Hadith Representative
Kalian akan ditanya tentang nikmat yang pernah diterima di hari kiamat
Imam Muslim : 3799حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَا الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلًا فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيْنَ فُلَانٌ قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنْ الْمَاءِ إِذْ جَاءَ الْأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي قَالَ فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنْ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ و حَدَّثَنِي إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا أَبُو هِشَامٍ يَعْنِي المُغِيرَةَ بْنَ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُا بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ قَاعِدٌ وَعُمَرُ مَعَهُ إِذْ أَتَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا أَقْعَدَكُمَا هَاهُنَا قَالَا أَخْرَجَنَا الْجُوعُ مِنْ بُيُوتِنَا وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ خَلَفِ بْنِ خَلِيفَةَ
Ни кажа [Абу Бакр бин Абу Сјаиба]; Ни кажа [Халаф бин Халифа] од [Јазид бин Кајсан] од [Абу Хазим] од [Абу Хурејра], тој рече: Еден ден или една ноќ, Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, излегол од куќата, одеднаш ги сретнал Абу Бакр и Омар. Потоа прашал: „Зошто ја напуштате куќата во ова време од ноќта?“ Тие одговориле: „Гладни сме, о, Пратенику на Аллах!“ Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Се колнам во Аллах во чии раце е мојата душа, и јас излегов затоа што бев гладен како тебе. Дојди!“ Тие отишле да го следат до куќата на пријателот на Ансар - Абу Хајсам бин Ат Таихан -. Но, за жал, тој не бил дома. Но, кога неговата сопруга го видела Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, како доаѓа, таа рекла: „Мархабан ве Ахлан - добредојде-“. Па, Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, прашал: „Каде е Фулан - Абу Хајсам -?“ Неговата сопруга одговорила: „Носеше свежа вода за нас.“ Одеднаш, нејзиниот сопруг дошол и го видел Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем, и неговите двајца придружници, па рекол: „Фала му на Бога, никој не е посреќен од мене денес, поради доаѓањето на еден благороден гостин.“ Потоа зел гроздови урми, од кои некои биле сè уште млади, некои кои почнувале да зреат, а некои кои биле навистина зрели. Рекол: „Ве молам, јадете го ова.“ Додека го зел ножот, Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „Не колејте никого што има млеко.“ Па, закла коза, потоа ја изедоа козата, изедоа гроздови урми и пиеја. Откако сите беа сити и задоволни со јадење и пиење, Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, им рече на Абу Бакр и Омар: „Се колнам во Аллах во чија рака е мојата душа, на Денот на воскресението ќе бидете прашани за благословите што сте ги добиле. Ќе ја напуштите куќата затоа што сте гладни и ќе се вратите дома откако ќе го добиете овој благослов.“ Ми кажа [Ишак бин Мансур]; Ни кажа [Абу Хишам], имено Ал Мугира бин Салама; Ни кажа [Абдул Вахид бин Зијад]; Ни кажа [Јазид]; Откако ни кажа [Абу Хазим], тој рече: „Го слушнав [Абу Хурејра] како вели: Кога Абу Бакр и Омар седеа, одеднаш Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, им пријде и ги праша: „Зошто седите тука?“ Тие одговорија: „Бевме гладни додека не ја напуштивме куќата.“ Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем рекол: „Се колнам во Аллах, во чии раце е мојата душа,...“ потоа спомнал хадис кој е сличен на хадисот на Халфа бин Халифа.