Hadith Representative
Umar bin Abdul Aziz meminta mangkuk itu beberapa tahun kemudian
Imam Muslim : 3747حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلٍ التَّمِيمِيُّ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْبَرَنَا و قَالَ ابْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ مُطَرِّفٍ أَبُو غَسَّانَ أَخْبَرَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ ذُكِرَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ امْرَأَةٌ مِنْ الْعَرَبِ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُرْسِلَ إِلَيْهَا فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَدِمَتْ فَنَزَلَتْ فِي أُجُمِ بَنِي سَاعِدَةَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَاءَهَا فَدَخَلَ عَلَيْهَا فَإِذَا امْرَأَةٌ مُنَكِّسَةٌ رَأْسَهَا فَلَمَّا كَلَّمَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ قَدْ أَعَذْتُكِ مِنِّي فَقَالُوا لَهَا أَتَدْرِينَ مَنْ هَذَا فَقَالَتْ لَا فَقَالُوا هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَكِ لِيَخْطُبَكِ قَالَتْ أَنَا كُنْتُ أَشْقَى مِنْ ذَلِكَ قَالَ سَهْلٌ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ حَتَّى جَلَسَ فِي سَقِيفَةِ بَنِي سَاعِدَةَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثُمَّ قَالَ اسْقِنَا لِسَهْلٍ قَالَ فَأَخْرَجْتُ لَهُمْ هَذَا الْقَدَحَ فَأَسْقَيْتُهُمْ فِيهِ قَالَ أَبُو حَازِمٍ فَأَخْرَجَ لَنَا سَهْلٌ ذَلِكَ الْقَدَحَ فَشَرِبْنَا فِيهِ قَالَ ثُمَّ اسْتَوْهَبَهُ بَعْدَ ذَلِكَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَوَهَبَهُ لَهُ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرِ بْنِ إِسْحَقَ قَالَ اسْقِنَا يَا سَهْلُ
مینوں [محمد بن سہل ات تمیمی] تے [ابوبکر بن اسحاق] دسیا اے، ابو بکر نے آکھیا؛ نے سانوں اطلاع دتی اے جدوں کہ ابن سہل نے کہیا؛ نے دسیا اے [ابن ابو مریم] نے سانوں [محمد] - یعنی ابن مطرف ابو غسان نے دسیا اے [ابو حازم] توں [سہل بن سعد] اس نے فرمایا کہ جدوں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نوں پنڈ دی عرب دی کہانی دے بارے وچ دسیا گیا تاں اس نے حکم دتا کہ اسنوں ابو حضرت توں بلایا جائے۔ کجھ چر مگروں اوہ عورت بنی سعیدہ دے گھر آئی تے قیام کر گئی۔ اس دے بعد رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم باہر آئے تے اس عورت توں ملنے چلے گئے، معلوم ہويا کہ عورت ہمیشہ اپنا سر نیواں رکھدی سی ۔ جدوں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے اسنوں بولنے دے لئی کہیا تاں خاتون نے فرمایا کہ ميں آپ توں اللہ دی پناہ لیندی ہاں ۔ اس نے جواب دتا: 'ٹھیک اے، میں وی تہانوں اپنے توں بچاواں گا'۔ اس توں بعد دوستاں نے اس نوں کیہا، 'تینوں پتہ ہے، اوہ کون سی جس نے تینوں پہلاں گلّ کرن لئی کیہا سی؟' عورت نے جواب دتا، 'نہیں'۔ صحابہ نے کہیا کہ اوہ شخص رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم اے، اوہ آپ نوں پرپوز کرنے آیا سی ۔ عورت نے کیہا، 'تاں میں بدقسمتاں وچوں اک ہاں'۔ سہل نے کہیا کہ اس وقت رسول اللہ شام اللہ علیہ وآلہ وسلم آئے تے صحابہ دے نال مل کے بنی سعیدہ دے وارڈ وچ بیٹھ گئے۔ پھر اس نے سہل نوں کیہا: 'سانوں پین دے دے'۔ سہل نے آکھیا، 'فیر میں اوہناں لئی ایہ پیالہ کڈھیا تے اینوں ورتدے ہوئے اوہناں نوں پین دتا'۔ ابو حازم نے کہیا: 'فیر سہل نے ساڈے لئی پیالہ کڈیا تے اسيں نے فوراً پی لیا'۔ ابو حازم نے کہیا کہ چند سال بعد عمر بن عبد العزیز نے پیالہ منگیا ۔ فیر پیالہ آخر کار اس نوں دے دتا گیا'۔ تے تاریخ ابو بکر بن اسحاق وچ بیان کیتا گیا اے کہ فرمایا: اے سہل سانوں مشروب پیش کر!