Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Ci hà dettu [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ci hà dettu [Hasyim Ibnul Qasim]. -in un altru modu hè dichjaratu- Ci hà dettu [Ishaq bin Ibrahim] ci hà dettu [Abu Amir Al Aqadi] tramindui da [Ikrimah bin Ammar]. -in un altru modu hè dichjaratu- Ci hà dettu [Abdullah bin 'Abdurrahman Ad Darimi] è questu hè l'hadith. Ci hà dettu [Abu Ali Al Hanafi Ubaidullah bin Abdul Majid] ci hà dettu [Ikrimah] - vale à dì Ibnu Ammar - m'hà dettu [Iyas bin Salamah] da [u so babbu] hà dettu; 'Una volta simu andati in guerra cù Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam à Hudaibiyah, à quellu tempu eramu millequattrocentu, è avemu purtatu solu cinquanta capre, dunque quella quantità di latte di capra ùn era micca abbastanza per noi da beie. Dopu à quessa, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam si pusò vicinu à u pozzu mentre pregava o sputava sopra. Grazie à a preghiera chì u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hà recitatu sopra u latte di capra, avemu pussutu tutti beie u latte à sazietà. Dopu, u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ci hà invitatu à rende li fedeltà sottu à l'arburu. Aghju ghjuratu fedeltà à u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam in u primu gruppu. Dopu hà cuntinuatu à riceve l'iniziazione da l'amichi chì eranu presenti in quellu mumentu. Quandu simu ghjunti à u gruppu in mezu, u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam m'hà dettu: "Ti benedica, o Salamah". Li aghju dettu ancu: "Ti aghju ghjuratu fedeltà in u primu gruppu, o Messageru d'Allah". Ma invece m'hà dettu: "Cumportati di novu, o Salamah". Infine aghju accunsentitu à a so dumanda. Quandu hà vistu chì ùn purtava micca armi, u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam m'hà datu un scudu. Dopu hà ricevutu un'altra iniziazione da l'ultimu gruppu. À quellu tempu, m'hà dumandatu torna: "Perchè ùn mi pigliate micca fedeltà, o Salamah?" Aghju rispostu: "Aghju ghjuratu fedeltà à tè, o Messageru d'Allah, in fatti aghju ghjuratu fedeltà à tè duie volte, vale à dì à u primu gruppu è à u gruppu mediu". Allora Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hà dettu: "Pigliate fedeltà torna, o Salamah!" Infine aghju ghjuratu fedeltà à ellu per a terza volta. Dopu avè prestatu ghjuramentu di fedeltà, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam m'hà dumandatu: "O Salamah, induve sò i scudi è i scudi chì t'aghju datu?" Aghju pruvatu à spiegà a so dumanda: "O Messageru d'Allah, prima aghju scontru u mo ziu, Amir, si scopre chì ancu ellu ùn hà micca armi, allora li aghju datu u scudu". Sentendu sta spiegazione, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hà surrisu è hà dettu: "In verità, sì cum'è ciò chì l'antichi dicianu: "O Allah, o u mo Signore, dammi un amante chì amu più di mè stessu". Qualchi ghjorni dopu, u Mushrikin ci hà invitatu à fà a pace mandendu prima un curriere. Dopu avè passatu per un prucessu chì ùn hè statu tantu longu, avemu finalmente accunsentutu à fà a pace. Prima, eru un servitore di Talhah bin Ubaidillah, u mo travagliu era di dà acqua à i cavalli è di lavà li. Cum'è ricumpensa per u so serviziu, aghju ricevutu cibu da ellu. Eru determinatu à lascià a mo famiglia è a mo ricchezza per emigrà in a strada d'Allah è di u so Messageru. Quandu l'accordu di pace trà noi è u populu di Makkah era statu stabilitu, affinchì pudemu mischjà ci trà di noi, un ghjornu sò andatu à l'arburi per ripusà mi sottu à elli. Mentre eru stesu sottu à l'arburu, di colpu quattru Mushrikin trà i residenti di a cità di Makkah sò ghjunti è stavanu spettegulendu nantu à u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam, ciò chì m'hà fattu arrabià cun elli. Dopu mi sò trasladatu in un altru troncu d'arburu mentre li guardava appiccà e so armi è dopu si sò addurmintati. In quellu mumentu, di colpu