Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйиба] беҙгә [Хәсим Ибнул Ҡасим] әйтте. -икенсе төрлө әйтелә- Беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим] беҙгә [Әбү Әмир Әл-Аҡади] икеһен дә [Икримә бин Аммарҙан] һөйләне. -икенсе төрлө әйтелә- Беҙгә [Ғабдулла бин Ғабдуррахман Әд Дарими] һөйләне һәм был хәҙис. Беҙгә хәбәр ителгән [Әбү Ғәли Әл Хәнәфи Өбәйҙуллаһ бин Ғәбдел Мәжид] беҙгә [Икримә] - атап әйткәндә, Ибн Аммар - миңә [Ияс бин Сәләмә] [атаһынан] һөйләне, ул әйтте: «Беҙ бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле менән һуғыштыҡ, саллаллаһу ғәләйһиәһи валлаһ беҙгә, тип, беҙгә. илле генә кәзә алып килдек, шуға ла шул күләмдәге кәзә һөтө беҙгә эсергә етмәне. Бынан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡоҙоҡ янында намаҙ уҡығанда йәки уға төкөрөп ултырған. Пәйғәмбәребеҙҙең кәзә һөтө өҫтөндә уҡыған доғаһы арҡаһында барыбыҙ ҙа һөттө туйғансы эсә алдыҡ. Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм беҙҙе ағас төбөндә үҙенә биғәғәт итергә саҡырҙы. Беренсе төркөмдә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә биғәт бирҙем. Артабан ул ваҡытта булған дуҫтарынан инициация алыуын дауам итә. Урталағы төркөмгә барып еткәс, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм миңә: «Һиңә бәрәкәт бир, эй Сәләмә», — тине. Мин дә уға: «Мин һиңә беренсе төркөмдә бейғәт иттем, эй, Аллаһ илсеһе», — тинем. Әммә уның урынына ул миңә: «Үҙеңде тағы ла тот, эй Сәләмә», — тине. Мин, ниһайәт, уның үтенесен үтәнем. Минең бөтөнләй ҡорал тотмауымды күргәс, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм миңә ҡалҡан бүләк итте. Шунан һуң һуңғы төркөмдән тағы ла инициация ала. Шул ваҡытта ул минән тағы: «Ниңә һин миңә, эй, Сәләмә?» Мин яуап бирҙем: «Мин һиңә, эй, Аллаһ илсеһе, ысынында ике тапҡыр, йәғни беренсе төркөмгә һәм урта төркөмгә», — тип яуап бирҙем. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Тағы бер тапҡыр байат ит, эй, Сәләмә!» Ниһайәт, өсөнсө тапҡыр уға тоғролоҡ күрһәттем. Бәйғәткә ант биргәндән һуң, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм минән һораны: «Эй, Сәләмә, мин һиңә биргән ҡалҡандар һәм ҡалҡандар ҡайҙа?» Мин уның һорауын аңлатырға тырыштым: “Эй, Рәсүлуллаһ, быға тиклем мин абзыйым менән осраштым, Әмир, уның да бөтөнләй ҡоралы юҡ булып сыға, шуға күрә мин уға ҡалҡанды бирҙем”. Был аңлатманы ишеткәс, пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм йылмайып: «Ысынлап та, һин боронғолар әйткән кеүекһең: «Йә Аллаһ, эй Раббым, миңә үҙемдән дә нығыраҡ яратҡан һөйгәнем бир», — тигән. Бер нисә көндән Мушрикиндар тәүҙә курьер ебәреп, татыулашырға саҡырҙы. Артыҡ оҙаҡҡа һуҙылмаған процесты үткәс, ниһайәт, татыулыҡҡа килештек. Быға тиклем Талха бин Өбәйдиллаһтың хеҙмәтсеһе