Hadith Representative
Al Bashir
Imam Ahmad : 16198قَالَ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ قَالَ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْحُدَيْبِيَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ تَعَالَى فِي الْقُرْآنِ وَكَانَ يَقَعُ مِنْ أَغْصَانِ تِلْكَ الشَّجَرَةِ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَسُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو بَيْنَ يَدَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ اكْتُبْ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ فَأَخَذَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو بِيَدِهِ فَقَالَ مَا نَعْرِفُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اكْتُبْ فِي قَضِيَّتِنَا مَا نَعْرِفُ قَالَ اكْتُبْ بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ فَكَتَبَ هَذَا مَا صَالَحَ عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ مَكَّةَ فَأَمْسَكَ سُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو بِيَدِهِ وَقَالَ لَقَدْ ظَلَمْنَاكَ إِنْ كُنْتَ رَسُولَهُ اكْتُبْ فِي قَضِيَّتِنَا مَا نَعْرِفُ فَقَالَ اكْتُبْ هَذَا مَا صَالَحَ عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَتَبَ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا ثَلَاثُونَ شَابًّا عَلَيْهِمْ السِّلَاحُ فَثَارُوا فِي وُجُوهِنَا فَدَعَا عَلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِأَبْصَارِهِمْ فَقَدِمْنَا إِلَيْهِمْ فَأَخَذْنَاهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ جِئْتُمْ فِي عَهْدِ أَحَدٍ أَوْ هَلْ جَعَلَ لَكُمْ أَحَدٌ أَمَانًا فَقَالُوا لَا فَخَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا } قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ وَقَالَ حُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ وَهَذَا الصَّوَابُ عِنْدِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ
-Аҳмад ибни Ҳанбал разияллоҳу анҳу- гуфт; ба мо гуфт [Язид ибни Ҳабҳоб] гуфт; ба ман гуфт (Ҳусайн ибни Воқид) гуфт; ба ман [Собит Ал Бунӣ] аз [Абдуллоҳ ибни Муғаффал Ал Музанӣ] гуфт; Мо ҳамроҳи Расули Худо (с) дар Ҳудайбия дар зери дарахте будем, ки Аллоҳ Таъоло дар Қуръон зикр кардааст. Дар миёни шохаҳо дар паси Паёмбар (с) ва Алӣ ибни Абутолиб ва Суҳайл ибни Амр дар пешашон буданд. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам Али розияллоҳу анҳуга “БИСМИЛЛОҲИРАХМАНИРРАХИИМИ” деб бинавис дедилар, кейин Суҳайл ибн Амр унинг қўлини тутди. Сипас гуфт; мо БИСМИЛЛОАХИРРАХМАНИРРАХИИМИ намедонем чи фахмем бинавис. Гуфт: «БИСМИКА АЛЛОХУММА»-ро бинавис, сипас «Ин паймон миёни Мухаммад (с) ва ахли Макка аст» навишт ва Сухайл ибни Амр дасти уро гирифт. Баъд гуфт; «Агар паёмбари Ӯ мебудӣ, ба ту ситам мекардем, дар паймони мо он чи медонем, бинавис». Гуфт: Ин аҳд миёни Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Абдулмуталлиб аст, гарчанде ки ман Расули Худо (саллаллоҳу ъалайҳи ва саллам) ҳастам, пас навиштааст, ки дар он вақт сӣ ҷавоне дар даст силоҳ доштанд, ки ба мо ҳамла карданд, сипас ҷавонон бар зидди мо исён карданд ва Расули Худо (с) бар онҳо барои бадбахтӣ дуо кард. Он гоҳ Аллоҳ аззаваҷаллоҳ чашмони онҳоро кӯр кард ва ба наздашон омадем ва онҳоро дастгир кардем. Сипас Расули Худо (с) фармуд: Оё бо ризоияти касе омадӣ ё касе ҳаст, ки амнияти туро кафолат диҳад? ҷавоб доданд, не. Баъд ба онҳо иҷозат доданд, ки роҳ раванд. Сипас, Аллоҳ аззаваҷаллоҳ оятро нозил кард: «Ва Ӯст, ки баъд аз он ки Худо шуморо бар онҳо ғолиб кард, дастҳои онҳоро аз ҳалокатон боздошт ва дастҳои шуморо аз ҳалокаташон дар миёни шаҳри Макка боздошт ва Худо ба корҳое, ки мекунед, биност». Абу Абдураҳмон гуфт; Ҳаммод ибни Салама гуфт: дар ин хадис. Аз Собит аз Анас ва Ҳусайн ибни Воқид гуфтанд: Аз Абдуллоҳ ибни Муғаффал ва ин аст, ки агар Худо бихоҳад, дуруст аст.