aghju intesu una voce chì chjamava da u fondu di u burrone: "O populu di Muhajirin, Ibn Zunaim hè statu tombu". Subitu mi sò ritiratu è sò andatu à i quattru politeisti chì dormianu, aghju pigliatu e so armi". Salamah hà cuntinuatu: "Dopu à quessa, li aghju dettu: "Per Quellu chì hà glorificatu a faccia di Muhammad, quellu trà voi chì osa alzà a testa, li taglieraghju u collu". Infine, aghju guidatu i quattru infedeli Quraish davanti à u Messageru d'Allah Shallallahu Alaihi Wasallam. À u listessu tempu aghju vistu Amir, u mo ziu. Si hè rivelatu chì ancu ellu guidava un omu Quraish chjamatu Mikraz per esse purtatu davanti à u Messageru d'Allah Shallallahu Alaihi Wasallam. L'omu Quraish chjamatu Mikraz hè statu lasciatu à cavalcà un cavallu chì hè statu seguitatu da una trentina di politeisti di i so omi. Per un mumentu, Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam li hà guardati è hà dettu: "Lasciateli stà, perchè suppurteranu a so ingiustizia da u principiu à a fine". Allora u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam li hà perdonati, dopu Allah hà revelatu u versu: "-È hè Ellu chì hà impeditu e so mani da -distrughje-vi- è -hà impeditu-e vostre mani da -distrughjeli- in mezu à a cità di a Mecca dopu chì Allah vi hà vintu annantu à elli-" -Qs. Al Fath: 24-. Dopu à quellu incidente, simu vultati inseme in a cità di Medina cù a vittoria. Ma prima, ci simu fermati in qualchì locu. Mentre a nostra distanza da i Bani Lihyan à quellu tempu era separata solu da una muntagna, secondu l'infurmazioni chì cunnoscu, i Bani Lihyan eranu ancu persone Mushrik. Allora u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam hà dichjaratu ch'ellu perdonerebbe à chiunque fussi capace di scalà a muntagna di notte. Infatti, a muntagna davanti à elli pareva sfidà u prufeta Muhammad (a pace sia nantu à ellu) è i so cumpagni presenti à quellu tempu. Quella stessa notte, aghju scalatu cù successu a muntagna duie o trè volte. Infine, simu ghjunti à Medina. Allora u prufeta Muhammad (a pace sia sopra à ellu) hà mandatu Rabbah, u so servitore, per scortà un camellu chì purtava un grande caricu. Aghju ancu accumpagnatu Rabbah nantu à u cavallu di Talhah. U ghjornu dopu, aghju intesu chì Abdurrahman Al Fazari stava per intercettà u nostru gruppu. S'hè rivelatu chì l'infurmazione era vera; Abdurrahman hè statu capace di catturà u camellu di u prufeta Muhammad è u so caricu. Avemu ancu intesu chì hè riesciutu à tumbà a persona chì cavalcava u camellu. À quellu tempu aghju dettu à Rabbah: "O Rabbah, piglia stu cavallu è dà lu à Talha bin Ubaidullah, ùn ti scurdà, dì à Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam chì u populu Mushrikin hà catturatu u gruppu di camelli ch'ellu hà mandatu". Dopu à quessa, sò cullatu in cima à a cullina, di fronte à a cità di Medina, aghju gridatu à voce alta: "O residenti!" Trè volte di fila. Dopu sò scesu da a cullina mentre cuntinuava à tirà frecce à u bersagliu di u nemicu, intantu per cunsula u mo core, aghju cantatu: "Sò u figliolu d'Al Akwa", oghje hè u ghjornu di a distruzzione! "In strada per caccià u nemicu, aghju scontru un omu di i Mushrikin. Dopu aghju cuminciatu à puntà frecce contr'à ellu. Pocu dopu, sò riesciutu à ficcà una freccia dritta in a so spalla, da luntanu li aghju dettu: "Senti a freccia, sò u figliolu d'Al Akwa", oghje hè u ghjornu di a distruzzione". Salamah hà dettu: "Per Allah, aghju cuntinuatu à tirà frecce à u nemicu. Di colpu, da u fronte, aghju vistu un nemicu à cavallu chì venia versu mè. Mi sò piattu daretu à un arburu densu. Appena u nemicu à cavallu hè passatu, aghju subitu tiratu una freccia è l'aghju feritu. Pocu dopu, sò ghjunte altre truppe nemiche. Ma cum'è prima, sò subitu cullatu nantu à a cullina. Da a cima di a cullina, aghju pruvatu à fermà li ghjittenduli petre, è hà funzionatu. Si sò ritirati in modu ordinatu è mi anu permessu di perseguitalli. Sentendusi