Hadits Perwakilan
Al Muhyi
ఇమామ్ ఇబ్ను మాజా : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
మాకు [హిషామ్ బిన్ అమ్మర్] చెప్పారు; మాకు [హాతిమ్ బిన్ ఇస్మాయిల్] చెప్పారు; మాకు [జాఫర్ బిన్ ముహమ్మద్] తన తండ్రి నుండి చెప్పారు, అతను ఇలా అన్నాడు; "నేను ఒకసారి [జాబిర్ బిన్ అబ్దుల్లా]ను చూడటానికి వెళ్ళాను. మేము అతన్ని కలిసినప్పుడు, అతను ప్రజలు ఎలా ఉన్నారని అడిగాడు, చివరికి నా గురించి అడిగాడు. అప్పుడు నేను, 'నేను ముహమ్మద్ బిన్ అలీ బిన్ హుస్సేన్' అని సమాధానమిచ్చాను. దాంతో అతను నా పై మరియు క్రింది భాగాల గుండీలను విప్పుతూ నా తలపై చేయి పెట్టాడు, ఆ తర్వాత తన భుజాన్ని నా ఛాతీ మధ్యలో ఉంచాడు, ఆ సమయంలో నేను ఇంకా యుక్తవయస్సుకు వచ్చిన బాలుడిని. అతను, 'స్వాగతం, నీకు ఏది కావాలంటే అది నన్ను అడుగు' అన్నాడు. అతను అంధుడు కాబట్టి నేను అతన్ని అడిగాను. నమాజ్ సమయం వచ్చేవరకు, అతను తన నమాజ్ చాపపై నిలబడి ఉన్నాడు, ఆ చాప చిన్నదిగా ఉండటం వల్ల అతను తన మడమలను దాని అంచులపై పెడితే అది లాగబడేది, అదే సమయంలో అతని శాలువా భుజాల నుండి వేలాడుతోంది, అతను మాకు నమాజ్ చేస్తున్నాడు." అప్పుడు నేను అడిగాను; 'రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం హజ్ యాత్రను ఎలా చేశారో మాకు చెప్పండి!' అందుకు ఆయన తన చేతితో సైగ చేసి, తన తొమ్మిది వేళ్ళను చాచి ఇలా అన్నారు; 'నిశ్చయంగా, రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తొమ్మిది సంవత్సరాల పాటు హజ్ యాత్రకు వెళ్ళలేదు, ఆ తర్వాత పదవ సంవత్సరంలో ప్రజలను హజ్ యాత్ర చేయమని పిలిచారు. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం హజ్ యాత్రకు వెళ్ళిన తర్వాత, చాలా మంది ప్రజలు మదీనాకు వచ్చారు. వారందరూ ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లంతో కలిసి ఆయన చేసినట్లే చేయాలని కోరుకున్నారు. కాబట్టి ఆయన వెళ్ళారు, మేము ఆయనతో పాటు వెళ్ళాము. మేము జుల్ హులైఫాకు చేరుకున్నప్పుడు, అస్మా బింత్ ఉమైస్ ముహమ్మద్ బిన్ అబూ బక్ర్కు జన్మనిచ్చింది, కాబట్టి ఆమెను 'నేను ఏమి చేయాలి?' అని అడగమని పంపారు. అప్పుడు ఆయన అస్మాతో ఇలా అన్నారు: 'స్నానం చేసి, దానిని ఒక వస్త్రంతో గట్టిగా కట్టుకుని ఇహ్రామ్ ధరించు.' అప్పుడు రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మసీదులో నమాజ్ చేసి, ఖష్వా ఒంటెపై సవారీ చేశారు. ఆ ఒంటె ఆయనను సహారా ఎడారి మీదుగా మోసుకెళ్తూ నిటారుగా నిలబడింది.' జాబిర్ ఇలా అన్నారు; 'నాకు కనిపించినంత దూరం వరకు, ఆయన