Hadith Representative
Al Muhyi
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
[Hisham bin Ammar] rääkis meile; [Hatim bin Isma'il] rääkis meile; [Ja'far bin Muhammad] rääkis meile [oma isalt], ütles ta: „Kunagi tulin [Jabir bin Abdullahi] vaatama. Kui me temaga kohtusime, küsis ta inimeste uudiste kohta, kuni küsis minu kohta. Nii et ma vastasin: „Mina olen Muhammad bin Ali bin Husain.“ Nii et ta pani oma käe mu pea peale, samal ajal mu ülemist ja alumist nööpi lahti nööpides, seejärel pani oma õla mu rinna vahele ja sel ajal olin ma veel laps, kes kasvas üles. Ta ütles: „Tere tulemast, küsi minult, mida iganes sa tahad.“ Ma küsisin temalt, kui ta oli pime mees. Kuni saabus palveaeg ja ta seisis oma palvematil, mis väiksuse tõttu tõmbus pingule, kuna tema õlgadel rippus rätt ja ta palvetas, juhtides meid palves.“ Siis ma küsisin; „Räägi meile, kuidas Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) hadži sooritas!“ Ta osutas käega, sirutas üheksa sõrme välja ja ütles: „Tõepoolest, Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) ei sooritanud hadži üheksa aastat, seejärel kutsus ta inimesi kümnendal aastal hadži sooritama. Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) sooritas hadži ja paljud inimesed tulid Mediinasse, kõik nad tahtsid prohveti (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) juurde koguneda ja teha sama, mida tema. Nii ta asus teele ja meie asusime teele koos temaga. Kui me jõudsime Dhul-Hulaifasse, sünnitas Asma' bint Umays Muhammad bin Abu Bakri, seega saadeti tema juurde sõnumitooja küsima: „Mida ma peaksin tegema?“ Siis ta ütles Asmale: „Võta pesema ja seo end riidega tihedalt kinni ning mine ihrami.“ „Siis palvetas Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) mošees ja ratsutas kaameli Qashwa seljas ning kaamel tõusis püsti ja kandis teda üle Sahara kõrbe.“ Jabir ütles: „Nii kaugele kui mu silmad ulatusid, oli tema ees palju inimesi, ratsanike ja jalakäijate vahel, samuti neid, kes olid temast paremal ja vasakul ning tema taga – palju inimesi oli näha. Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) oli meie keskel, samal ajal kui talle Koraani ilmutati, ja ta oli selle tõlgendamises väga teadlik. Mida iganes ta tegi, tegime ka meie.“ Ta tõstis häält monoteismis, öeldes: „Ma täidan Sinu kutse, oo Allah. Ma täidan Sinu kutse, ma täidan Sinu kutse. Sul pole kaaslast, ma täidan Sinu kutse. Tõesti, kiitus, rõõm ja valitsemine on ainult Sinule, sul pole kaaslast.“ Ka inimesed tõstsid häält oma öeldud tsitaadiga ja ta (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) ei öelnud nende tegude kohta midagi. „Ta (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) jätkas oma talbiyah'i lugemist.“ Jabir (olgu Allah temaga rahul) ütles uuesti: „Me ei kavatse sooritada muud kui hadži ja me ei tea umrat.“ Kui me temaga majja jõudsime, pühkis - suudles - ta koheselt tawafi alguse sammast, seejärel jooksis kolm korda ja kõndis normaalselt ülejäänud neli ringi. Seejärel läks ta maqam Ibrahimi juurde, lugedes samal ajal salmi: „Ja tehke maqam Ibrahim palvepaigaks“. Ta asetas end maqam Ibrahimi ja koja - Kaaba - vahele. „Mu isa ütles;“ „ja ma ei tea, välja arvatud see, et ta mainis seda prohvetist (sallallaahu 'alaihi wasallam), et prohvet luges kahe raka palves suurat al-Kaafiruun ja al-ikhlaash maqam Ibrahimi juures.“ Seejärel naasis ta majja, pühkis – suudles või tervitas – Tawafi alguse sammast ja läks Kaaba uksest välja Safa mäe poole. Safale lähenedes luges ta: „Tõepoolest, Safa ja Marwa on Allahi sümbolite hulgas. Me alustame – sa'i – sellega, mida Allah (rahu olgu temaga) on alustanud.