Hadith Representative
Asy Syahid
Imam Tirmidzi : 3091حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ وَأَبُو دَاوُدَ قَالُوا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَوْعِظَةِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ مَحْشُورُونَ إِلَى اللَّهِ عُرَاةً غُرْلًا ثُمَّ قَرَأَ{ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ أَوَّلُ مَنْ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ وَإِنَّهُ سَيُؤْتَى بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ رَبِّ أَصْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ{ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَيُقَالُ هَؤُلَاءِ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ نَحْوَهُ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى كَأَنَّهُ تَأَوَّلَهُ عَلَى أَهْلِ الرِّدَّةِ
Безгә [Мәхмүд бин Гайлан] безгә [Ваки], [Вәхәб бин Җәрир] һәм [Әбу Давыт] сөйләделәр: Безгә [Сүгъбә] сөйләде, [Әл-Мугирә бин Ән Нугъман] әйтте, [Сәгыйд бин Җүбәйр] әйтте, [Ибн Аббас] әйтте: Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вә сәләм киңәш бирергә торды, ул әйтте: "Әй кешеләр, сез Аллаһка ялангач һәм сөннәтсез рәвештә җыелачаксыз", аннары ул укыды: "Без беренче яратылышны ничек башлаган булсак, шулай кабатлаячакбыз, бу без һичшиксез үтәячәк вәгъдә". - Әл-Әнбия: 105- Ул көнне беренче булып киенгән кеше Ибраһим иде, һәм минем өммәтемнән берничә кеше китереләчәк, алар сул төркемгә - җәһәннәм белгечләренә кертеләчәк, аннары мин дога кылдым: Әй Раббым, алар барысы да минем дусларым, аннары җавап бирдем: "Чынлыкта, син аларның Синнән соң нәрсә эшләгәннәрен белмисең". Аннары мин тәкъва кол болай дигәндә дога кылдым: «Мин алар белән бергә булганда аларга шаһит идем, ләкин Син миннән вафат булгач, Син аларны күзәтеп тордың һәм Син һәрнәрсәгә шаһитсың. Әгәр Син аларны җәфаласаң, чынлыкта алар Синең колларың». -Әл-Мәида: 117-118- аннары җавап бирде: «Син үлгәннән соң алар һәрвакыт диннән чыктылар». Әбу Гайсә бу хәдиснең ышанычлы булуын әйтте. Безгә [Мөхәммәд бин Басьяр] безгә [Мөхәммәд бин Җәгъфәр] безгә [Шу'ба]га [Әл-Мөгыйрә бин Ән-Ну'ман] сөйләгән кебек. Әбу Гайсә болай диде: «Бу хәдис ышанычлы». [Суфиян Әтс Цаури] аны [Әл-Мөгыйрә бин Ән-Ну'ман]дан риваять иткән кебек. Әбу Гайсә болай диде: «Күрәсең, ул аны диннән чыкканнар өстеннән аңлаткан».