ముందు వాహనదారులు మరియు పాదచారుల మధ్య, అలాగే ఆయనకు కుడి, ఎడమ మరియు వెనుక చాలా మంది ప్రజలు కనిపించారు. రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మా మధ్య ఉన్నారు, ఆ సమయంలో ఆయనపై ఖురాన్ అవతరించింది, మరియు ఆయన దాని తక్వీల్ (ఆమోదం) గురించి చాలా స్పృహతో ఉన్నారు. ఆయన ఏది చేసినా, మేము కూడా అదే చేస్తాము. ఆయన ఏకేశ్వరోపాసనను చాటిచెబుతూ ఇలా అన్నారు: 'ఓ అల్లాహ్, నేను నీ పిలుపును నెరవేరుస్తాను. నేను నీ పిలుపును నెరవేరుస్తాను, నేను నీ పిలుపును నెరవేరుస్తాను. నీకు భాగస్వామి లేడు, నేను నీ పిలుపును నెరవేరుస్తాను. నిశ్చయంగా, స్తోత్రం, ఆనందం మరియు రాజ్యం కేవలం నీకే చెందుతాయి, నీకు భాగస్వాములు లేరు.' ప్రజలు కూడా తాము పఠిస్తున్న పఠనాలతో తమ స్వరాలను పెంచారు, మరియు ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం వారి చర్యల గురించి ఏమీ అనలేదు. ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన తల్బియాను చదవడం కొనసాగించారు.' జాబిర్ రదియల్లాహు అన్హు మళ్ళీ ఇలా అన్నారు; 'హజ్ చేయాలనే ఉద్దేశం తప్ప మాకు వేరే ఉద్దేశం లేదు, మరియు ఉమ్రా గురించి మాకు ఇంకా తెలియదు.' మేము ఆయనతో కలిసి బైతుల్లా వద్దకు చేరుకున్నప్పుడు, ఆయన వెంటనే రుకూన్ను (తవాఫ్ ప్రారంభాన్ని) రుద్ది (ముద్దుపెట్టుకుని), ఆ తర్వాత మూడు చుట్లు పరుగెత్తి, మిగిలిన నాలుగు చుట్లు మామూలుగా నడిచారు. ఆ తర్వాత ఆయన ఇబ్రాహీం స్థానానికి వెళ్లి, 'మరియు ఇబ్రాహీం స్థానాన్ని ప్రార్థన స్థలంగా చేయండి' అనే వాక్యాన్ని పఠించారు. ఆయన మఖం ఇబ్రాహీం మరియు బైతుల్లా (కాబా) మధ్య కూడా నిలబడ్డారు. -మా నాన్నగారు ఇలా అన్నారు; - 'ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం నుండి ఆయన ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావించారో లేదో నాకు తెలియదు, ప్రవక్త (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) రెండు రకాతుల నమాజులో (మఖం ఇబ్రాహీం వద్ద) సూరా అల్ కాఫిరూన్ మరియు అల్ ఇఖ్లాష్ పఠించారు. ఆ తర్వాత ఆయన బైతుల్లా వద్దకు తిరిగి వచ్చి, రుకూన్ను (తవాఫ్ ప్రారంభాన్ని) నిమిరి (ముద్దుపెట్టుకుని లేదా కరచాలనం చేసి), అనంతరం సఫా కొండ వైపు ద్వారం (కాబా) నుండి బయటకు వెళ్లారు. ఆయన షఫాను సమీపించినప్పుడు, ఇలా పఠించారు: 'నిశ్చయంగా షఫా మరియు మర్వా అల్లాహ్ యొక్క చిహ్నాలలో ఒకటి, అల్లాహ్ సుభానహు వా తఆలా ప్రారంభించిన దానితోనే మేము ప్రారంభిస్తాము (సయీ)'.' అతను షాఫా నుండి నమాజ్ చేయడం ప్రారంభించి, కాబా