Hadith Representative
Salamah bin Al-Akwa' berbaiat dua kali di Hudaibiyah, dan Nabi menjelaskan bahwa isinya adalah baiat untuk menyongsong kematian
Imam Muslim : 3372حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ كِلَاهُمَا عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ عَمَّارٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ وَهَذَا حَدِيثُهُ أَخْبَرَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ وَهُوَ ابْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ قَدِمْنَا الْحُدَيْبِيَةَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً وَعَلَيْهَا خَمْسُونَ شَاةً لَا تُرْوِيهَا قَالَ فَقَعَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى جَبَا الرَّكِيَّةِ فَإِمَّا دَعَا وَإِمَّا بَصَقَ فِيهَا قَالَ فَجَاشَتْ فَسَقَيْنَا وَاسْتَقَيْنَا قَالَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَانَا لِلْبَيْعَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ قَالَ فَبَايَعْتُهُ أَوَّلَ النَّاسِ ثُمَّ بَايَعَ وَبَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي وَسَطٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ بَايِعْ يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ وَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزِلًا يَعْنِي لَيْسَ مَعَهُ سِلَاحٌ قَالَ فَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَفَةً أَوْ دَرَقَةً ثُمَّ بَايَعَ حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ النَّاسِ قَالَ أَلَا تُبَايِعُنِي يَا سَلَمَةُ قَالَ قُلْتُ قَدْ بَايَعْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَوَّلِ النَّاسِ وَفِي أَوْسَطِ النَّاسِ قَالَ وَأَيْضًا قَالَ فَبَايَعْتُهُ الثَّالِثَةَ ثُمَّ قَالَ لِي يَا سَلَمَةُ أَيْنَ حَجَفَتُكَ أَوْ دَرَقَتُكَ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقِيَنِي عَمِّي عَامِرٌ عَزِلًا فَأَعْطَيْتُهُ إِيَّاهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ إِنَّكَ كَالَّذِي قَالَ الْأَوَّلُ اللَّهُمَّ أَبْغِنِي حَبِيبًا هُوَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي ثُمَّ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ رَاسَلُونَا الصُّلْحَ حَتَّى مَشَى بَعْضُنَا فِي بَعْضٍ وَاصْطَلَحْنَا قَالَ وَكُنْتُ تَبِيعًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَسْقِي فَرَسَهُ وَأَحُسُّهُ وَأَخْدِمُهُ وَآكُلُ مِنْ طَعَامِهِ وَتَرَكْتُ أَهْلِي وَمَالِي مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَلَمَّا اصْطَلَحْنَا نَحْنُ وَأَهْلُ مَكَّةَ وَاخْتَلَطَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَكَسَحْتُ شَوْكَهَا فَاضْطَجَعْتُ فِي أَصْلِهَا قَالَ فَأَتَانِي أَرْبَعَةٌ مِنْ الْمُشْرِكِينَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ فَجَعَلُوا يَقَعُونَ فِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبْغَضْتُهُمْ فَتَحَوَّلْتُ إِلَى شَجَرَةٍ أُخْرَى وَعَلَّقُوا سِلَاحَهُمْ وَاضْطَجَعُوا فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ نَادَى مُنَادٍ مِنْ أَسْفَلِ الْوَادِي يَا لِلْمُهَاجِرِينَ قُتِلَ ابْنُ زُنَيْمٍ قَالَ فَاخْتَرَطْتُ سَيْفِي ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَى أُولَئِكَ الْأَرْبَعَةِ وَهُمْ رُقُودٌ فَأَخَذْتُ سِلَاحَهُمْ فَجَعَلْتُهُ ضِغْثًا فِي يَدِي قَالَ ثُمَّ قُلْتُ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ لَا يَرْفَعُ أَحَدٌ مِنْكُمْ رَأْسَهُ إِلَّا ضَرَبْتُ الَّذِي فِيهِ عَيْنَاهُ قَالَ ثُمَّ جِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَجَاءَ عَمِّي عَامِرٌ بِرَجُلٍ مِنْ الْعَبَلَاتِ يُقَالُ لَهُ مِكْرَزٌ يَقُودُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى فَرَسٍ مُجَفَّفٍ فِي سَبْعِينَ مِنْ الْمُشْرِكِينَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوهُمْ يَكُنْ لَهُمْ بَدْءُ الْفُجُورِ وَثِنَاهُ فَعَفَا عَنْهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْزَلَ اللَّهُ { وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ } الْآيَةَ كُلَّهَا قَالَ ثُمَّ خَرَجْنَا رَاجِعِينَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَنَزَلْنَا مَنْزِلًا بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَنِي لَحْيَانَ جَبَلٌ وَهُمْ الْمُشْرِكُونَ فَاسْتَغْفَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ رَقِيَ هَذَا الْجَبَلَ اللَّيْلَةَ كَأَنَّهُ طَلِيعَةٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَرَقِيتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِظَهْرِهِ مَعَ رَبَاحٍ غُلَامِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ وَخَرَجْتُ مَعَهُ بِفَرَسِ طَلْحَةَ أُنَدِّيهِ مَعَ الظَّهْرِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا إِذَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْفَزَارِيُّ قَدْ أَغَارَ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَاقَهُ أَجْمَعَ وَقَتَلَ رَاعِيَهُ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَبَاحُ خُذْ هَذَا الْفَرَسَ فَأَبْلِغْهُ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَأَخْبِرْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَدْ أَغَارُوا عَلَى سَرْحِهِ قَالَ ثُمَّ قُمْتُ عَلَى أَكَمَةٍ فَاسْتَقْبَلْتُ الْمَدِينَةَ فَنَادَيْتُ ثَلَاثًا يَا صَبَاحَاهْ ثُمَّ خَرَجْتُ فِي آثَارِ الْقَوْمِ أَرْمِيهِمْ بِالنَّبْلِ وَأَرْتَجِزُ أَقُولُ أَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّ سَهْمًا فِي رَحْلِهِ حَتَّى خَلَصَ نَصْلُ السَّهْمِ إِلَى كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ أَرْمِيهِمْ وَأَعْقِرُ بِهِمْ فَإِذَا رَجَعَ إِلَيَّ فَارِسٌ أَتَيْتُ شَجَرَةً فَجَلَسْتُ فِي أَصْلِهَا ثُمَّ رَمَيْتُهُ فَعَقَرْتُ بِهِ حَتَّى إِذَا تَضَايَقَ الْجَبَلُ فَدَخَلُوا فِي تَضَايُقِهِ عَلَوْتُ الْجَبَلَ فَجَعَلْتُ أُرَدِّيهِمْ بِالْحِجَارَةِ قَالَ فَمَا زِلْتُ كَذَلِكَ أَتْبَعُهُمْ حَتَّى مَا خَلَقَ اللَّهُ مِنْ بَعِيرٍ مِنْ ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا خَلَّفْتُهُ وَرَاءَ ظَهْرِي وَخَلَّوْا بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ اتَّبَعْتُهُمْ أَرْمِيهِمْ حَتَّى أَلْقَوْا أَكْثَرَ مِنْ ثَلَاثِينَ بُرْدَةً وَثَلَاثِينَ رُمْحًا يَسْتَخِفُّونَ وَلَا يَطْرَحُونَ شَيْئًا إِلَّا جَعَلْتُ عَلَيْهِ آرَامًا مِنْ الْحِجَارَةِ يَعْرِفُهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ حَتَّى أَتَوْا مُتَضَايِقًا مِنْ ثَنِيَّةٍ فَإِذَا هُمْ قَدْ أَتَاهُمْ فُلَانُ بْنُ بَدْرٍ الْفَزَارِيُّ فَجَلَسُوا يَتَضَحَّوْنَ يَعْنِي يَتَغَدَّوْنَ وَجَلَسْتُ عَلَى رَأْسِ قَرْنٍ قَالَ الْفَزَارِيُّ مَا هَذَا الَّذِي أَرَى قَالُوا لَقِينَا مِنْ هَذَا الْبَرْحَ وَاللَّهِ مَا فَارَقَنَا مُنْذُ غَلَسٍ يَرْمِينَا حَتَّى انْتَزَعَ كُلَّ شَيْءٍ فِي أَيْدِينَا قَالَ فَلْيَقُمْ إِلَيْهِ نَفَرٌ مِنْكُمْ أَرْبَعَةٌ قَالَ فَصَعِدَ إِلَيَّ مِنْهُمْ أَرْبَعَةٌ فِي الْجَبَلِ قَالَ فَلَمَّا أَمْكَنُونِي مِنْ الْكَلَامِ قَالَ قُلْتُ هَلْ تَعْرِفُونِي قَالُوا لَا وَمَنْ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ أَنَا سَلَمَةُ بْنُ الْأَكْوَعِ وَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَطْلُبُ رَجُلًا مِنْكُمْ إِلَّا أَدْرَكْتُهُ وَلَا يَطْلُبُنِي رَجُلٌ مِنْكُمْ فَيُدْرِكَنِي قَالَ أَحَدُهُمْ أَنَا أَظُنُّ قَالَ فَرَجَعُوا فَمَا بَرِحْتُ مَكَانِي حَتَّى رَأَيْتُ فَوَارِسَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّلُونَ الشَّجَرَ قَالَ فَإِذَا أَوَّلُهُمْ الْأَخْرَمُ الْأَسَدِيُّ عَلَى إِثْرِهِ أَبُو قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ وَعَلَى إِثْرِهِ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ الْكِنْدِيُّ قَالَ فَأَخَذْتُ بِعِنَانِ الْأَخْرَمِ قَالَ فَوَلَّوْا مُدْبِرِينَ قُلْتُ يَا أَخْرَمُ احْذَرْهُمْ لَا يَقْتَطِعُوكَ حَتَّى يَلْحَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ قَالَ يَا سَلَمَةُ إِنْ كُنْتَ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتَعْلَمُ أَنَّ الْجَنَّةَ حَقٌّ وَالنَّارَ حَقٌّ فَلَا تَحُلْ بَيْنِي وَبَيْنَ الشَّهَادَةِ قَالَ فَخَلَّيْتُهُ فَالْتَقَى هُوَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ فَعَقَرَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَرَسَهُ وَطَعَنَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَتَلَهُ وَتَحَوَّلَ عَلَى فَرَسِهِ وَلَحِقَ أَبُو قَتَادَةَ فَارِسُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَبْدِ الرَّحْمَنِ فَطَعَنَهُ فَقَتَلَهُ فَوَالَّذِي كَرَّمَ وَجْهَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَتَبِعْتُهُمْ أَعْدُو عَلَى رِجْلَيَّ حَتَّى مَا أَرَى وَرَائِي مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا غُبَارِهِمْ شَيْئًا حَتَّى يَعْدِلُوا قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى شِعْبٍ فِيهِ مَاءٌ يُقَالُ لَهُ ذَو قَرَدٍ لِيَشْرَبُوا مِنْهُ وَهُمْ عِطَاشٌ قَالَ فَنَظَرُوا إِلَيَّ أَعْدُو وَرَاءَهُمْ فَخَلَّيْتُهُمْ عَنْهُ يَعْنِي أَجْلَيْتُهُمْ عَنْهُ فَمَا ذَاقُوا مِنْهُ قَطْرَةً قَالَ وَيَخْرُجُونَ فَيَشْتَدُّونَ فِي ثَنِيَّةٍ قَالَ فَأَعْدُو فَأَلْحَقُ رَجُلًا مِنْهُمْ فَأَصُكُّهُ بِسَهْمٍ فِي نُغْضِ كَتِفِهِ قَالَ قُلْتُ خُذْهَا وَأَنَا ابْنُ الْأَكْوَعِ وَالْيَوْمُ يَوْمُ الرُّضَّعِ قَالَ يَا ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ أَكْوَعُهُ بُكْرَةَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ يَا عَدُوَّ نَفْسِهِ أَكْوَعُكَ بُكْرَةَ قَالَ وَأَرْدَوْا فَرَسَيْنِ عَلَى ثَنِيَّةٍ قَالَ فَجِئْتُ بِهِمَا أَسُوقُهُمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَلَحِقَنِي عَامِرٌ بِسَطِيحَةٍ فِيهَا مَذْقَةٌ مِنْ لَبَنٍ وَسَطِيحَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأْتُ وَشَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللّ
Hot uns kesaat [Abu Bakr bin Abu Syaiba] hot uns kesaat [Hasyim Ibnul Qasim]. -in en anere aat is es kesaat- Hot uns kesaat [Ishaq bin Ibrahim] hot uns kesaat [Abu Amir Al Aqadi] tswaay fon [Ikrimah bin Ammar]. -in en anere aat is es aus keleet kep- Hot uns [Abdullah bin Abdurrahman Ad Darimi] kesaat un tas is te Hadith. Es is fer uns fertseelt kep [Abu Ali Al Hanafi Ubaidullah bin Abdul Majid] hot uns kesaat tas [Ikrimah] - naame Ibn Ammar - hot mich kesaat [Iyas bin Salamah] fon [sayn fater] tas er kesaat hot: ‘Meyer hon een mool kekhëmpft mit tëm Messenger fon Allah, meyer hon ploos 50 xeef keprung, soo tas ti kans xeef milich waar net kenuuch fer uns se trinke. Noo tëm, hot te Prophet ticht am kraap kehokt, am peete ore am xpuke. Tank an tëm kepeet woo te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam iwer ti xwayn sayn milich kexrip hot, khonte mer al ti milich pis an unser hërts trinke. Tan hot te Rasulullah uns inkelaat fer tëm uner em paam troy sin. Ich hon troyheet fer te Rasulullah in te eyerxte krupe ferxproch. Tan, hot eyer wayter ti initiatiif kriit fon te froynte woo in tiise tsayt tat waare. Wii eyer ti krupe in te mite khom is, hot eyer mich kesaat: ‘Seechne tich, O Salamah’. Ich hon iim aach kesaat: ‘Ich hon tich in te eyerxte krupe ferxproch, O Messenger fon Allah’. Awer, xtats tas, hot eyer mich kesaat: ‘Tuu tich noch mool aan xtele, O Salama’. Ich hon mich am ën mit sayn aanreet kehal. Wii eyer kesiin hot tas ich khee wafe hat, hot te Prophet mich en xpits puup kep. Tan, hot eyer noch een initiatsioon fon te letste krup kriit. In tiise tsayt, hot eyer mich noch mool kefroot: ‘Warom tuust tuu net troy tsu mich sin, O Salama?’. Ich hon keantwort: ‘Ich hon tich ferxproch, O Messenger fon Allah, in te woerheet hon ich tich tswaay mool ferxproch, neekst ti eyerxt krupe un ti mitle krupe’. Tan hot te Rasulullah kesaat: “Tuu noch mool troy sin, O Salamah!” Am ën, hon ich fer tas trite mool troyheet tsu tëm kenom. Noo tëm er eed fon troyheet kep hot, hot te Rasul mich kefroot: ‘Oh Salamah, woo sin ti xpitse un ti xpitse woo ich tich kep hon?’ Ich hon fersuucht sayn frooch aus lëye: ‘Oh Messenger fon Allah, friier hon ich mayne ënkel, Amir, ketrof, es kept aus tas eyer aach khee wafe hat, tan hon ich tëm te xpits puup kep’. Wën te Prophet tiise erkhënung kehëyert hot, hot te Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam kexraayt un saat: 'In woerheet, tuu pist soo wii ti friirixe mënxe kesaat hon: 'O Allah, O mayn Raych, kep mich en liipe woo ich mee liipe wii mich selepst''. Phaar taache tëm noo, hot te Mushrikin uns in kelaat fer friit mache, torich een kurier eyerst se xike. Noo een protses woo net soo lang ketauert hot, hon mer uns am ën eenich kep fer friit mache. Fërtich, waar ich en tiiner fon Talhah bin Ubaidlah, mayn aarwat waar waser fer ti hëmes kepe un se baare. Als loon fer sayn tiinst, hon ich esmitel fon tëm kriit. Ich waar pextimt mayn familye un raychtum ferlase fer in te weech fon Allah un sayn Messenger se emigreere. Wii te friite pakt tswixe uns un te folek fon Mekka inkextelt kep waar, tas mer uns mitsamer fermixe khënte, tan sin ich en taach noo ti peem kang fer uner tëne se ruue. Wën mer uner em paam layte, sin uf mool fier Mushrikin fon te inwooner fon te xtat Mekka khom un hon mich iwer te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam kexproch, was mich mit tëne ferxrekt hot. Tan, sin ich tsu een aner paam xteen kang, wii ich am kuke waar . tii hon sayn wafe uf kehoop un noo tëm sin se inkexloof. In tëm momënt, hot uf mool en xtim keheert woo fon te xteke runer kexlaa hot: ‘Oh Muhajirin, Ibn Zunaim is um keprung kep’. Klaych hon ich mich raus kehool un sin tsu te fier politeiste kang woo am xloofe waare, ich hon tëne sayn wafe kehool.’ Salamah hot wayter kesaat: ‘Noo tëm hon ich tëne kesaat: ‘Torich tëm woo tas kesicht fon Mohamed ferheert hot, weer fon aych sich traan keweent hot sayn khop uf heepe, tuun ich sayn hals xmayse’. Am ën, hon ich ti fier Qurasiy inkexpërtne foer te Prophet keprung. In te selwich tsayt hon ich Amir, mayn oom, kesiin. Es hot sich raus kexproch tas eyer aach en Quraysh man woo Mikraz heest, am fiire waar, woo foer em Prophet keprung kep waar. Te Quraysh man woo Mikraz heest, waar erlaupt en xoof se reese woo sich aus kexproch hot tas se fon unkefeyer traysicher politeiste tswixe sayn man noo kekukt kep waar. Fer en momënt hot te Prophet se kekukt un saat: ‘Los se sin, wayl se tuun sayn unkerechtichkheet fon aanfang pis ën traan hale’. Tan hot te Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam tii fertsayt, tan hot Allah te wersikel ketsaycht: '-Un es is Ëyer woo tëne sayn hënt kehal hot fer se -fernichte- aych un -kehalt- ayre hënt fer se -fernichte- se in te mite fon te xtat Mekka noo tëm Allah aych iwer tëne kewun hot-' -F. Al Faat: 24-. Noo tëm insëns, sin mer mitsamer tsurik noo te xtat Mediina kang mit te ërepxaft. Awer eyerst, hon mer irchent woo kehal. Wën unser entfernung fon te Bani Lihyan in tee tsayt ploos fon en berg kexnit kep waar, noo te informatsioone woo ich wees, waare ti Bani Lihyan aach Mushrik foleke. Tan hot te Prophet kesaat tas er yeete persoon fertsaye teet woo in te nacht uf te berg keen khënt. In woerheet, te berg foer tëne waar wii wën eyer te Prophet sallallaahu ‘alaihi wasallam un ti kemaynte woo in tee tsayt tat waare, aus kexproch hot. In tee selwich nacht, hon ich tswaay orer tray mool uf te berg kextan. Am ën, sin mer in ti xtat Mediina khom. Tan hot te Rasulullah Raba - sayn tiiner - kexikt fer en kameel se eskorteere woo en kans kroos last truf ketraan hot, tan hon ich aach Raba uf Talha sayn xoof mit kenom. Am neekste taach, hon ich informatsioone keheert tas Abdurrahman Al Fazari unser krup in xtele wolt. Es hot sich raus kexproch tas ti informatsioone richtich waare, Abdurrahman khont te kameel fon Rasulullah un sayn last kefang hon. Meyer hon soo kaar kehëyert tas eyer ti persoon woo uf tëm kameel kehokt hot, um keprung hot. In tee tsayt hon ich fer te Raych Saal kesaat: ‘Oh Raych, nëmt tas xoof un këp es fer Talha bin Ubaidullah, ferkes net, saat fer te Messenger fon Allah, tas ti Mushrikin ti krupe fon kameele woo eyer kexikt hot, kefang hon.’ Noo tëm, sin ich uf te xpits fon tëm hëmes kextii, foer te xtat Mediina, ich hon mit en kroos xtim kexraayt: ‘Oh inwooner! ’ Drei mool in een reechle. Tan sin ich fom hëmes runer kang, wii ich wayter ti xteke kexmis hon uf em faynt sayn tsiil, tswixe tëne, fer mayn hërts se treeste, hon ich kexraayt: ‘Ich sin te soon fon Al Akwa’, hayt is te taach fon te fernichtung! ‘Uf mayn weech fer te faynt noo keen, hon ich en man fon te Mushrikin ketrof. Tan, hon ich aan kefang ti phëyerche uf tëm se