инем, эшем атҡа һыу эсереү, йыуындырыу ине. Хеҙмәте өсөн бүләк итеп унан ризыҡ алдым. Ғаиләмде, байлығымды ҡалдырып, Аллаһ һәм Уның Рәсүле юлында һижрәт итергә тәүәккәлләнем. Беҙҙең менән Мәккә халҡы араһында тыныслыҡ килешелеүе төҙөлгәс, бер-беребеҙ менән ҡатышып китә алһын өсөн, шул саҡта бер көндө улар аҫтында ял итергә ағастар янына барҙым. Ағас төбөндә ятҡанда, ҡапыл Мәккә ҡалаһы халҡынан дүрт мөшрикин килеп, пәйғәмбәребеҙ саллаллааһу ғәләйһи вәссәләм тураһында ғәйбәт һөйләшәләр, был мине уларға асыуландырҙы. Шунан ҡарап торғанда икенсе ағас олонона күстем. ҡоралдарын элеп ҡуйғандар ҙа, шунан һуң йоҡлап киткәндәр. Шул мәлдә ҡапыл ҡая төбөнән: «Эй, мөһәжир, Ибн Зөнәймде үлтерҙеләр», — тигән тауыш ишетелә. Шунда уҡ сығып, йоҡлап ятҡан дүрт мөшрик янына барҙым, ҡоралдарын алдым». Сәләмә дауам итте: «Бынан һуң мин уларға: «Мөхәммәттең йөҙөн данлаған Зат менән ант итәм, арағыҙҙан кем башын күтәрергә баҙнат итһә, уның муйынын ҡырҡам», — тинем. Ниһайәт, дүрт Ҡөрәсәй кафырҙы Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам алдына килтерҙем. Шул уҡ ваҡытта Әмирҙе, абзыйымды күрҙем. Баҡтиһәң, ул шулай уҡ Микраз исемле ҡурайш кешеһен Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам алдына килтерергә алып барған булып сыҡты. Микраз исемле ҡурәйш кешеһенә атҡа атланырға рөхсәт ителә, уның артынан уның кешеләре араһында утыҙға яҡын мөшрик йөрөгән булып сыға. Бер мәлгә пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уларға ҡарап: «Булһындар, сөнки улар үҙҙәренең ғәҙелһеҙлектәрен башынан аҙағына тиклем күтәрәсәктәр», — тине. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәссәләм уларҙы ғәфү итте, шунан һуң Аллаһ Тәғәлә был аятты иңдерҙе: «-Һәм уларҙың ҡулдарын -һеҙҙе- һәләк итеүҙән- тыйҙы һәм һеҙҙең ҡулдарығыҙҙы -уларҙы -уларҙан- Мәккә ҡалаһы уртаһында -уларҙан- тыйҙы, Аллаһ һеҙҙе улар өҫтөнән еңгәндән һуң-» -С. Әл Фәтх: 24-. Шул ваҡиғанан һуң бергә еңеү менән Мәҙинә ҡалаһына ҡайттыҡ. Тик тәүҙә ҡайҙалыр туҡтаныҡ. Ул ваҡытта беҙҙең Бәни Лихйән менән арауыҡты тау ғына айырып торһа, мин белгән мәғлүмәттәр буйынса Бәни Лихяндар ҙа мөшриктәр булған. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм төндә тауға менә алған кешене ғәфү итәсәген белдерҙе. Ысынлап та, уларҙың алдындағы тау Пәйғәмбәребеҙгә, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмгә һәм ул ваҡытта булған сәхәбәләргә дау ҡылғандай тойолдо. Шул уҡ төндә тауға ике-өс тапҡыр менергә өлгөрҙөм. Ниһайәт, Мәҙинә ҡалаһына килеп еттек. Шунан Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Раббаны - үҙенең хеҙмәтсеһен - ярайһы уҡ ҙур йөк ташыған дөйәне оҙатып барырға ебәрҙе, шунан мин дә Раббаны Талха атында оҙатып барҙым. Иртәгәһенә Абдуррахман Әл Фазари беҙҙең төркөмдө ҡапларға