لري". نو هغه یو وزه حلال کړه، بیا دوی وزه وخوړله، د خرما ګانو ګېډۍ یې وخوړلې او وڅښلې. کله چې ټول خلک په خوړو او څښاک سره مړه شول، رسول الله صلی الله علیه وسلم ابوبکر او عمر رضی الله عنهما ته وفرمایل: "په هغه ذات قسم چې زما روح یې په لاس کې دی، د قیامت په ورځ به له تاسو څخه د هغو نعمتونو په اړه پوښتنه وشي چې تاسو ترلاسه کړي دي. تاسو له کوره د وږې کیدو له امله وځئ او د دې نعمت له ترلاسه کولو وروسته کور ته راشئ". هغه ماته [اسحاق بن منصور] وویل؛ هغه موږ ته [ابو هشام] خبر راکړ چې المغیره بن سلمه دی؛ هغه موږ ته [عبدالواحد بن زیاد] خبر راکړ؛ هغه موږ ته [یزید] خبر راکړ؛ هغه موږ ته [ابو حازم] وویل: ما [ابو هریره] واوریدل چې ویل یې: کله چې ابوبکر او عمر ناست وو، ناڅاپه رسول الله صلی الله علیه وسلم دوی ته راغی، ویې ویل: 'تاسو دلته ولې ناست یاست؟' دوی ځواب ورکړ: 'موږ تر هغه وخته پورې وږي وو چې موږ له کوره ووځو'. رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "په هغه ذات قسم چې زما روح یې په لاس کې دی..." بیا یې یو حدیث ذکر کړ چې د خلفاء بن خلیفه حدیث ته ورته دی.