Hadith Representative
Umar bin Abdul Aziz meminta mangkuk itu beberapa tahun kemudian
Imam Muslim : 3747حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْبَرَنَا و قَالَ ابْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ أَخْبَرَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مِنْ الْعَرَبِ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا فَلَمَّا كَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ لَا فَقَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَكِ لِيَخْطُبَكِ قَالَتْ أَنَا كُنْتُ أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ سَهْلٌ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ اسْقِنَا لِسَهْلٍ قَالَ فَأَخْرَجْتُ لَهُمْ هَذَا الْقَدَحَ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا فِيهِ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ بَعْدَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَوَهَبَهُ لَهُ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ اسْقِنَا يَا سَهْلُ
Миңә [Мөхәммәт бин Сәхл Әт Тәмими] һәм [Әбү Бәкер бин Исхаҡ] һөйләне, Әбү Бәкер әйтте; беҙгә хәбәр иткән, ә Ибн Сәхл әйткән; - тип һөйләне беҙгә [Ибн Әбү Мәрйәм] беҙгә һөйләне [Мөхәммәт] - атап әйткәндә, Ибн Мөтәриф Әбү Ғассан - миңә [Әбү Хәзим] [Сәхл бин Сәғд]-тан һөйләне, ул әйтте: «Ҡасан был һүҙҙәрҙе әйткәндә, Аллаһ Рәсүленә уға саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ғәрәптәрҙең хикәйәһе тураһында һүҙ бара. Күп тә үтмәне, ҡатын килеп, Бәни Сәйҙәнең өйөндә туҡтап ҡала. Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам сығып ҡатынды ҡаршы алырға китте, баҡтиһәң, ҡатын гел башын түбән эйеп тора икән. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм һүҙ ҡушҡас, ҡатын: «Мин һинән Аллаһҡа һыйынам», — тигән. Ул яуап бирҙе: «Ярай, мин дә һине үҙемдән һаҡлармын». Шунан һуң дуҫтары уға: «Беләһеңме, һине элек һөйләшергә ҡушҡан кеше кем икән?» ҡатын: «Юҡ», — тип яуап бирҙе. Сәхәбәләр: «Ул кеше Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм, һиңә тәҡдим итергә килгән», — тигән. Ҡатын: «Улайһа, мин бәхетһеҙҙәрҙең береһе», — тигән. Сәһл әйтте: «Шул ваҡытта Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам килеп, сәхәбәләр менән бергә Бәни Сәйҙә палатаһында ултырҙы. Шунан Саһлға: «Беҙгә һыу эсер», — тигән. Сахл әйтте: «Шунан мин улар өсөн был һауытты сығарып, уны ҡулланып эсергә бирҙем». Әбү Хәҙим: «Шунан Сәхл беҙҙең өсөн һауытты сығарҙы, беҙ уны шунда уҡ эстек», — тигән. Әбү Хәзим әйтә: «Бер нисә йылдан һуң Ғүмәр бин Ғәбдел Әзиз һауытты һорай. Шунан һауыт, ниһайәт, уға бирелде'. Ә Әбү Бәкер бин Исхаҡтың тарихында: «Ул: «Беҙгә эсергә бир, эй Сәһл!», — тине.