Hadith Representative
Menjauhi firqah dan berpegang pada kebenaran meskipun harus menggigit akar pohon
Imam Bukhari : 3338حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي بُسْرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ حُذَيْفَةَ بْنَ الْيَمَانِ يَقُولُ كَانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَيْرِ وَكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنْ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا فِي جَاهِلِيَّةٍ وَشَرٍّ فَجَاءَنَا اللَّهُ بِهَذَا الْخَيْرِ فَهَلْ بَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ وَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الشَّرِّ مِنْ خَيْرٍ قَالَ نَعَمْ وَفِيهِ دَخَنٌ قُلْتُ وَمَا دَخَنُهُ قَالَ قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ قُلْتُ فَهَلْ بَعْدَ ذَلِكَ الْخَيْرِ مِنْ شَرٍّ قَالَ نَعَمْ دُعَاةٌ إِلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ مَنْ أَجَابَهُمْ إِلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ صِفْهُمْ لَنَا فَقَالَ هُمْ مِنْ جِلْدَتِنَا وَيَتَكَلَّمُونَ بِأَلْسِنَتِنَا قُلْتُ فَمَا تَأْمُرُنِي إِنْ أَدْرَكَنِي ذَلِكَ قَالَ تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ
Яҳё ибни Мусо ба мо ривоят кардааст, Валид ба мо ривоят кардааст, Ибни Ҷобир ба ман ривоят кардааст, Буср ибни Убайдуллоҳ ал-Ҳазрамӣ ба ман ривоят кардааст, Абу Идрис ал-Хавлонӣ ба ман ривоят кардааст, ки Ҳузайфа ибни Ямонро шунидааст, ки мегӯяд: "Мардум аз Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар бораи некиҳо пурсиданд ва ман аз ӯ дар бораи бадиҳо пурсидам, зеро метарсидам, ки онҳо ба ман расанд. Ман пурсидам: "Эй Паёмбари Худо, мо дар замони ҷоҳилият ва бадӣ будем ва Аллоҳ ин некиро ба мо овард, оё пас аз ин некӣ бадӣ хоҳад буд?" Ӯ ҷавоб дод: "Бале." Ман боз пурсидам: "Оё пас аз ин бадӣ некӣ хоҳад буд?" Ӯ ҷавоб дод: "Бале, аммо дар он "духн" - нопокии он - ҳаст." Ман боз пурсидам: "Нопокии он чист?" Ӯ ҷавоб дод: "Ин қавме аст, ки бе пайравӣ аз роҳнамоии ман роҳбарӣ мекунанд, шумо онро медонед, аммо онро инкор мекунед." Ман боз пурсидам: "Оё пас аз некӣ - ки нопокии худро дорад - бадӣ хоҳад буд?" Ӯ ҷавоб дод: «Бале, яъне даъваткунандагоне, ки ба дарвозаҳои дӯзах даъват мекунанд. Ҳар касе, ки ба даъвати онҳо посух диҳад, ба он андохта мешавад». Ман боз пурсидам: «Эй Паёмбари Худо, ба мо хусусиятҳои онҳоро бигӯед». Ӯ шарҳ дод: «Онҳо аз пӯсти шумо ҳастанд ва забони шуморо мегӯянд». Ман гуфтам: «Ҳазрати шумо, вақте ки ман бо он замони бадӣ дучор шудам, ба ман чӣ амр кард?» Ӯ ҷавоб дод: «Шумо то ҳол ба ҷомеаи мусалмонон ва раҳбари онҳо часпидаед». Ман боз гуфтам: «Агар дар он замон ҷомеаи мусалмонон ва инчунин раҳбари исломӣ набуд, чӣ мешавад?» Ӯ ҷавоб дод: «Шумо тамоми гурӯҳ/гурӯҳро тарк кардед, ҳатто агар маҷбур шудед решаҳои дарахтро бихӯред, то он даме ки марг шуморо бурд ва дар он ҳолате, ки ба ҳақиқат часпида будед, бимондед».