xmayse. Niks lang tëm noo, hon ich es keholef en phëyerche richt in sayn xulter xmayse, fon waytem hon ich tëm kesaat: "Fële te phëyerche, ich sin te soon fon Al Akwa", hayt is te taach fon te fernichtung." Salamah saat: 'Torich Allah, ich lanseere wayter phëyerche uf te faynt. Ploos fon te foer sayt, hon ich kesiin en hihornse riding Themya I. hiner een tik paam Soo, is te faynt uf tëm xoof am reese. Wii eyer rom kang is, hon ich klaych mayn phëyerche kelos, pis ich tee ferxlaa hon. Niks lang tëm noo, sin phaar faynte trupe khom. Awer wii foer, sin ich klaych uf te hëm kang. Fon te xpits fon tëm hëmes hon ich fersuucht tëne sayn forterung se xteere, torich xteen xmayse, un es hot sich raus kexprooch tas tiise methote hot kexaft. Tii hon sich rekulaar tsurik kexlept un hon mich kelos wayter se noo keen. Wayl se sich keeche ti last kextëlt hon woo se am traan waare, hon se am ën ti meyerxte fon sayn protukte fom Prophet (saw) runer kexmis, woo se kehool hate, tas es laychter weyer un tii khonte fon sayn vehikel raus khome. Ich hon wayter tëne sayn xrit noo kang, wii ich ti phëyerche kexmis hon. Ich hon aach xpuure uf te weech mit xteen kemach, tas te Messenger fon Allah (saw) un sayn froynte khënte wise was ich mit tëne faynte kemach hat. Kroose layt, hon ti Mushrikin trupe fersuucht fom hëmes runer keen, torich ti xmal weech uf em hëmes. Tsum glëck, waar te Fulan Bin Badri Al Fazari fërtich fer uner se waarte fer se helfe. Tan hon se sich kehokt un hon sich keruuft wayl se xwach waare, wii ich uf em hëmes kehokt hon. Fon te xpits fon tëm hëmes, hon ich kehëyert tas Al Fazari sayn froynte woo kraat fom hëmes runer khom waare, kefroot hot: ‘Was is tas? Was is mit aych pasiirt? ’ tii hon keantwort: ‘Meyer hon auskeris, torich Allah, meyer hon es net torich tas ën fon te nacht kemach, awer meyer waare imer mit phëyerche bombarteyert kep, soo hon mer ti meyerxte fon unser proot wech kexmis’. Tan hot Al Fazari fier fon tëne kexikt fer mich se siin, am ën hon ti fier layt sich uf te hëm kexlept fer mich se siin. Wii ti entfertung tswixich mich un tëne tichter kang is, tas tii mayn xtim heere khonte, hon ich keruuft: ‘Hey, tëyer fier, khënt tëyer mich? ’ tii hon keantwort: ‘Nee, mëyer khëne tich nët, weer pist tuu kenau? ’ Ich hon keantwort: ‘Ich sin Salamah bin Al Akwa’, fer tëm woo tas kesicht fon Mohamed ferheert, ich tuun tich net leewe lose, fiilaycht tuust tuu mich aach net leewe lose’. Tan hon ich kehëyert wii eene fon te fier layt antwort wii ich kesaat hon. Bevor ich mich ferxwun hon, hon ich uf mool kesiin tas ich phaar froynte fon Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam uf te hëm kang sin, woo fon hiner ti xtroose raus kang sin, noo woo ich waar. Salamah saat: ‘Tas eyerxte was ich kesiin hon waar Akhram Al Asadi, noo tëm fon Abu Qatadah Al Ansari. Noo tëm, is Miqdad bin Aswad Al Kindi’ uf kextii. Salamah hot wayter kesaat: ‘Tan hon ich ti xteke fon Akhram sayn xoof kehool, un es hot sich raus kexproch tas se sich foer kexlept hon fer mich helfe. Ich hon klaych kesaat: ‘Oh Akhram, phast uf mit tëne, lose se tich net ferxwine ore xpoote, pis ti ferxtërkerung fon