- Allah Asma’ul husnaa Al Hamid

Al Hamid

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ هَمَسَ وَالْهَمْسُ فِي قَوْلِ بَعْضِهِمْ تَحَرُّكُ شَفَتَيْهِ كَأَنَّهُ يَتَكَلَّمُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا صَلَّيْتَ الْعَصْرَ هَمَسْتَ قَالَ إِنَّ نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أُعْجِبَ بِأُمَّتِهِ فَقَالَ مَنْ يَقُومُ لِهَؤُلَاءِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنْ خَيِّرْهُمْ بَيْنَ أَنْ أَنْتَقِمَ مِنْهُمْ وَبَيْنَ أَنْ أُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوَّهُمْ فَاخْتَارُوا النِّقْمَةَ فَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ الْمَوْتَ فَمَاتَ مِنْهُمْ فِي يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفًا قَالَ وَكَانَ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ الْآخَرِ قَالَ كَانَ مَلِكٌ مِنْ الْمُلُوكِ وَكَانَ لِذَلِكَ الْمَلِكِ كَاهِنٌ يَكْهَنُ لَهُ فَقَالَ الْكَاهِنُ انْظُرُوا لِي غُلَامًا فَهِمًا أَوْ قَالَ فَطِنًا لَقِنًا فَأُعَلِّمَهُ عِلْمِي هَذَا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ أَمُوتَ فَيَنْقَطِعَ مِنْكُمْ هَذَا الْعِلْمُ وَلَا يَكُونَ فِيكُمْ مَنْ يَعْلَمُهُ قَالَ فَنَظَرُوا لَهُ عَلَى مَا وَصَفَ فَأَمَرُوهُ أَنْ يَحْضُرَ ذَلِكَ الْكَاهِنَ وَأَنْ يَخْتَلِفَ إِلَيْهِ فَجَعَلَ يَخْتَلِفُ إِلَيْهِ وَكَانَ عَلَى طَرِيقِ الْغُلَامِ رَاهِبٌ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَ مَعْمَرٌ أَحْسِبُ أَنَّ أَصْحَابَ الصَّوَامِعِ كَانُوا يَوْمَئِذٍ مُسْلِمِينَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَسْأَلُ ذَلِكَ الرَّاهِبَ كُلَّمَا مَرَّ بِهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَخْبَرَهُ فَقَالَ إِنَّمَا أَعْبُدُ اللَّهَ قَالَ فَجَعَلَ الْغُلَامُ يَمْكُثُ عِنْدَ الرَّاهِبِ وَيُبْطِئُ عَنْ الْكَاهِنِ فَأَرْسَلَ الْكَاهِنُ إِلَى أَهْلِ الْغُلَامِ إِنَّهُ لَا يَكَادُ يَحْضُرُنِي فَأَخْبَرَ الْغُلَامُ الرَّاهِبَ بِذَلِكَ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ إِذَا قَالَ لَكَ الْكَاهِنُ أَيْنَ كُنْتَ فَقُلْ عِنْدَ أَهْلِي وَإِذَا قَالَ لَكَ أَهْلُكَ أَيْنَ كُنْتَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّكَ كُنْتَ عِنْدَ الْكَاهِنِ قَالَ فَبَيْنَمَا الْغُلَامُ عَلَى ذَلِكَ إِذْ مَرَّ بِجَمَاعَةٍ مِنْ النَّاسِ كَثِيرٍ قَدْ حَبَسَتْهُمْ دَابَّةٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّ تِلْكَ الدَّابَّةَ كَانَتْ أَسَدًا قَالَ فَأَخَذَ الْغُلَامُ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ مَا يَقُولُ الرَّاهِبُ حَقًّا فَأَسْأَلُكَ أَنْ أَقْتُلَهَا قَالَ ثُمَّ رَمَى فَقَتَلَ الدَّابَّةَ فَقَالَ النَّاسُ مَنْ قَتَلَهَا قَالُوا الْغُلَامُ فَفَزِعَ النَّاسُ وَقَالُوا لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا لَمْ يَعْلَمْهُ أَحَدٌ قَالَ فَسَمِعَ بِهِ أَعْمَى فَقَالَ لَهُ إِنْ أَنْتَ رَدَدْتَ بَصَرِي فَلَكَ كَذَا وَكَذَا قَالَ لَهُ لَا أُرِيدُ مِنْكَ هَذَا وَلَكِنْ أَرَأَيْتَ إِنْ رَجَعَ إِلَيْكَ بَصَرُكَ أَتُؤْمِنُ بِالَّذِي رَدَّهُ عَلَيْكَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَعَا اللَّهَ فَرَدَّ عَلَيْهِ بَصَرَهُ فَآمَنَ الْأَعْمَى فَبَلَغَ الْمَلِكَ أَمْرُهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ فَأُتِيَ بِهِمْ فَقَالَ لَأَقْتُلَنَّ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْكُمْ قِتْلَةً لَا أَقْتُلُ بِهَا صَاحِبَهُ فَأَمَرَ بِالرَّاهِبِ وَالرَّجُلِ الَّذِي كَانَ أَعْمَى فَوَضَعَ الْمِنْشَارَ عَلَى مَفْرِقِ أَحَدِهِمَا فَقَتَلَهُ وَقَتَلَ الْآخَرَ بِقِتْلَةٍ أُخْرَى ثُمَّ أَمَرَ بِالْغُلَامِ فَقَالَ انْطَلِقُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَأَلْقُوهُ مِنْ رَأْسِهِ فَانْطَلَقُوا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْجَبَلِ فَلَمَّا انْتَهَوْا بِهِ إِلَى ذَلِكَ الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادُوا أَنْ يُلْقُوهُ مِنْهُ جَعَلُوا يَتَهَافَتُونَ مِنْ ذَلِكَ الْجَبَلِ وَيَتَرَدَّوْنَ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ إِلَّا الْغُلَامُ قَالَ ثُمَّ رَجَعَ فَأَمَرَ بِهِ الْمَلِكُ أَنْ يَنْطَلِقُوا بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَيُلْقُونَهُ فِيهِ فَانْطُلِقَ بِهِ إِلَى الْبَحْرِ فَغَرَّقَ اللَّهُ الَّذِينَ كَانُوا مَعَهُ وَأَنْجَاهُ فَقَالَ الْغُلَامُ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَا تَقْتُلُنِي حَتَّى تَصْلُبَنِي وَتَرْمِيَنِي وَتَقُولَ إِذَا رَمَيْتَنِي بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَأَمَرَ بِهِ فَصُلِبَ ثُمَّ رَمَاهُ فَقَالَ بِسْمِ اللَّهِ رَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَوَضَعَ الْغُلَامُ يَدَهُ عَلَى صُدْغِهِ حِينَ رُمِيَ ثُمَّ مَاتَ فَقَالَ أُنَاسٌ لَقَدْ عَلِمَ هَذَا الْغُلَامُ عِلْمًا مَا عَلِمَهُ أَحَدٌ فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِرَبِّ هَذَا الْغُلَامِ قَالَ فَقِيلَ لِلْمَلِكِ أَجَزِعْتَ أَنْ خَالَفَكَ ثَلَاثَةٌ فَهَذَا الْعَالَمُ كُلُّهُمْ قَدْ خَالَفُوكَ قَالَ فَخَدَّ أُخْدُودًا ثُمَّ أَلْقَى فِيهَا الْحَطَبَ وَالنَّارَ ثُمَّ جَمَعَ النَّاسَ فَقَالَ مَنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ تَرَكْنَاهُ وَمَنْ لَمْ يَرْجِعْ أَلْقَيْنَاهُ فِي هَذِهِ النَّارِ فَجَعَلَ يُلْقِيهِمْ فِي تِلْكَ الْأُخْدُودِ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِيهِ{ قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ حَتَّى بَلَغَ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ }قَالَ فَأَمَّا الْغُلَامُ فَإِنَّهُ دُفِنَ فَيُذْكَرُ أَنَّهُ أُخْرِجَ فِي زَمَنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَأُصْبُعُهُ عَلَى صُدْغِهِ كَمَا وَضَعَهَا حِينَ قُتِلَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

