Hadith Representative
Al Karim
Imam Abu Dawud : 4122حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُأَغْفَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِغْفَاءَةً فَرَفَعَ رَأْسَهُ مُتَبَسِّمًا فَإِمَّا قَالَ لَهُمْ وَإِمَّا قَالُوا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ ضَحِكْتَ فَقَالَ إِنَّهُ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ فَقَرَأَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ{ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ }حَتَّى خَتَمَهَا فَلَمَّا قَرَأَهَا قَالَ هَلْ تَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ نَهْرٌ وَعَدَنِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ وَعَلَيْهِ خَيْرٌ كَثِيرٌ عَلَيْهِ حَوْضٌ تَرِدُ عَلَيْهِ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ آنِيَتُهُ عَدَدُ الْكَوَاكِبِ
سانوں دسیا اے [حند بن عص ساری] نے آکھیا، سانوں دسیا اے [محمد بن فضیل] توں [المختار بن فلفل] اوہنے آکھیا؛ ميں نے [انس بن مالک] نوں کہندے ہوئے سُنیا کہ رسول اللہ صلى الله عليه وسلم کچھ دیر تک سو گئے، جس دے بعد انہاں نے اپنا سر اٹھایا تے مسکرایا۔ -اوس وقت- اس نے انہاں توں کہیا، یا انہاں نے اس توں کہیا، 'اے اللہ دے رسول، تُسی کیوں ہس رئے او؟' اس نے جواب دتا: 'بس اک خط میرے کول آیا'۔ اس دے بعد انہاں نے پڑھیا: -اللہ دے ناں توں، رحمان الرحیم۔ بے شک، اسیں تہانوں بہت ساریاں نعمتاں دتیاں نیں...- آیت دے اخیر تک۔ پڑھ کے ختم کیتا تاں پچھیا: 'تہانوں پتہ اے کہ الکوتسار دا مطلب کی اے؟' اصحاب نے جواب دتا، 'اللہ تے اس دے رسول بہتر جاندے نيں'۔ اس نے فرمایا: 'ایہ اسمان وچ اوہ دریا اے جس دا میرے رب نے مینوں وعدہ کیتا سی۔ اوہدے وچ بہت چنگیائی اے۔ اس وچ اک جھیل وی اے جسنوں میرے لوک قیامت دے دن پین دے لئی استعمال کردے نيں۔ شیشہ اسمان دے تاریاں دی اک گنتی اے۔