కనిపించే వరకు కొండ ఎక్కాడు. ఆ తర్వాత తక్బీర్, తహ్లీల్ మరియు తహ్మీద్ చేస్తూ ఇలా అన్నాడు: 'అల్లాహ్ ఒక్కడే దేవుడు, ఆయనకు భాగస్వాములు లేరు. రాజ్యం ఆయనకే చెందుతుంది మరియు సర్వ స్తోత్రాలు ఆయనకే చెందుతాయి. ఆయనే జీవాన్ని ఇచ్చే సర్వశక్తిమంతుడు మరియు సంహరించే సర్వశక్తిమంతుడు, మరియు ఆయన అన్ని విషయాలపై సర్వశక్తిమంతుడు. అల్లాహ్ ఒక్కడే దేవుడు, ఆయనకు భాగస్వాములు లేరు, ఆయనే తన వాగ్దానాలను నెరవేరుస్తాడు, తన సేవకులకు సహాయం చేస్తాడు మరియు అన్ని సమూహాలను ఒంటరిగా ఓడిస్తాడు.' అప్పుడు అతను పఠనాల మధ్య నమాజ్ చేసి, ఆ తర్వాత పఠనాన్ని మూడుసార్లు పఠించాడు. ఆ తర్వాత అతను మర్వాకు దిగి వెళ్ళాడు, అతని కాళ్ళు నిటారుగా ఉన్నప్పుడు లోయ మధ్యలో పరుగెత్తాడు. అతని కాళ్ళు పైకి ఎక్కిన తర్వాత, అతను మర్వాకు చేరుకునే వరకు నడిచాడు. మర్వాలో అతను షఫాలో చేసినట్లే చేశాడు. మరియు మర్వాలో అతని తవాఫ్ ముగిసినప్పుడు, అతను ఇలా అన్నాడు: 'నేను దేని వెనుక ఉన్నానో దాని వైపు తిరిగి ఉంటే, నేను వధించిన జంతువుకు (అల్ హద్యు) నాయకత్వం వహించను, మరియు దానిని ఉమ్రాగా చేస్తాను. మీలో ఎవరైనా బలి ఇచ్చిన జంతువును తీసుకురాని వారు ఉంటే, దానిని స్వీకరించి, దానిని ఒక ఆరాధనగా చేయండి.' కాబట్టి ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం మరియు వధించిన జంతువులను తీసుకువచ్చిన వారు తప్ప అందరూ తహల్లుల్ అయ్యారు మరియు వారి జుట్టును కత్తిరించుకున్నారు. అప్పుడు సురఖా బిన్ మాలిక్ బిన్ జు'స్యుమ్ నిలబడి ఇలా అన్నాడు; 'ఓ అల్లాహ్ యొక్క సందేశవాహకా, ఇది ఈ సంవత్సరానికి వర్తిస్తుందా, లేదా శాశ్వతంగానా'." (వ్యాఖ్యాత) అన్నాడు; ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన వేళ్ళను ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసుకుని ఇలా సమాధానమిచ్చారు: 'ఉమ్రా హజ్లో భాగమే (హజ్ తమాతు), దానిని ఈ విధంగానే చేస్తారు.' ఆయన అలా రెండుసార్లు చెప్పి, ఆ తర్వాత ఇలా అన్నారు: 'కాదు (ఇది ఈ సంవత్సరానికి మాత్రమే వర్తిస్తుంది), కానీ ఎప్పటికీ వర్తిస్తుంది'.' (వివరణకర్త) ఇలా చెప్పారు; 'అలీ రదియల్లాహు అన్హు ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం యొక్క ఒంటె (అల్ హద్యు) మీద వచ్చారు, అప్పుడు ఆయన రంగురంగుల బట్టలు ధరించి, కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపేలా అలంకరించుకుని మధ్యలో నిలబడి ఉన్న వారిలో ఒకరైన ఫాతిమాను చూశారు. అలీ ఆమెను నిందించగా, ఫాతిమా ఇలా అన్నారు; 'మా నాన్న (ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) నన్ను ఇలా చేయమని చెప్పారు.' అలీ (రదియల్లాహు 'అన్హు) ఇరాక్లో ఉన్నప్పుడు ఇలా అన్నారు: 'అప్పుడు నేను అల్లాహ్ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు 'అలైహి వసల్లం) వద్దకు సలహా కోసం వెళ్లి, నేను ఖండించిన ఫాతిమా చర్యల గురించి ఫిర్యాదు చేశాను. అందుకు ఆయన ఇలా సమాధానమిచ్చారు: 'ఆమె (ఫాతిమా) చెప్పింది సరైనదే, ఆమె చెప్పింది సరైనదే. మీరు మొదట హజ్ చేయాలనుకున్నప్పుడు నేను ఏమి చెప్పాను?' అలీ ఇలా సమాధానమిచ్చారు; 'నేను ఇలా అన్నాను; 'ఓ అల్లాహ్, నీ ప్రవక్త (సల్లల్లాహు 'అలైహి వసల్లం) పలికిన స్వరాన్నే నేను పలుకుతున్నాను.' ఆయన ఇలా అన్నారు: 'నిశ్చయంగా నేను ఒక బలి పశువును తెచ్చాను, కాబట్టి తహల్లుల్లో పాలుపంచుకోవద్దు'.' (వివరణకర్త) ఇలా అన్నారు; అలీ యెమెన్ నుండి తెచ్చిన మరియు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు 'అలైహి వసల్లం) మదీనా నుండి తెచ్చిన బలి పశువుల సంఖ్య వంద. అప్పుడు ప్రవక్త (సల్లల్లాహు 'అలైహి వసల్లం) మరియు బలి పశువులను తెచ్చిన వారు తప్ప, అందరూ తమ తలలను కలిపి, జుట్టును కత్తిరించుకున్నారు. తర్వియా రోజు వచ్చినప్పుడు వారందరూ మినాకు వెళ్లి హజ్ యాత్రకు తమ సంకల్పాన్ని బిగ్గరగా ప్రకటించారు. రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఒక వాహనం ఎక్కి, అక్కడ మధ్యాహ్న, అసర్, మగ్రిబ్, ఇషా మరియు ఫజ్ర్ నమాజులు చేశారు. ఆ తర్వాత సూర్యోదయం అయ్యే వరకు కొంతసేపు ఆగి, మషరిల్లో గోపురాన్ని నిర్మించమని ఆజ్ఞాపించారు, అది హరామ్ (నిషిద్ధం) కాబట్టి దానిని నమీరాలో స్థాపించారు. ఆ తర్వాత రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఖురైషులు సాధారణంగా నడిచినట్లుగా నడిచారు, కానీ ఆయన మషరిల్ హరామ్ లేదా ముజ్దలిఫా వద్ద ఆగారు. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఆయనను అరఫాకు చేరుకోవడానికి అనుమతించారు. నమీరాలో నిర్మించిన గోపురం వద్దకు ఆయన చేరుకున్నప్పుడు, అక్కడే ఆగారు. సూర్యాస్తమయం అయినప్పుడు, ఆయన తన ఒంటెను (ఖష్వా) తీసుకురమ్మని ఆజ్ఞాపించి, ఆ తర్వాత లోయ అడుగు భాగానికి చేరుకునే వరకు దానిపై ప్రయాణించారు. అప్పుడు అతను జనసమూహానికి ఇలా బోధించాడు: 'నిశ్చయంగా, మీ రక్తం, సంపద, గౌరవం మరియు సంతోషం (వైభవం) ఈ రోజున, మీ నెలలో మరియు మీ దేశంలో హరామ్ అయినట్లే, ఇవన్నీ కూడా హరామ్. గుర్తుంచుకోండి, నిశ్చయంగా జాహిలియ్యత్ (అజ్ఞాన యుగం) నాటివన్నీ నా పాదాల క్రింద అవమానించబడ్డాయి. జాహిలియ్యత్ రక్తం