sopraffatti da u pesu ch'elli purtavanu, anu infine lasciatu cascà a maiò parte di e so pruviste da u cammellu di u Prufeta (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) ch'elli avianu pigliatu, affinchì fussi più ligeru è li permettessi di scappà. Aghju cuntinuatu à seguità li mentre tirava frecce. Aghju ancu fattu una traccia di petre in a strada affinchì u Prufeta (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) è i so cumpagni sapessinu ciò chì avia fattu à i nemici. In una folla stretta, e truppe politeiste anu pruvatu à scende a cullina per un strettu percorsu nantu à a cullina. Fortunatamente, Fulan bin Badri Al Fazari era prontu à aiutalli in ghjò. Poi si sò pusati per ripusassi perchè eranu stanchi, mentre eiu mi sò pusatu nantu à a cullina. Da a cima di a cullina, aghju intesu Al Fazari dumandà à i so amichi chì eranu appena scesi da a cullina: "Chì hè questu? Chì vi hè accadutu?" Anu rispostu: "Avemu sperimentatu a stanchezza, per Allah, ùn simu micca ghjunti à a fine di a notte, ma simu stati constantemente piovuti di frecce, cusì avemu ghjittatu via a maiò parte di e nostre pruviste". Allora Al Fazari hà urdinatu à quattru di elli di affruntà mi, infine i quattru si sò precipitati in cima à a cullina per affruntà mi. Quandu a distanza trà mè è elli s'avvicinava, affinchì pudessinu sente a mo voce, allora aghju gridatu: "O voi quattru, mi cunniscite?" Anu rispostu: "Innò, ùn vi cunniscimu micca, quale site veramente?" Aghju rispostu: "Sò Salamah bin Al Akwa", per Quellu chì hà glorificatu a faccia di Muhammad, ùn vi lasciaraghju micca campà, forse hè ancu impussibile per voi di lasciami campà". Allora aghju intesu una di e quattru persone risponde cum'è aghju dettu. Prima di mossa, di colpu aghju vistu parechji cumpagni di u Messageru d'Allah Shallallahu Alaihi Wasallam chì cavalcavanu cavalli chì surtianu da daretu à i cespuglii di l'arburi versu induve eru. Salamah hà dettu: "A prima cosa chì aghju vistu hè stata Akhram Al Asadi, seguitatu da Abu Qatadah Al Ansari. Dopu à quessa, hè apparsu Miqdad bin Aswad Al Kindi". Salamah hà cuntinuatu: "Allora aghju pigliatu e redine di u cavallu d'Akhram, si hè rivelatu ch'elli si precipitavanu per vene avanti per aiutà mi, subitu aghju dettu: "O Akhram, attenti à elli, ùn lasciate micca ch'elli vi feriscinu o vi feriscinu, finu à chì i rinforzi ùn ghjunghjenu da u Messageru d'Allah Shallallahu Alaihi Wasallam è l'altri cumpagni". Hà rispostu: "O Salamah, se veramente credi in Allah è Allah è in l'Ultimu Ghjornu, è sì sicuru chì u Paradisu è l'Infernu sò veri, allora ùn mi impedisce micca di ottene u martiru". Salamah hà dettu: "Allora l'aghju lasciatu andà avanti per cumbatte unu contr'à unu, poi Abdurrahman hè andatu avanti per affruntà Akhram, à u principiu hè statu capace di ferisce u cavallu d'Abdurrahman, ma infine Abdurrahman hè statu capace di pugnalà Akhram finu à ch'ellu hè mortu. Abdurrahman hà poi muntatu u so cavallu. Dopu à quessa, Abu Qatadah - u cavaliere di u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) - hè andatu avanti per affruntà Abdurrahman". Allora Abu Qatadah hè statu capace di pugnalà Abdurrahman è tumballu, per Quellu chì hà glorificatu a faccia di Muhammad (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu), aghju cuntinuatu à seguità li à pedi finu à chì ùn aghju vistu più nimu di i cumpagni di Muhammad (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) o ancu a so polvera. Versu u tramontu, si sò diretti versu a strada nantu à a cullina induve ci era una surgente chjamata Dzu Qard, per ch'elli beiessinu perchè avianu sete. Salamah hà dettu: "Allora m'anu vistu corre dopu à elli, li aghju bluccatu da u lavu per ch'elli ùn pudianu beie una goccia d'acqua". Salamah hà dettu: "Allora anu lasciatu u locu è anu luttatu longu à i pendii". Salamah hà cuntinuatu: "Allora aghju corsu è aghju scontru unu di elli, dopu