- Allah Asma’ul husnaa As Sami'

As Sami'

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلَّالُ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ الْمَكْتُوبَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَيَصْنَعُ ذَلِكَ أَيْضًا إِذَا قَضَى قِرَاءَتَهُ وَأَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ وَيَصْنَعُهَا إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ وَلَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ صَلَاتِهِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَإِذَا قَامَ مِنْ سَجْدَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ كَذَلِكَ فَكَبَّرَ وَيَقُولُ حِينَ يَفْتَتِحُ الصَّلَاةَ بَعْدَ التَّكْبِيرِ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ وَلَا مَنْجَا وَلَا مَلْجَأَ إِلَّا إِلَيْكَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ثُمَّ يَقْرَأُ فَإِذَا رَكَعَ كَانَ كَلَامُهُ فِي رُكُوعِهِ أَنْ يَقُولَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي خَشَعَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعَظْمِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ يُتْبِعُهَا اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ فَإِذَا سَجَدَ قَالَ فِي سُجُودِهِ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ وَأَنْتَ رَبِّي سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَيَقُولُ عِنْدَ انْصِرَافِهِ مِنْ الصَّلَاةِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ إِلَهِي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ الشَّافِعِيِّ وَبَعْضُ أَصْحَابِنَا وَأَحْمَدُ لَا يَرَاهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ وَغَيْرِهِمْ يَقُولُ هَذَا فِي صَلَاةِ التَّطَوُّعِ وَلَا يَقُولُهُ فِي الْمَكْتُوبَةِ سَمِعْت أَبَا إِسْمَعِيلَ يَعْنِي التِّرْمِذِيَّ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ بْنِ يُوسُفَ يَقُولُ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ الْهَاشِمِيَّ يَقُولُ وَذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَذَا عِنْدَنَا مِثْلُ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ

[Al Hasan bin Ali Al Khallal] diris al ni [Sulaiman bin Daud Al Hashimi] diris al ni [Abdur Rahman bin Abu Az Zinad]? de [Musa bin 'Uqbah]? de [Abdullah bin Al Fadhl]? de [Abdur Rahman Al A'raj]? de ['Ubaidullah bin Abu Rafi']? de [Ali bin Abu Talib] de la Mesaĝisto de Alaho (paco kaj benoj de Alaho estu sur li) ke kiam li stariĝis por plenumi la devigan preĝon, li levis siajn manojn paralele al siaj ŝultroj, kaj li faris la samon kiam li finis sian deklamadon kaj estis ronde kliniĝi, kaj li faris tion kiam li levis sian kapon de kliniĝo. Kaj li ne levis siajn manojn en sia preĝo dum li sidis. Kiam li stariĝis de la du genukliniĝoj, li ankaŭ levis siajn manojn kaj diris la takbir. Kiam li malfermis la preĝon post la takbir li dirus: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL ARDHA WA MAA ANA MINAL MUSHRIKIIN. INNA SHALAATII WA NUSUKII WA MAHYAAYA WA MAMAATII LILLAAHI RABBIL 'AALAMIINA LAA SYARIIKALAHU WA BIDZAALIKA UMIRTU WA ANA MINAL MUSLIMIIN. ALLAAHUMMA ANTAL MALIKU LAA ILAAHA ILLAA ANTA SUBHAANAKA, ANTA RABBII, WA ANA 'ABDUKA, ZHALAMTU NAFSII WA'TARAFTU BIDZANBII FAGHFIR LII DZUNUUBII JAMII'AN INNAHU LAA YAGHFIRUDZ DZUNUUWAHS ILLAAI AN LAJHFIRUDZ DZUNUUWAHDINIA ILLAAI , LAAAHUMMA YAHDII LIAHSANIHAA ILLAA ANTA WASHRIF 'ANNII SAYYIAHAA, LAA YASHRIFU 'ANNII SAYYIAHAA ILLAA ANTA, LABBAIKA WA SA'DAIKA ANA BIKA WA ILAIKA WA LAA MANJAA WA LAA MALJA-A ILLAA ILAIKA. ASTAGHFIRUKA WA ATUBU ILAIK'. -Mi turnas mian vizaĝon al Tiu, kiu kreis la ĉielon kaj la teron, kaj mi ne estas el tiuj, kiuj asocias partnerojn kun Alaho. Vere, mia preĝo, mia ofero, mia vivo kaj mia morto estas por Alaho, la Sinjoro de la mondoj, Li ne havas partneron kaj por tio mi estas ordonita kaj mi estas el tiuj, kiuj submetiĝas. Ho Alaho, Vi estas la Reĝo, ne ekzistas dio inda je adorado krom Vi, Gloro estu al Vi, Vi estas mia Sinjoro, kaj mi estas Via servisto. Mi ofendis min mem kaj mi konfesis mian pekon, do pardonu al mi ĉiujn miajn pekojn, ĉar efektive neniu povas pardoni pekojn krom Vi. Kaj gvidu min al laŭdinda karaktero, neniu povas gvidi min al laŭdinda karaktero krom Vi. Mi respondas al Via voko, mi serĉas Vian helpon kaj serĉas rifuĝon en Vi, kaj ne ekzistas loko de sekureco kaj rifuĝo krom Vi. Mi petas Vian pardonon kaj pentas al Vi. Poste li legis la leteron kaj kiam li riverencis, lia parolado en la pafarko estis: ALLAAHUMMA LAKA RAKA'TU WA BIKA AAMANTU, WA LAKA ASLAMTU, WA ANTA RABBII KHASYA'A SAM'II DARI WA BASHARII, WA MUKHKHII, WA 'AZHMIABIN' LILLAAHI 'LILLAAHI. Kaj kiam li levis sian kapon de la pruo' li legis: 'SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH'. -Dio aŭskultas tiujn, kiuj Lin laŭdas-. Poste li akompanis per la parolado: ALLAAHUMMA RABBANAA WALAAKAL HAMDU MIL-AS SAMAAWAATI WAL ARDHI WA MIL-A MAA SYI`TA MIN SYAI-IN BA'DU ' -Jes, Dio, nia Sinjoro, ĉiu gloro estu al Vi en la ĉielo kaj la tero kaj en ĉio, kion Vi volos post tio-. Kaj kiam li kliniĝis, li dirus en sia kliniĝo: ALLAAHUMMA LAKA SAJADTU WA BIKA AAMANTU WA LAKA ASLAMTU, WA ANTA RABBII, SJADA WAJHII LILLADZII KHALAQAHU WA SHAQQA SAM'AHU WA BASHARAHU, TABAQARAKINALLAH al Vi kliniĝu, kaj al Vi mi kredas, kaj al Vi mi kapitulacas, kaj Vi estas mia Sinjoro. Mia vizaĝo kliniĝas antaŭ Tiu, kiu ĝin kreis, kaj malfermis ĝian aŭdon kaj vidon. Do Gloro al Alaho, la plej bona el la Kreintoj-. Kaj kiam li deturnis sin de preĝo, li diris: 'ALLAAHUMMAGHFIR LII MAA QADDAMTU WA MAA AKHKHARTU WA MAA ASRARTU WA MAA A'LANTU, ANTA ILAAHII, LAA ILAAHA ILLAA ANTA'. -Ho Alaho, pardonu la pekojn, kiujn mi faris kaj tiujn, kiujn mi prokrastis, tiujn, kiujn mi kaŝis kaj tiujn, kiujn mi publikigis. Vi estas mia Sinjoro, ne ekzistas dio krom Vi. Abu Isa diris; ĉi tiu hadito estas hasan sahih hadito. kaj ĉi tiu hadito estas praktikata laŭ la opinio de Ash-Shafi'i kaj kelkaj el niaj kunuloj, dum Ahmad ne havis tiun opinion. Kelkaj kleruloj el la homoj de Kufa, kaj aliaj el ili, havis la opinion; ĉi tio troviĝas en la sunaa preĝo, kaj li ne deklamis ĝin en la sunaa preĝo. Mi aŭdis Abu Isma'il, nome At-Tirmidhi Muhammad bin Isma'il bin Yusuf, diri; mi aŭdis Sulaiman bin Daud Al-Hashimi diri, kaj li menciis ĉi tiun haditon, kaj diris; ĉi tio estas laŭ ni simila al la hadito de Az-Zuhri? de Salim de lia patro.