теләй тигән мәғлүмәт ишеттем. Мәғлүмәт дөрөҫ булып сыҡты, Абдуррахман Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәлләмдең дөйәһен һәм уның йөктәрен ҡулға ала алған. Хатта дөйәгә ултырған кешене үлтереп өлгөргән, тип ишеттек. Шул ваҡытта мин Раббаға: «Эй, Рабба, был атты алып, Талха бин Өбәйҙуллаға тапшыр, онотма, Аллаһ Рәсүленә әйт, мөшрикиндәр ул ебәргән дөйәләр төркөмөн әсир иткән», — тинем. Шунан һуң, ҡалҡыулыҡ башына мендем, Мәҙинә ҡалаһына ҡарап, көслө тауыш менән ҡысҡырҙым: «Эй, унда йәшәүселәр! — Өс тапҡыр рәттән. Шунан дошман ниәтенә уҡ атыуҙы дауам иткәндә ҡалҡыулыҡтан төштөм, шул арала күңелемде йыуатырға тип, “Мин Әл Аква улы”, бөгөн емереклек көнө! — Дошманды ҡыуып китеп барғанда, миңә Мушрикиндарҙан бер кеше осраны. Шунан уға уҡтар йүнәлтә башланым. Һуңынан күп тә үтмәне, мин уның елкәһенә уҡ тығып өлгөрҙөм, алыҫтан уға: "Уҡты той, мин Әл Акваның улы", бөгөн емереклек көнө", - тине. йыуан ағас артында Тимәк, дошман шул атҡа атлана. Ул үтеп киткәс, мин шунда уҡ уҡымды йәрәхәтләүгә өлгәшкәнсе ебәрҙем. Күп тә үтмәй, дошмандың бер нисә ғәскәре килеп етә. Тик элеккесә шунда уҡ ҡалҡыулыҡҡа мендем. Ҡалҡыулыҡ башынан уларҙың алға барыуын туҡтатырға тырыштым, таш ырғытып, был ысулдың һөҙөмтәһе булып сыҡты. Улар даими рәүештә артҡа сигенде, миңә уларҙы ҡыуып йөрөргә рөхсәт итте. Үҙҙәре күтәргән йөккә ҡаршы булғанға күрә, ниһайәт, еңелерәк булһын һәм үҙҙәренең транспорт сараһынан ҡотолорға мөмкин булһын өсөн, улар үҙҙәре алған Пәйғәмбәребеҙҙең дөйәһенән күпселек запастарын төшөрөп ебәрҙеләр. Мин уҡ ырғытҡанда улар темпын күҙәтеп йөрөүемде дауам иттем. Аллаһ Рәсүле ﷺ һәм уның сәхәбәләре минең был дошмандарға нимә эшләгәнемде белһен өсөн юлдарҙа таштар менән эҙҙәр ҙә яһаным. Мушрикин ғәскәрҙәре бергә йыйылып, ҡалҡыулыҡтағы тар юлдан үтеп, ҡалҡыулыҡтан төшөргә тырыша. Ярай әле, Фулан бин Бәҙри Әл Фазари уларға ярҙам итер өсөн аҫта көтөргә әҙер ине. Шунан улар, арыуҙары сәбәпле, ултырып ял иттеләр, ә мин ҡалҡыулыҡта ултырҙым. Ҡалҡыулыҡ башынан Әл Фәзәриҙең яңы ғына ҡалҡыулыҡтан төшкән дуҫтарынан: «Был нимә? Һеҙгә нимә булды, егеттәр? — тип яуап бирҙеләр: «Беҙ арыуҙы кисерҙек, Аллаһ менән ант итәм, төн аҙағына тиклем үткәрмәнек, әммә беҙҙе һәр ваҡыт уҡтар менән бомбаға тоттолар, шуға күрә ризыҡтарыбыҙҙы күпселек өлөшөн ташланыҡ». Шунан Әл Фазари дүртәүһенә миңә ҡаршы торорға ҡушты, ниһайәт, дүрт кеше ҡалҡыулыҡҡа йүгереп менеп, миңә ҡаршы торорға йүгерҙе. Минең менән улар араһындағы ара яҡыная башлағас, тауышымды ишетһендәр өсөн, мин өндәштем: “Эй һеҙ дүртәү, мине беләһегеҙме? — тип яуап бирҙеләр: — Юҡ, беҙ һине белмәйбеҙ, һин аныҡ ҡына кем? — Мин яуап бирҙем: «Мин Сәләмә бин Әл Аҡва», Мөхәммәттең йөҙөн данлаған Зат хаҡына һине йәшәтмәйем, бәлки, һин