[Mahmud bin Ghailan] kaj [Abdu bin Humaid] rakontis al ni la saman signifon, ili diris; [Abdur Razzaq] rakontis al ni de [Ma'mar] de [Thabit Al Bunani] de [Abdur Rahman bin Abu Laila] de [Suhaib], li diris; Estis la tradicio de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ke kiam li plenumis la 'Asr-preĝon li flustris, kaj la termino flustri laŭ kelkaj el ili estas movi la lipojn kvazaŭ parolante. Tiam oni demandis al li; Ho Mesaĝisto de Alaho, kiam vi plenumas la 'Asr-preĝon, vi flustras. Li diris: 'Estis profeto, kiu estis farita por mirigi sian popolon, tiam li diris; kiu povas kompariĝi kun ili? Tiam Alaho revelaciis al li: 'Donu al ili la elekton inter du aferoj, nome Mi punas ilin aŭ Mi donas potencon al iliaj malamikoj super ili?' Tiam ili elektis punon, do Alaho donis potencon al morto super ili, ĝis en unu tago estis sepdek mil homoj, kiuj mortis'. Suhaib diris; kaj kiam li rakontis ĉi tiun haditon, li rakontis alian haditon, li diris: 'Estis reĝo, kiu havis ŝamanon, kiu faris ŝamanismon por li, tiam la ŝamano diris; Trovu por mi infanon, kiu rapide komprenas, aŭ li diris; inteligenta. Mi instruos al li ĉi tiun mian scion, ĉar mi timas, ke mi mortos kaj ĉi tiu scio estos fortranĉita de vi, kaj neniu el vi scios ĝin'. Li diris: 'Tiam ili trovis junulon por li laŭ la karakterizaĵoj, kiujn li menciis, ili ordonis al la junulo veni kaj iri al la ŝamano. La junulo iris al li, dum meze de la vojaĝo de la infano estis monaĥo en diservoloko'. Ma'mar diris; Mi estas certa, ke la loĝantoj de la diservolokoj tiutempe estis islamanoj. Li diris: 'Tiam la infano demandis la monaĥon, ĉiufoje kiam la infano preterpasis, li daŭre demandis lin, ĝis la monaĥo diris al li, li diris; Mi adoras Alaho'. Li diris: 'La infano komencis resti ĉe la monaĥejo kaj ofte malfruis irante al la ŝamano. Do la ŝamano sendis mesaĝiston al la familio de la knabo, kies esenco estis; li preskaŭ venis al mi. Tiam la knabo rakontis al la monaĥo pri tio. La monaĥo diris al li; se la ŝamano diras al vi; kie vi estas? Nur diru; kun mia familio, kaj se via familio diras al vi; kie vi estas? Tiam diru al li, ke vi estas kun la ŝamano. Li diris: 'Dum la knabo estis en ĉi tiu stato, subite li preterpasis grupon da homoj, kiujn tenis besto. Kelkaj el ili diris, ke la besto estis leono'. Li diris: 'Tiam la knabo prenis ŝtonon kaj diris; Ho Alaho, se tio, kion la monaĥo diris, estas vera, tiam mi petas Vin permesi al mi mortigi la beston'. Li diris: 'Tiam li ĵetis ĝin kaj mortigis la beston. Tiam la homoj diris; kiu mortigis ĝin? Ili diris; la knabon. Do la homoj estis surprizitaj kaj diris; ĉi tiu knabo efektive lernis scion, kiun neniu scias'. Li diris: 'Tiam blindulo aŭdis tion, tiam li diris al la knabo; Se vi povas restarigi mian vidkapablon, vi ricevos tian kaj tian gratifikon.' La knabo diris: Mi ne