Hadith Representative
Azh Zhahir
Imam Tirmidzi : 3403حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَجَاءَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ لَهَا قُولِي اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ مُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ اقْضِ عَنِّي الدَّيْنَ وَأَغْنِنِي مِنْ الْفَقْرِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَهَكَذَا رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الْأَعْمَشِ عَنْ الْأَعْمَشِ نَحْوَ هَذَا وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ مُرْسَلًا وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ
نے دسیا اے [ابو کریب] نے سانوں [ابو اسامہ] توں [الاعماسی] توں [ابو صالح] توں [ابو ہریرہ] دسیا اے اوہنے آکھیا؛ فاطمہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے پاس آئیاں، اس نے آپ توں نوکر منگیا ۔ فیر اوہنے اوہنوں آکھیا؛ کہو؛ ربّباس سماوتیس صبعی و ربا ال ارصیل عظیم ، ربناء و ربا کلّی سیائی ِن منزیلات توراطی وال انجیلی وال قرآن ، فالیقال حبی واں نوا ، اُوذُو بِکُلَّیْعَعْنَعْْعْنُعَ بیناشیتہ، انتال اووالو فلائسہ قبلاکہ سیاں وآ انتال آکھیرو فلائسہ بعداکہ سیاں، وآ انتالژ زہاہیرو فلائسہ فوقکا سیاں، وا انتل باتھینو فلائسہ دوناکا سائیاں عینہ عینہ عینہ منال سوالی!' -اے رب ست اسماناں تے عظیم 'عرش، ساڈا رب تے سب کجھ دا رب، جس نے توریت تے انجیل تے قرآن نازل کیتا، جہڑا بوٹیاں دے دانے تے پھلاں دے بیاں نوں جنم دیندا اے۔ میں ہر شے توں پناہ لیندا ہاں، توں جیڑا تاج رکھدا اے، توں الول ایں، تیرے توں اگے کجھ نئیں تے توں آخر ایں، تیرے توں بعد کجھ نئیں، توں اذ ظہیر ایں، تیرے توں اُپر کجھ نئیں، توں البطین ایں، تیرے توں تھلے کجھ نئیں، میرے قرضے طے کر تے مینوں غربت توں کفایت کر- ابو عیسیٰ نے آکھیا؛ ایہ حدیث حسن غریب حدیث اے ۔ اس طرح العماسی دے بعض دوستاں نے العماسی توں اس طرح روایت کيتی اے۔ تے انہاں وچوں بعض نے اسنوں ابو صالح توں آل اعماسی توں مرسلی انداز وچ نقل کیتا اے تے ابو ہریرہ توں اس دا ذکر نئيں کیتا اے۔