Hadith Representative
As Sami'
Imam Tirmidzi : 3345حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ ذَلِكَ أَيْضًا إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهَا إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا قَامَ مِنْ سَجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ فَكَبَّرَ وَيَقُولُ حِينَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بَعْدَ التَّكْبِيرِ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ وَلَا مَنْجَا وَلَا مَلْجَأَ إِلَّا إِلَيْكَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ثُمَّ يَقْرَأُ فَإِذَا رَكَعَ كَانَ كَلَامُهُ فِي رُكُوعِهِ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي خَشَعَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يُتْبِعُهَا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ فَإِذَا سَجَدَ قَالَ فِي سُجُودِهِ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ الشَّافِعِيِّ وَبَعْضُ أَصْحَابِنَا وَأَحْمَدُ لَا يَرَاهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ يَقُولُ هَذَا فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ وَلَا يَقُولُهُ فِي الْمَكْتُوبَةِ سَمِعْت أَبَا إِسْمَعِيلَ يَعْنِي التِّرْمِذِيَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ بْنِ يُوسُفَ يَقُولُ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ الْهَاشِمِيَّ يَقُولُ وَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَذَا عِنْدَنَا مِثْلُ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ
Оё ӯ ба мо гуфтааст [Ал Ҳасан ибни Алӣ Ал-Халол] ба мо гуфтааст [Сулаймон ибни Довуд ал Ҳосимӣ] ба мо [Абдурраҳмон ибни Абӯаз Зинад] гуфтааст? аз [Мӯсо ибни Уқба]? аз [Абдулло ибни Ал Фазл]? аз [Абдурраҳмони Аъроҷ]? аз [Убайдуллоҳ ибни Абу Рофиъ]? Аз Алӣ ибни Абутолиб (р) аз Расули Худо (с) ривоят аст, ки ҳангоме ки ба намози фарз бархост, дастҳояшро баробари китфҳо бардошт ва ин корро низ дар ҳоле анҷом дод, ки хонданро тамом кард ва наздик буд, ки рукӯъ кунад ва ҳангоме ки сарашро аз рукуъ бардошт. Ва дар ҳоле ки нишаста буд, дастонашро ба намоз намебардошт. Ваќте аз ду саљда бархост, ду дасташро бардошт ва такбир гуфт. Ҳангоми кушодани намоз пас аз такбир фармуд: ВАҶҶАХТУ ВАҶҲИЯ ЛИЛЛАЗИИ ФАТҲАРАС САМААВАТИ ВАЛ АРДХА ВА МАА АНА МИНАЛ МУСИРКИИН. ИННА ШАЛААТИ ВА НУСУКИИ ВА МАХЯАЯ ВА МАЪМАТИИ ЛИЛЛАХИ РАББИЛ АЛАМИИНА ЛАА СЯРИКАЛАХУ ВА БИДЗААЛИКА УМИРТУ ВА АНА МИНАЛ МУСЛИМИИН. АЛЛОХУММА АНТАЛ МАЛИКУ ЛАА ИЛААХА ИЛЛАА АНТА СУБХААНАКА, АНТА РАББИЙ, ВА АНА 'АБДУКА, ЖАЛАМТУ НАФСИИ ВА'ТАРАФТУ БИДЗАНБИИ ФАГФИР ЛИИ ДЗУНУУБИИ ЧОМИИЪАН ИННАХУ ЛАЪА ДАЪВАЗВАЪЗАНФИЯРУ ЛИАХСАНИЛ АХЛААКИ, ЛАА ЯХДИИ ЛИАХСАНИХА ИЛЛАА АНТА ВАШРИФ 'АННИИ САЙЯХАА, ЛА ЯШРИФУ АННИ САЙЯХА ИЛЛА АНТА, ЛАББАИКА ВА САЪДАИКА АНА БИКА ВА САЪДАЙКА