“ Ta alustas Safast Sa'i lugemist, ronis mäele, kuni nägi Kaabat. Seejärel luges ta takbirit, tahlilit ja tahmidi, öeldes: „Pole teist jumalat peale Allahi, kellel pole kaaslast. Temale kuulub kuningriik ja Temale kuulub kogu kiitus. Tema annab elu ja põhjustab surma ning Tal on võim kõige üle. Pole teist jumalat peale Allahi, kellel pole kaaslast, kes täidab oma lubaduse, aitab oma sulaseid ja alistab kõik grupid üksi.“ Seejärel palvetas ta lugemite vahel ja luges neid lugemisi kolm korda. Seejärel läks ta alla Marwasse, kõndides kuni jalad püsti olid, jooksis ta oru keskel. Kui ta jalad olid üles tõusnud, kõndis ta, kuni jõudis Marwasse. Marwas tegi ta seda, mida ta tegi Safas. Ja kui tema tawaf Marwas lõppes, ütles ta: „Kui ma vaataksin vastu sellele, mille selja taga olen, siis ma ei juhiks ohvrilooma – al hadyu – ja teeksin sellest umra. Kes iganes teie seast ohvrit ei too, siis sooritage tahalul ja tehke sellest jumalateenistuse akt.“ Nii sooritasid kõik tahalul'i ja lõikasid oma juuksed, välja arvatud Prohvet (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ja need, kes ohvri tõid. Siis tõusis Suraqah bin Malik bin Ju'shum püsti ja ütles: „Oo, Allahi Sõnumitooja, kas see on selleks aastaks või igaveseks?“ -jutustaja- ütles; „Allahi Sõnumitooja (rahu ja õnnistused olgu temaga) põimis sõrmed kokku ja vastas: „Umra kuulub hadži (Hajj Tamattu) hulka – nii seda tehakse.“ Ta ütles seda kaks korda ja seejärel: „Ei, see on ainult selleks aastaks, vaid igaveseks.“ Jutustaja ütles: „Ali (rahu ja õnnistused olgu temaga) tuli prohveti (rahu ja õnnistused olgu temaga) kaameli – al-hadyu – kaasas ja leidis Fatima nende seast, kes sooritasid tahalluli, kandes värvilisi riideid ja prille. Ali süüdistas teda, nii et Fatima ütles: „Mu isa – prohvet (sallallahu 'alaihi wasallam) – käskis mul seda teha.“ Ali (rahu ja õnnistused olgu temaga) ütles Iraagis olles: „Siis läksin ma Allahi Sõnumitoojalt (sallallahu 'alaihi wasallam) nõu küsima ja kaebasin Fatima tegude üle, mida ma eitasin.“ Nii et ta vastas: „Tal – Fatimah’l – on õigus, tal on õigus. Mida ma ütlesin, kui sa tahtsid varem hadži sooritada?“ Ali vastas: „Ma ütlesin: „Oo Allah, ma tõstan häält, mille Sinu Sõnumitooja (sallallahu ‘alaihi wasallam) tõstis.“ Ta ütles: „Tõesti, ma toon ohvrilooma, seega ära tee minuga tahalluli.“ Jutustaja ütles: „Ohvriloomi, mille Ali tõi Jeemenist ja mille Allahi Sõnumitooja (sallallahu ‘alaihi wasallam) tõi Mediinast, oli kokku sada. Seejärel tegid kõik tahalluli ja lõikasid oma juuksed lühikeseks, välja arvatud Prohvet (sallallahu ‘alaihi wasallam) ja need, kes tõid ohvriloomad. Kui Tarwiyah päev kätte jõudis, läksid nad kõik Minasse ja hüüdsid hadži kavatsust. Allahi Sõnumitooja (sallallahu ‘alaihi wasallam) ratsutas hobuse seljas ja palvetas seal Zuhri, Asri, Maghribi, Isha ja Fažri palveid.“ Seejärel ootas ta veidi päikesetõusu ja käskis ehitada Mash'aril Harami kupli, mis seejärel paigutati Namirah'sse. Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) kõndis seejärel nagu quraishid ikka, kuid ta peatus Mash'aril Haramis ehk Muzdalifah's. Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistus olgu temaga) lubas tal reisida, kuni ta jõudis Arafati. Kui ta lähenes Namirah'sse ehitatud kuplile, peatus ta seal. Kui päike loojus, käskis ta oma kaameli – kashwa – tuua ja ratsutas sellega, kuni jõudis orgu. Seejärel pidas ta rahvale jutluse: „Tõesti, teie veri, rikkus, au ja õnn – teie hiilgus – on keelatud nagu teie päeva keeld sel kuul ja teie maal. Pidage meeles, et tõepoolest on kõik teadmatuse asjad alandatud minu jalge all. Teadmatuse veri on alandatud ja esimene veri, mille ma alandasin, oli Rabi'ah bin Harithi veri – kes küsis bani Sa'adilt piima ja seejärel tappis Hudhayl ta. Teadmatuse liigkasuvõtmine on kaotatud ja esimene liigkasuvõtmine, mille ma kaotasin, oli meie liigkasuvõtmine, nimelt Abbas bin Abdul Muttalibi liigkasuvõtmine. Kõik see on kaotatud. Seega kartke Allahi naiste ees, sest olete nad võtnud naisteks Allahi usalduse läbi ja olete Allahi sõna läbi teinud intiimpiirkonnad seaduslikuks. Tõepoolest, teie õigus nende üle on see, et nad ei lase teistel, keda te vihkate, teie voodites magada. Kui teie naised seda teevad, siis pekske neid hoobiga, mis ei tee haiget. Ja teie kohustus on nende peale kulutada ja neid hästi riietada.