Hadith Representative
Al Haqq
Imam Bukhari : 1053حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ أَبِي مُسْلِمٍ عَنْ طَاوُسٍ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنْ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ لَكَ مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَقَوْلُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ وَمُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَوْ لَا إِلَهَ غَيْرُكَقَالَ سُفْيَانُ وَزَادَ عَبْدُ الْكَرِيمِ أَبُو أُمَيَّةَ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ أَبِي مُسْلِمٍ سَمِعَهُ مِنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
अस्मान् प्रति कथितं [‘अली बिन् ‘अब्दुल्लाह] उक्तवान्, अस्मान् प्रति कथितं [सुफ्यान्] उक्तवान्, अस्मान् [सुलेमान बिन् अबू मुस्लिम] [थाउस] इत्यस्मात् कथितं यत् सः [इब्न ‘अब्बास रदलियाहु ‘अन्हुमा] इत्यस्य वचनं श्रुतवान् यदा नबी (स.अ.व.) रात्रौ नमाजं कर्तुं उत्तिष्ठति स्म तदा सः इस्तीफ्तह-नमाजं पठित्वा आरब्धवान्- ‘अल्लाहुम्मा लकल् हम्दु’ इति। अन्त काययुमुस समावति वाल अर्धि वा मन फिहिन्ना। वा लकल हमदु लकल मुलकुस समावती वाल अर्धि वा मन फिहिन्ना। वा लकल हमदु अन्त नुउरुस समावति वाल अर्धि वा मन फिहिन्ना। वा लकल हमदु अन्त मालिकुस समावति वाल आर्धि। वा लकल हमदु अंतल हक वा वा'दुकल हक वा लिकाओ-उकल हक वा कौलुकल हक वाल जन्नातुल हक वान नारुल हक वान नबीयुना हक वा मुहम्मदून शल्लल्हु वा सलाम हक वास साअतु हक। अल्लाहुम्मा लका असलमतु वा बीका आमंतु वा अलैका तवक्कल्तु वा इलैका अनाबतु वा बीका खशमतु वा इलाका हाकमतु, फगफिरली माँ कद्दामतु वा माँ अखखर्तु वा माँ असरतु वा माँ 'अब्दुल्लाह'लंतु अंतल मुकद्दीमु वा अंतल मुअखिरु ला इलाहा इला अन्ता' आ घो 'ला इलाहा इलाहा'। -'हे अल्लाह त्वां सर्वाणि स्तुतिं ददातु।' द्यावापृथिव्यां च तेषु सर्वेषु धृतिस्त्वमेव। त्वमेव च स्तुतिः सर्वा, तव राज्यं द्यावापृथिव्यां च यत् तयोः। स्तुतिश्च त्वां सर्वं द्यावापृथिवीज्योतिषां यच्च तयोः। स्तुतिश्च त्वां सर्वं द्यावापृथिवीराजा यद् उभयत्र वर्तते। तथा च भवतः सर्वाणि स्तुतयः सन्ति, भवतः अल हक -सत्यतमः-, भवतः प्रतिज्ञा च हक -सत्यः-, भवतः सह मिलनं च सत्यम्, भवतः वचनं सत्यं, स्वर्गः सत्यः, नरकं सत्यः, तथा च भवतः भविष्यद्वादिः सत्यः, मुहम्मद शल्लल्लाहु अलैहि वस्लाम सत्यः अस्ति तथा च न्यायदिवसः सत्यः अस्ति। हे अल्लाह, भवतः समर्पणं करोमि, भवतः उपरि मम विश्वासं करोमि, भवतः उपरि मम विश्वासं स्थापयामि, भवतः कृते अहं पश्चात्तापं करोमि -पुनः-, भवता दत्तस्य निन्दायाः कारणात् अहं यस्य कस्यचित् विरोधं करोति -भवतः नियमस्य- प्रति शत्रुः अस्मि, भवतः प्रति च अहं दण्डितः अस्मि। भूतपूर्वपापं क्षमस्व, यानि गोपयामि वा प्रकाशयामि वा। त्वम् आदिः अन्त्यश्च त्वदन्यः कोऽपि देवः नास्ति त्वदन्यः देवः वा’ इति उक्तवान् [सुफ्यान्]; तथा च ['अब्दुल करीम अबू उमय्यः] इत्यनेन योजितम्- 'वा ला हौला वा ला कुव्वाता इल्ला बिल्लाह' -भवतः अतिरिक्तं कोऽपि शक्तिः प्रयासः च नास्ति-। उक्तवान्, [सुफ्यान्] [सुलेमान इब्न अबू मुस्लिम] इत्यस्मात् सः [थाउस] इत्यस्मात् [इब्न अब्बास रदलियाहु अन्हु] इत्यस्मात् पैगम्बर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम इत्यस्मात् श्रुतवान्।