АНА БИКАВА ВА ЛААЪЛААЪАЛАЪАЪЛАА ИЛЛО ИЛАЙКА. АСТАГФИРУКА ВА АТУБУ ИЛАЙК'. -Рӯямро ба он Худое мегардонам, ки осмонҳову заминро офарид ва ман аз ширккунандагон нестам. Ба дурустї ки намозу ќурбони ман ва зиндагї ва мамоти ман аз они Худост, ки Парвардигори оламиён аст, шарики Ў нест ва ба ман амр шудаам ва аз таслимшудагон њастам. Худоё, Ту подшоҳ ҳастӣ, ҳеҷ маъбуде ҷуз Ту нест, Ту покӣ ва ту Худои ман ҳастӣ ва ман бандаи туст. Ман ба худ ситам кардаам ва ба гуноҳонам иқрор шудаам, пас ҳамаи гуноҳҳои маро биёмурз, зеро дар ҳақиқат касе ҷуз Ту гуноҳҳоро намебахшад. Ва маро ҳидоят деҳ, то ахлоқи пок дошта бошам, ҷуз ту касе маро ҳидоят намекунад, то ахлоқи пок дошта бошам. Даъвататро ба ҷо меоварам ва аз Ту ёрӣ металабам ва ба Ту паноҳ мебарам ва ҷуз Ту ҷои амн ва паноҳгоҳ нест. Аз Ту омурзиш металабам ва ба даргоҳи Ту тавба мекунам. Сипас номаро хонд ва чун рукуъ кард, суханаш дар рукуъ ин буд: АЛЛОХУММА ЛАКА РАКАЪТУ ВА БИКА АМАНТУ, ВА ЛАКА АСЛАМТУ, ВА АНТА РАББИЙ ХАСЯА САМЪИИ АЗ ВА БАШАРИИ, ВА МУХХАЗИИ, ЛАХАИЛЛАХИИ, ЛАХАИЛЛАХИИ . 'АЛАМИН'. Ва чун сарашро аз рукуъ бардошт, бихонд: «САМИАЛЛОХУ ЛИМОН ХАМИДАХ». - Аллоҳ таоло ҳамд айтганларни эшитади. Сипас онро бо ин сухан ҳамроҳӣ кард: АЛЛОҲУММА РАББАНА ВАЛАКАЛ ҲАМДУ МИЛ-АС САМАВАТИ ВАЛ АРДҲИ ВА МИЛ-А МАА СИЯТА МИН СЯИ-ИН БАДУ - Эй Парвардигори мо, ҳамду ситоиш Туро ҳамчунон, ки осмонҳову замин хоҳӣ ва баъд аз он пур ҳастӣ. Ва чун сачда кард, дар сачда гуфт: АЛЛОХУММА ЛАКА САЧАДТУ ВА БИКА АМАНТУ ВА ЛАКА АСЛАМТУ, ВА АНТА РАББИЙ, САЖАДА ВАЧХИИ ЛИЛЛАДЗИИ ХАЛАКАХУ ВА СИЯККА САМЪАХУ ВА БАШАУЛАХУ АЛЛОХУ Холикиин -Худоё, барои Ту сачда мекунам ва ба ту имон овардам ва бар ту таслим шудам ва Ту худои ман хасти. Чеҳраи ман ба сӯи Офаридгор саҷда мекунад ва гӯшу биноашро мекушояд. Пас, Худо пок аст, ки беҳтарини офаринандагон аст. Ва чун аз намоз рӯй гардонд, гуфт: АЛЛОҲУММАҒФИР ЛИЙ МАЪА ҚАДДАМТУ ВА МАА АХХАРТУ ВА МАА АСРАРТУ ВА МАА АЛАНТУ, АНТА ИЛАҲИИ, ЛА ИЛААҲА ИЛЛО АНТА. -Худоё, гуноҳҳоеро, ки кардаам ва ба таъхир гузоштаам, пинҳон кардаам ва ошкор кардам, биёмурз. Шумо а Ман Худои манам, ҳеҷ худое ҷуз Ту нест. Абу Исо гуфт; Ин ҳадис ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст. ва ин ҳадис ба ақидаи Аш Сёфиъӣ ва бархе аз дӯстони мо амал мешавад, дар ҳоле ки Аҳмад ин ақидаро надорад. Бархе аз уламо аз сокинони Куфа ва ғайр аз онҳо бар ин назаранд; ин дар намози суннат аст ва дар намози суннат онро нахондааст. Абу Исмоил, яъне дар Тирмизӣ Муҳаммад ибни Исмоил ибни Юсуф шунидам, ки мегуфт: Шунидам, ки Сулаймон ибни Довуд ал-Ҳосимӣ мефармояд ва ӯ ин ҳадисро зикр кард ва гуфт; Ба назари мо, ин ба ҳадиси Аз Зуҳрӣ монанд аст? аз Салим аз падараш.