дә мине йәшәтмәҫһеңдер». Шул саҡ дүрт кешенең береһе мин әйткәнсә яуап биргәнен ишеттем. Күсеп китер алдынан ҡапыл Рәсүлуллаһтың бер нисә дуҫы ҡыуаҡлыҡтар артынан ат егеп сығып, мин торған урынға табан барғанын күрҙем. Сәләмә: «Мин беренсе булып Әхрәм Әл Әсәдиҙе күрҙем, унан һуң Әбү Ҡатада Әл Ансариҙы күрҙем», — тигән. Бынан һуң Миҡдад бин Әсүәд Әл Киндиғ барлыҡҡа килә. Сәләмә артабан: «Шунан мин Әхрәмдең атының теҙгенен эләктерҙем, баҡтиһәң, улар миңә ярҙам итергә алға йүгерҙе». Мин шунда уҡ: «Эй, Әхрәм, уларҙан һаҡ бул, улар һине йәрәхәтләмәһендәр, зыян килтермәһендәр, тик Аллаһ Рәсүле ғәләйһис-сәләм һәм башҡа сәхәбәләрҙән ярҙам килмәй», — тинем. Ул яуап бирҙе: «Эй, Сәләмә, әгәр ҙә һин ысынлап та Аллаһҡа һәм Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә ышанһаң, ожмах менән тамуҡтың дөрөҫ икәненә ышанһаң, миңә шәһитлеккә өлгәшеүгә ҡамасаулама». Сәләмә: «Шунан мин уны бер-бер артлы һуғышырға алға ебәрҙем, шунан Абдуррахман Әхрәм менән ҡаршы алға сыҡты, тәүҙә Абдуррахмандың атын яралай алды, әммә ахыр сиктә Абдуррахман Әхрәмде йығылғансы бысаҡ менән сәнсә алды». Абдуррахман шунан атына менеп китте. Шунан һуң Әбү Ҡатаҙа – пәйғәмбәребеҙҙең атлы һалдаты, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм – Абдуррахманға ҡаршы алға сыға. Шул саҡта Әбү Ҡатада Абдуррахманды бысаҡ менән сәнсеп үлтерә алды, Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең йөҙөн данлаған Зат хаҡына мин улар артынан йәйәү йөрөүемде дауам иттем, тик Мөхәммәт саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең бер дуҫын да, хатта уларҙың туҙанын да күрмәнем. Ҡояш байыуға табан улар Дзу тигән шишмә булған ҡалҡыулыҡтағы юлға табан йүнәлделәр. Ҡард, улар өсөн эсергә, сөнки улар һыуһаған'. Сәләмә: «Шунан улар мине улар артынан йүгереп барғанымды күрҙеләр, бер тамсы ла һыу эсмәһендәр өсөн күлдән тыҡтым», — тигән. Сәләмә: «Шунан һуң улар был урынды ҡалдырып, ҡалҡыулыҡ битләүҙәре буйлап көрәшеп киттеләр», — тигән. Сәләмә дауам итте: «Шунан йүгереп барып, уларҙан береһенә тап булдым, шунан уҡ менән тап елкә һөйәгенең осона сәнстем». Сәләмә дауам итте: «Шунан мин мыҫҡыллы тауыш менән: «Мин сәнскән уҡты тартып сығарып ҡарағыҙ, мин Әл Аҡваның улы», бөгөн емереклек көнө», — тинем. Дошман: «Ниндәй бәхетһеҙ таң, һин ысынлап та Аҡвамы?» — Мин яуап бирҙем: «Дөрөҫ, Аллаһ дошманы, мин һиңә таң менән бәхетһеҙлек килтергән Аҡва». Аҡваъ дауам итте: «Дошман тау битләүендә ике атын яраланы. Икеһен дә пәйғәмбәребеҙгә алып барҙым, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм. Береһенә ҡатнаш һөт, икенсеһенә таҙа һыу тултырылған ике кеҫәле күн гериба тотоп минең артымдан Әмир эйәрҙе. Тәһәрәт алып эстем, шунан дошманға һыу эсергә ҡамасаулаған һыу сығанағы янында