volas tion de vi, sed kion vi pensas, se via vidkapablo estos redonita, ĉu vi kredos je Tiu, kiu ĝin redonis? Li diris: Jes. Li diris: Tiam li preĝis al Alaho ĝis Alaho redonis al li la vidkapablon. Tiam la blindulo kredis, tiam ilia kazo atingis la reĝon. Tiam li sendis mesaĝiston al ili kaj oni alportis ilin. La reĝo diris: Mi mortigos ĉiun el vi per murdo, kiun mi neniam faris kontraŭ la kriminto. Tiam li ordonis alporti la monaĥon kaj la blindulon, poste li metis segilon en la mezon de la kapo de unu el ili kaj mortigis lin, kaj mortigis la alian per alia murdo. Tiam li ordonis alporti la junulon, poste li diris: Konduku lin al tia kaj tia monto, poste ĵetu lin de ĝia supro. Tiam ili prenis lin al tiu monto. Kiam ili atingis la lokon por ĵeti la knabon de ĝi, ili falis de la monto ĝis neniu el ili restis krom la knabo. Li diris: Tiam la knabo revenis, tiam la reĝo ordonis, ke ili prenu lin al la maro kaj poste ĵetu lin en la maron. La knabo estis prenita al la maro, tiam Alaho dronigis tiujn, kiuj estis kun li, kaj savis lin. Tiam la knabo diris al la reĝo: Vi ne povas mortigi min ĝis vi krucumos min kaj pafos min per sago, kaj kiam vi pafos min per sago, diru: En la nomo de Alaho, la Sinjoro de ĉi tiu knabo. Tiam li ordonis, ke la knabo estu krucumita, do la knabo estis krucumita, tiam li pafis lin per sago kaj diris: 'BISMILLAH, ROBBU HAADZAL GHULAAM' en la nomo de Alaho, la Sinjoro de ĉi tiu knabo. Li diris: 'Tiam la knabo metis sian manon sur sian frunton post kiam li estis pafita, tiam li mortis. Tiam la homoj diris: Vere, ĉi tiu knabo lernis scion, kiun neniu scias, do ni kredas je la Sinjoro de ĉi tiu knabo.' Li diris: 'Tiam oni diris al la reĝo: Ĉu vi ne estas pacienca, kiam tri homoj malkonsentas kun vi? Ĉiuj homoj malkonsentis kun vi.' Li diris: 'Tiam oni faris grandan fosaĵon, tiam oni ĵetis brullignon kaj fajron en ĝin, tiam li kolektis la homojn kaj diris: Kiu ajn revenos de sia religio, ni liberigos lin, kaj kiu ajn ne revenos, ni ĵetos lin en ĉi tiun fajron. Tiam li komencis ĵeti ilin en la fosaĵojn. Li diris: 'Alaho tabaraka wa ta'ala diris dokumentante la historion: Pereis kaj malbenitaj estas la homoj, kiuj faris tranĉeojn, kiuj estis en fajro - lumigitaj per brulligno - kiam ili sidis ĉirkaŭe, dum ili atestis tion, kion ili faris al la kredantoj. Kaj ili ne torturis tiujn kredantojn krom ĉar tiuj kredantoj kredis je Alaho, la Potenca kaj la Laŭdinda. -QS. Alburuj 4-8-. Li diris: 'Koncerne la infanon, ĝi estas entombigita'. Kaj estas menciite, ke li estis forigita -el la tombejo- en la tempo de Umar bin Al Khattab dum liaj fingroj estis sur liaj brovoj, ĉar li metis ilin kiam li estis mortigita. Abu Isa diris, ĉi tio estas hasan gharib hadito.