হাদিছ
Nabi melarang berangan-angan bertemu musuh, memerintahkan memohon keselamatan, dan bersabar bila sudah berhadapan
Imam Bukhari : 2744حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ سَالِمٍ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَكَانَ كَاتِبًا لَهُ قَالَ كَتَبَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَرَأْتُهُإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَيَّامِهِ الَّتِي لَقِيَ فِيهَا انْتَظَرَ حَتَّى مَالَتْ الشَّمْسُ ثُمَّ قَامَ فِي النَّاسِ خَطِيبًا قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ لَا تَتَمَنَّوْا لِقَاءَ الْعَدُوِّ وَسَلُوا اللَّهَ الْعَافِيَةَ فَإِذَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاصْبِرُوا وَاعْلَمُوا أَنَّ الْجَنَّةَ تَحْتَ ظِلَالِ السُّيُوفِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ وَمُجْرِيَ السَّحَابِ وَهَازِمَ الْأَحْزَابِ اهْزِمْهُمْ وَانْصُرْنَا عَلَيْهِمْ
আমাক কৈছে [‘আব্দুল্লাহ বিন মহম্মদ] আমাক কৈছে [মু’আৱিয়া বিন আমৰু] আমাক [আবু ইছহাক] [মুছা বিন উকবাহ]ৰ পৰা [ছালিম আবু আন-নাধৰৰ] পৰা কৈছে, এজন প্ৰাক্তন দাস -যিজনক মুক্ত কৰিছিল- উমৰ বিন উবাইদিল্লাই, তেওঁ এজন লিখক আছিল কৈছিল; [‘আব্দুল্লাহ বিন আবি আউফা] ৰাদলিয়াল্লাহ আনহুমাই তেওঁক এখন চিঠি লিখিলে আৰু তাৰ পিছত মই তেওঁক পঢ়িলোঁ যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যি দিনত শত্ৰুৰ সন্মুখীন হৈছিল তেতিয়া তেওঁ সূৰ্য্য অস্ত যোৱালৈকে অপেক্ষা কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত মানুহৰ সন্মুখত প্ৰচাৰ কৰি থিয় হৈছিল, কৈছিল: ‘হে ৰাইজ, শত্ৰুক লগ পোৱাৰ আশা নকৰিব কিন্তু আল্লাহৰ ওচৰত নিৰাপত্তাৰ বাবে অনুৰোধ কৰক। আৰু যদি আপুনি শত্ৰুৰ সন্মুখীন হৈছে, তেন্তে ধৈৰ্য্য ধৰিব আৰু জানি থওক যে সঁচাকৈয়ে জান্নাত তৰোৱালৰ ছাঁত পৰি আছে'। তাৰ পিছত তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিলে: ‘হে আল্লাহ যিজনে কিতাব পঠিয়াইছে, যিয়ে ডাৱৰক খেদি পঠিয়াইছে, মিত্ৰশক্তিৰ বাহিনীক ধ্বংস কৰক, তেওঁলোকক ধ্বংস কৰক আৰু আমাক তেওঁলোকৰ সন্মুখীন হোৱাত সহায় কৰক’।