булған Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм менән осраштым. Баҡтиһәң, Аллаһ Рәсүле мөшриҡ ғәскәрҙәренән бөтә дөйәләрҙе һәм мин ҡотҡарған бөтә нәмәләрҙе, шулай уҡ һөңгө менән бүрҙә туҡыманы тартып алған булып сыҡты. Ул ваҡытта Билал мин мөшриктәрҙән ҡотҡарған бер нисә дөйәнән бер дөйә һуйған, шунан уның бауырын һәм ҡойроғон алып яндырған, шунан һуң Аллаһ Рәсүленә ҡорбан иткән. Сәләмә артабан: «Мин әйттем: «Эй, Аллаһ илсеһе, дошман ғәскәренән йөҙ кешене һайларға рөхсәт итегеҙ, шунан һуң улар артынан йөрөп, беҙҙең урынды башҡа бер кем дә хәбәр итмәне, тик мин уларҙы муйындарын ҡырҡтым», — тинем. Сәләмә: «Шулай итеп, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм көндөҙ теш тештәре асыҡ күренерлек итеп йылмайҙы», — тине. Шунан һуң: «Эй, Сәләмә, һин эшләйәсәк эшеңә әҙерһеңме?» Мин: «Әлбиттә, һине данлаған Зат менән ант итәм», — тип яуап бирҙем. Артабан ул: «Бел, эй Сәләмә, ысынлап та, улар хәҙер Ғатфафан халҡы ерендә», — тигән. Сәләмә: «Шунан һуң Ғатфафандан бер кеше килеп: «Фәлән кеше улар өсөн дөйә һуйған, улар малдың тиреһен ҡырҡып йөрөгәндә, ҡапыл туҙан күтәрелеүен күргәндәр, шуға күрә ашығып ҡасып киткәндәр», — тигән. Икенсе көндө пәйғәмбәребеҙ: «Бөгөн атлы иң яҡшы һалдат Әбү Ҡатада, ә йәйәүле иң яҡшы һалдат Сәләмә», — тигән. Сәләмә артабан: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм миңә ике һөңгө бирҙе, атап әйткәндә; һыбайлылар өсөн һөңгө, йәйәүлеләр өсөн һөңгө, тап шул саҡта уларҙы бергә ҡуштым. Һуңынан Мәҙинәгә ҡайттыҡ һәм мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм артында Әҙбәгә атландым. Сәләмә әйтте: «Беҙ юл уртаһында торғанда, -Сәләмә әйтте- бер ансар дуҫы бар ине, ул беҙҙе тиҙ ярышҡа саҡырҙы. Сәләмә: «Шунан ансарҙарҙың дуҫы: «Мәҙинәгә табан ярыш йүгерергә теләүселәр юҡмы ни? — тип бер нисә тапҡыр ҡабатланы. Сәләмә һүҙен дауам итте: «Уның һүҙҙәрен ишеткәс, мин: «Һин аҫыл кешене данларға теләйһеңме, әллә абруйлы кеше алдында хакимлыҡ яуларға теләйһеңме?» — тип яуап бирҙе ул: «Юҡ, тик Аллаһ Илсеһе өсөн». Сәләмә артабан: «Мин әйттем: «Эй, Аллаһ Рәсүле, атайым һәм әсәйем хаҡына ирҙәрҙең йүгереүҙең һынауын үҙ өҫтөмә алырға рөхсәт ит!» Ул яуап бирҙе: «Зинһар, әгәр теләһәгеҙ». Сәләмә: «Башлайыҡ», — тине. Шунан аяҡҡа баҫып йүгерҙем, аңлы рәүештә бер-ике ҡалҡыулыҡҡа менгәнсе ебәрҙем, сөнки көсөм бөтөр тип борсолдом, шунан уның эҙҙәре янынан йүгереп үттем һәм барыбер өлгөрҙөм бер-ике ҡалҡыулыҡҡа менһен. Шунан уны ҡаршы алыр өсөн тағы ла мөмкин тиклем тиҙерәк йүгерҙем». Сәләмә: «Шунан мин уны елкәһе араһынан ҡаҡтым», — тине. Сәләмә дауам итте: «Мин әйттем: «Аллаһ менән ант итәм, һинән алда барҙың». -Иясы әйтте; Сәләмә әйткәндер, тип уйлайым: «Мин унан алда Мәҙинәгә барҙым». Сәләмә дауам итте: «Аллаһ менән ант итәм, беҙ ... .