అవమానించబడింది మరియు నేను మొదట అసహ్యించుకున్న రక్తం రబియా బిన్ హారిత్ రక్తం (అతను గతంలో బనీ సాద్ నుండి పాలు అడిగి హుద్జైల్ చేత చంపబడ్డాడు). జాహిలియ్యత్ వడ్డీ రద్దు చేయబడింది, అయితే నేను రద్దు చేసిన మొదటి వడ్డీ మన వడ్డీ, అంటే అబ్బాస్ బిన్ అబ్దుల్ ముతల్లిబ్ చేసిన వడ్డీ. అవన్నీ రద్దు చేయబడ్డాయి. కాబట్టి స్త్రీల పట్ల అల్లాహ్కు భయపడండి, ఎందుకంటే మీరు అల్లాహ్ ఆజ్ఞతో వారిని భార్యలుగా చేసుకున్నారు మరియు అల్లాహ్ వాక్యాలతో ఫర్జీ (వివాహేతర సంబంధాలు)ని చట్టబద్ధం చేశారు. వాస్తవానికి, వారిపై మీకున్న హక్కు ఏమిటంటే, మీరు ద్వేషించే ఇతర వ్యక్తులను మీ పడకపై పడుకోనివ్వకుండా వారు చూడాలి.' మీ భార్యలు ఇలా చేస్తే, వారికి నొప్పి కలగని దెబ్బతో కొట్టండి. మరియు వారు మిమ్మల్ని పోషించి, మీకు మంచి వస్త్రాలు అందించాలి. నేను మీకు రెండు విషయాలు వదిలి వెళ్తున్నాను, వాటిని మీరు పాటిస్తే, మీరు దారి తప్పరు, అవి అల్లాహ్ గ్రంథం. మరియు మీరు నాకు బాధ్యత వహించాలి. తర్వాత మీరు ఏమి చెప్పాలనుకుంటున్నారు?' వారు సమాధానమిచ్చారు; 'మీరు సమాచారం అందించారని, పనులు పూర్తి చేశారని మరియు సలహా ఇచ్చారని మేము సాక్ష్యమిస్తున్నాము.' అప్పుడు ఆయన ఆకాశం వైపు వేలు చూపిస్తూ ఇలా అన్నారు: 'ఓ అల్లాహ్, చూడు! ఓ అల్లాహ్, సాక్షిగా ఉండు.' ఆయన దానిని మూడుసార్లు అన్నారు. తర్వాత బిలాల్ నమాజుకు పిలుపునిచ్చారు, తర్వాత ఇఖామత్ చేశారు, తర్వాత జుహూర్ నమాజు చేశారు. (ఆ తర్వాత) బిలాల్ తిరిగి ఖమాత్ వద్దకు వచ్చారు, తర్వాత అసర్ నమాజు చేశారు మరియు ఆ రెండింటి మధ్య మరే నమాజు చేయలేదు. తర్వాత రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం వకూఫ్ స్థలానికి చేరుకునే వరకు తన వాహనాన్ని నడిపారు. అప్పుడు ఆయన తన ఒంటెను కూర్చోబెట్టుకుని (ఒంటె పొట్ట పొలాన్ని తాకేలా), తన ముందు ఒక నడిచే తాడును వేసుకుని, ఖిబ్లా వైపు ముఖం చేశారు. సూర్యుడు అస్తమించి, ఆ పసుపుపచ్చని కాంతి కొద్దిగా తగ్గి, సూర్యగోళం అస్తమించే వరకు ఆయన వుకుఫ్ చేస్తూనే ఉన్నారు. ఆ తర్వాత ఆయన ఉసామా బిన్ సయీద్ను వీపుపై ఎక్కించుకుని వెళ్ళిపోయారు. ఆయన తన ఒంటె తల తాను ప్రయాణిస్తున్న వాహనం కాళ్ళ అడుగు భాగాన్ని దాదాపు తాకే విధంగా దానికి పగ్గాలు కూడా కట్టారు. తన కుడి చేతితో సైగ చేస్తూ, 'ఓ ప్రజలారా, ప్రశాంతంగా ఉండండి, ప్రశాంతంగా ఉండండి!' అని అన్నారు. ఆయన తన ఒంటె పగ్గాలను చాచినప్పుడల్లా, ఒంటె కొద్దిగా పైకి లేచేలా పగ్గాలను కొద్దిగా సడలించారు. ఆ తర్వాత ఆయన ముజ్దలిఫాకు చేరుకుని, అక్కడ ఒకే నమాజ్ పిలుపు మరియు రెండు ఇకామత్లతో మగ్రిబ్ మరియు ఇషా నమాజులు చేశారు. ఆ రెండింటి మధ్య ఆయన ఏ నమాజ్ చేయలేదు. ఆ తర్వాత ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) తెల్లవారుజాము వరకు పడుకున్నారు. ఆయనకు తెల్లవారుతోందని స్పష్టమైనప్పుడు, ఒకే ప్రార్థన పిలుపు మరియు ఒక ఇకామత్తో ఉదయకాల ప్రార్థన చేశారు. ఆ తర్వాత ఆయన మషారిల్ హరామ్ చేరుకునే వరకు ఖష్వాలో ప్రయాణించారు, అక్కడ కొండ ఎక్కి అల్లాహ్ను స్తుతించారు (బెర్తహ్మిద్), ఆయనను కీర్తించారు (బెర్తక్బీర్) మరియు ఆయనను ధృవీకరించారు (బెర్తహ్లిల్). సూర్యుడు పూర్తిగా ప్రకాశించే వరకు ఆయన వుకూఫ్ చేస్తూనే ఉన్నారు, ఆ తర్వాత సూర్యోదయానికి ముందే బయలుదేరారు. ఆయన ఫద్ల్ బిన్ అబ్బాస్ను (మంచి జుట్టు, తెల్లని చర్మం మరియు అందమైన వ్యక్తి) తన వెంట తీసుకువెళ్తున్నారు. ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం బయలుదేరుతున్నప్పుడు, పరుగెడుతున్న స్త్రీల పక్కగా వెళ్లారు, కాబట్టి ఆయన వారి వైపు చూసి, ఆ తర్వాత తన చేతిని మరోవైపుకు పెట్టారు. ఇంతలో, ఫద్ల్ తన ముఖాన్ని మరోవైపుకు తిప్పాడు. ముహస్సర్కు చేరుకున్నాక, ఆయన కొద్ది దూరం కదిలి, ఆ తర్వాత కుబ్రా మందిరానికి (అఖబా) ఒక సత్వరమార్గం తీసుకుని, వెంటనే చెట్టు పక్కన ఉన్న జుమ్రా వద్దకు చేరుకున్నారు. అప్పుడు ఆయన, వడిసెల నుండి వచ్చే గులకరాళ్లంత పెద్దవైన ఏడు గులకరాళ్లను, ప్రతి విసురుకు తక్బీర్ పలుకుతూ విసిరారు. ఆయన వాటిని లోయ గర్భం నుండి విసిరారు. ఆ తర్వాత ఆయన బలి జంతువులను వధించే ప్రదేశానికి వెళ్లారు. అక్కడ ఆయన స్వయంగా అరవై మూడు బలి జంతువులను వధించి, మిగిలిన వాటిని బలి జంతువులతో పాటు అలీకి అప్పగించారు. ఆ తర్వాత ఆయన, తాను వధించిన ప్రతి బలి జంతువు నుండి ఒక మాంసపు ముక్కను పక్కన పెట్టి, దానిని ఒక పెద్ద పాత్రలో ఉంచి, వండమని ఆజ్ఞాపించారు. రసూలుల్లాహ్ మరియు అలీ కూడా ఆ పులుసును తిని, త్రాగారు. ఆ తర్వాత రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం కాబాకు (తవాఫ్ ఇఫాదా చేయడానికి) వెళ్లారు, అనంతరం మక్కాలో మధ్యాహ్న నమాజ్ చేసి, జమ్ జమ్ నీటిని సేకరిస్తున్న బనీ అబ్దుల్ ముత్తాలిబ్ వద్దకు వచ్చారు. ఆయన ఇలా అన్నారు: 'ఓ బనీ ముత్తలిబ్, ఇది తీసుకో. ప్రజలు నీకు పానీయం ఇవ్వడంలో నిన్ను మించిపోకపోయి ఉంటే, నేను దాని కోసం నీతో పోరాడి ఉండేవాడిని.' అప్పుడు వారు సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం గారికి ఒక బకెట్ ఇచ్చారు, ఆయన దాని నుండి త్రాగారు.