“ „Ma olen teile jätnud kaks asja, millest te kõvasti kinni peate, siis te teelt ei eksi: Allahi Raamatu. Ja te olete minu ees vastutavad. Mida te siis öelda tahate?“ Nad vastasid: „Me tunnistame, et te olete edastanud, ülesande täitnud ja nõu andnud.“ Siis ütles ta, osutades sõrmega taeva poole: „Oo Allah, ole tunnistaja! Oo Allah, ole tunnistaja!“ Ta ütles seda kolm korda. Seejärel hüüdis Bilal Adhani, seejärel Iqamah'i ja tõusis siis püsti Zuhri palveks. Pärast seda juhtis Bilal taas Iqamah'i, tõusis siis Asri palveks püsti ega palvetanud kahe palve vahel ühtegi palvet. Seejärel sõitis Allahi Sõnumitooja (rahu ja õnnistused olgu temaga) oma sõidukiga, kuni jõudis seismiskohta. Seejärel pani ta oma kaameli istuma – nii et selle kõht puudutas põldu – ja pani selle ette kõndimisköie, seejärel pööras ta näoga Qibla poole. Ta jätkas seismist, kuni päike loojus ja kollakas valgus veidi tuhmus ning päikesesirm loojus. Seejärel istus ta Usamah bin Sa'idi selga ja asus teele. Ta sidus Qashwa ohjadega kinni, kuni too pea peaaegu puudutas hobuse jalga, millel ta ratsutas. Parema käega osutades ütles ta: „Oo inimesed, rahunege maha, rahunege maha!“ Iga kord, kui ta kaameli ohjad välja sirutas, rahustas ta seda veidi, et kaamel veidi tõuseks. Siis jõudis ta Muzdalifah'sse ning palvetas seal Maghribi ja Isha' palveid ühe adhani ja kahe iqamah'ga. Ja ta ei palvetanud nende vahel ühtegi palvet. Siis ta (rahu ja õnnistused olgu temaga) lamas kuni koidikuni. Ta palvetas koidupalve, kui talle oli selge, et on koidik, ühe adhani ja ühe iqamah'ga. Seejärel ratsutas ta Qashwa selga, kuni jõudis Mash'aril Harami, seejärel ronis ta selle mäele ja kiitis Allahi – bertahmid –, ülistas Teda – bertakbir – ja kuulutas Ta üheks – bertahlil –. Ta jätkas Wukufi sooritamist kuni päikesetõusuni ja asus siis teele enne päikesetõusu. Ta ratsutas Fadl ibn Abbase seljas – heledate juuste, valge naha ja nägusa mehe seljas. Kui Allahi Sõnumitooja (rahu ja õnnistused olgu temaga) teele asus, möödus ta jooksvatest naistest, vaatas neid ja pani käe teisele poole. Samal ajal pööras Fadl näo teisele poole. Muhassarisse jõudes liikus ta veidi edasi, seejärel võttis otsetee Suure Kivi – Aqabah – juurde ja jõudis kohe puu kõrval asuva kivini. Seejärel viskas ta seitse kivikest, öeldes iga viskega takbiri – kivikesed, mis olid sama suured kui lingukivikesed. Ja ta viskas need oru südamest. Seejärel asus ta teele kohta, kus ohvriloomi tapeti. Seal tappis ta ise kuuskümmend kolm ohvrilooma ja andis ülejäänud koos oma ohvriloomadega Alile. Seejärel käskis ta igalt tapetud ohvriloomalt (rahu ja õnnistus olgu temaga) tüki liha kõrvale panna, pada ja seejärel keeta. Allahi Sõnumitooja (rahu ja õnnistus olgu temaga) ja Ali sõid ja jõid puljongit. Seejärel asus Allahi Sõnumitooja (rahu ja õnnistus olgu temaga) teele Kaaba poole – et sooritada Tawaf Ifadah –, seejärel sooritas ta Mekas Zuhri palve ja jõudis Banu Abdul Muttalibi juurde, kes ammutas Zamzamist vett. Ta ütles: „Võta see, oo Banu Muttalib. Kui inimesed poleks sulle jooki andes üle andnud, oleksin ma selle sinuga kaasa võtnud.“ Siis andsid nad talle (rahu ja õnnistus olgu temaga) ämbri ja ta jõi sellest.