Hadith Representative
Nabi membantah anggapan terhapusnya pahala Amir bin Al-Akwa' yang gugur oleh pedangnya sendiri, dan menegaskan ia memperoleh dua pahala
Imam Nasa'i : 3099أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَعَبْدُ اللَّهِ ابْنَا كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الْأَكْوَعِ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالًا شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَرْتَجِزَ بِكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلَا اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَاوَلَا تَصَدَّقْنَا وَلَا صَلَّيْنَافَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقْتَ فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَاوَثَبِّتْ الْأَقْدَامَ إِنْ لَاقَيْنَاوَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَافَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قَالَ هَذَا قُلْتُ أَخِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْحَمُهُ اللَّهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلَاحِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًاقَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلَاةَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ
Беҙгә [Ғәмр бин Сәүүәдкә] хәбәр итеп, ул әйтте; беҙгә [Ибн Вахбҡа] хәбәр итте, тине; миңә [Юнысҡа] [Ибн Шиһабтан] хәбәр иткән ине, тине; миңә [Ғәбдүр Рахманға] һәм [Ғабдуллаға] Ҡәғб бин Мәликтең улына хәбәр итте: [Сәләмә бин Әл Әкүә] былай тигән; Хәйбәр яуында ағайым Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам менән аяуһыҙ һуғышҡан, шунан ҡылысы уға әйләнеп, уны үлтергән. Шунан һуң Рәсүлуллаһтың сәхәбәләре был мәсьәлә тураһында фекер алышты, һәм был хаҡта зарланды; Хиих.....бер кеше үлгән ине, уның мылтығы арҡаһында. Сәләмә әйтте; шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам Хәйбәрҙән китте, шунан мин әйттем; Әй, Аллаһ Рәсүле, миңә үҙең менән бергә шиғыр уҡырға рөхсәт итерһеңме? Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм рөхсәт итте. Шунан һуң Ғүмәр бин Әл-Хәтхаб, Аллаһ унан риза булһын, тигән; һүҙҙәрегеҙ менән уртаҡлашығыҙ. Шулай итеп, мин шиғыр йырланым; Валлаһи, әгәр Аллаһ булмаһа, беҙ тура юлды алмаясаҡбыҙ, шадаҡа бирмәйәсәкбеҙ, намаҙ ҙа уҡымаясаҡбыҙ. Шунан пәйғәмбәребеҙ: «Һеҙ дөрөҫ әйтәһегеҙ», — тигән. Шулай булғас, беҙгә тыныслыҡ индер, дошман менән осрашҡанда аяҡтарыбыҙҙы нығыт, ә мөшриктәр беҙгә ҡарата тәртип боҙған. Шиғырымды яҙып бөткәс, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам: «Быны кем әйтте?» Мин әйтәм; минең ағайым. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Аллаһ уға рәхмәтле булһын», — тигән. Шунан мин әйттем; Эй, Аллаһ Рәсүле, Аллаһ менән ант итәм, кешеләр намаҙ уҡырға теләмәй, һәм улар әйтә; үҙ ҡоралынан үлгән. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ул етди һәм мөжәһит булып вафат булды», — тигән. Ибн Шиһаб әйткән; шунан Ибн Сәләмә бин Әл Аҡуағтан һораным, шунан атаһының әйткәндәрен һөйләне, тик ул ғына әйтте; Кешеләр намаҙ уҡырға тартынды тигәс, Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләм: “Улар ялған һөйләй, ул етди һәм мөжәһит булып үлде, шуға күрә уға ике тапҡыр әжер биреләсәк”, – тигән. Һәм ике бармағы менән ишара итте.