l'aghju pugnalatu cù una freccia ghjustu à a punta di l'ossu di a spalla". Salamah hà cuntinuatu: "Allora aghju dettu cun un tonu beffardo: "Pruvate à caccià a freccia chì aghju pugnalatu, sò u figliolu d'Al Akwa", oghje hè u ghjornu di a distruzzione". U nemicu hà dettu: "Chì mattina sfortunata, sì veramente Akwa"? Aghju rispostu: "Hè vera, nemicu d'Allah, sò Akwa" chì ti porta mala furtuna a mane à bon'ora. Akwa hà cuntinuatu: "U nemicu hà feritu dui di i so cavalli nantu à a muntagna. Li aghju purtati tramindui à u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Amir m'hà seguitu purtendu una geriba di pelle cù duie tasche, una piena di latte mischiatu è l'altra piena d'acqua pura. Aghju fattu l'abluzione è aghju bevutu, dopu aghju scontru u Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam chì era à una fonte d'acqua chì aghju impeditu à u nemicu di beie. Hè risultatu chì u Messageru d'Allah avia pigliatu tutti i cammelli è tuttu ciò chì avia salvatu da e truppe politeiste, è ancu a lancia è u pannu burdah. À quellu tempu, Bilal avia massacratu un cammellu da parechji cammelli chì avia salvatu da i Mushrikiani, dopu hà pigliatu u so fegatu è a gobba è l'hà brusgiatu, dopu l'hà offertu à u Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam. Salamah hà cuntinuatu: "Aghju dettu; "O Messageru d'Allah, lasciami sceglie centu persone trà e truppe nemiche, dopu li seguiteraghju finu à chì nimu altru ùn ci possi dì di a nostra pusizione, ma li tagliu u collu." Salamah disse; "Cusì u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) hà surrisu in modu chì i so molari eranu chjaramente visibili quellu ghjornu. Dopu dumandò: "O Salamah, sì prontu per ciò chì farai?" Aghju rispostu: "Certamente, per Quellu chì t'hà onoratu". Dopu disse: "Sappi, o Salamah, chì sò avà in u territoriu di u populu Ghatafan". Salamah disse: "Allora un omu di i Ghatafan hè ghjuntu è hà dettu: "Tal è tale hà macellatu un cammellu per elli, è mentre u scorticavanu, anu vistu di colpu a polvere chì si alzava, cusì sò scappati in panicu". U ghjornu dopu, u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) hà dettu: "U megliu di i cavalieri oghje hè Abu Qatadah, mentre chì u megliu di i suldati à pedi hè Salamah". Salamah hà cuntinuatu: "Allora u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) m'hà datu duie lance, vale à dì; lance per a cavalleria è lance per i suldati à pedi, è à quellu tempu l'aghju cumminate in una. Dopu simu vultati à Medina è aghju cavalcatu daretu à u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu) nantu à l'Adzba`. Salamah hà dettu: "Mentre eramu in mezu à a strada, -Salamah hà dettu- ci era un amicu di l'Ansar chì ci hà invitatu à una corsa sprint. Salamah hà dettu: "Allora l'amicu di l'Ansar hà dettu: "Ùn ci hè nimu chì vole corre à Medina?" è l'hà ripetutu parechje volte". Salamah hà cuntinuatu: "Dopu avè intesu ciò ch'ellu hà dettu, aghju dettu: "Vulete onurà una persona nobile, o vulete guadagnà prestigiu davanti à una persona rispettata?" Hà rispostu: "Innò, ma per u Messageru d'Allah (pace è benedizioni d'Allah sianu nantu à ellu). Salamah hà cuntinuatu: "Aghju dettu: "O Messageru d'Allah, per u mo babbu è a mo mamma, lasciami accettà a sfida di a corsa sprint di l'omu!". Ellu rispose: "Per piacè, sè vulete". Salamah disse: "Cuminciamu". Dopu aghju corsu cù i mo pedi, anzi l'aghju lasciatu vuluntariamente cullà una o duie colline, perchè avia paura ch'ellu fussi senza energia, dopu aghju passatu i so passi è l'aghju sempre lasciatu cullà una o duie colline. Dopu aghju acceleratu a mo corsa u più prestu pussibule finu à ch'e aghju pussutu scuntrà lu. Salamah hà dettu; Dopu l'aghju datu una pacca trà e spalle. Salamah hà cuntinuatu: "Aghju dettu: 'Per Allah, site statu precedutu'. - Iyasy hà dettu; Credu chì Salamah hà dettu - 'L'aghju precedutu à Medina'. Salamah hà cuntinuatu: "Per Allah, quandu eramu