te Messenger fon Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam un ti anere kemaynte khomt’. Er hot keantwort: ‘O Salamah, wëns tuu wërklich an Allah un Allah un te Taach fom Kericht klaawe tuust, un wëns tuu sicher pist tas te himel un ti hëlle woer sin, tan tuu mich net ferhëngert tas ich tas martial sin’. Salamah saat: ‘Tan hon ich em foer kelos fer eene uf em anere se khëmpfe, tan is Abdurrahman foer kang fer Akhram se siin, am aanfang hot eyer te Abdurrahman sayn xoof ferxwun, awer am ën hot eyer te Akhram kexmis pis eyer kefal is. Abdurrahman hot tan sayn xoof kehokt. Noo tëm, is Abu Qatadah - en hëmes fon te Prophet - foer kang fer Abdurrahman se siin. Tan hot Abu Qatadah Abdurrahman kextek un tee um keprung, fer tëm woo tas kesicht fon Mohamed sayn kesicht ferhëyert hot, ich hon wayter tëne noo kang uf te fiis, pis ich khee fon Mohamed sayn froynte kesiin hon un net mool tëne sayn xtaap. In te richtung fon te sun uner kang, sin se noo te weech kang uf em hëmes woo en xprits waar woo Dzu heest . Qard, fer se trinke wayl se torxt sin’. Salamah saat: ‘Tan hon se mich kesiin am laafe noo tëne, ich hon se fom meer ap kexpant tas se net en trop waser trinke khonte’. Salamah hot kesaat: ‘Tan hon se te plats ferloer un hon sich langst ti përiche kexlept’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Tan sin ich kexprung un hon eene fon tëne ketrof, tan hon ich em mit en phëyerche richt in te xpits fon te xulter knoche kexmis’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Tan hon ich in en xpot kexproch: ‘Proopt te phëyerche raus hoole woo ich kexmis hon, ich sin te soon fon Al Akwa’, hayt is te taach fon te fernichtung’. Te faynt hot kesaat: ‘Was en unkeweenlich moynts, pist tuu wërklich Akwa’? ’ Ich hon keantwort: ‘Tas is richtich, faynt fon Allah, ich sin Akwa’ woo xlechtes kesuntheet fer tich in te friilings tsayte pringt.’ Akwa’ hot wayter kesaat: ‘Te faynt hot tswaay fon sayn hëmes uf te berg sayt ferwunert. Ich hon se al tsum Prophet kenom. Amir hot mich noo kang mit en leter geriba mit tswaay xteke, eens mit kexmëkt milich un te anere mit pure waser kefëlt. Ich hon ti ablutsioon kemach un ketrunk, tan hon ich te Rasulullah ketrof woo an te waser kwel waar woo ich te faynt ferpoot hat se trinke. Es hot sich raus kexproch tas te Messenger fon Allah al ti kameele un ales was ich fon te politeiste trupe keret hat, soo wii ti xpits puuch un ti burdah xtok, kehool hat. In tee tsayt, hat Bilal en kameel fon phaar kameele kexlacht woo ich fon te Mushrikianer keret hat, tan hot eyer sayn lewer un hump kehool un hot se ferprënt, noo tëm hot eyer se fer te Messenger fon Allah sallallaahu ‘alaihi wasallam’ keopfert. Salamah hot wayter kesaat: ‘Ich hon kesaat: ‘Oh Messenger fon Allah, los mich hunert layt fon te faynte militeer raus suuche, tan hon ich tëne noo kang pis nimant anere uns fon unser positsioon informeyert hot, awer ich hon tëne sayn hals kexnit’. Salamah saat: ‘Soo, hot te Rasulullah kexraayt, tas sayn molar klaych sichtbar waare am taach. Tan, hot eyer kefroot: ‘Oh Salama, pist tuu fërtich fer was tuu mache wilst?’. Ich hon keantwort: ‘Natiirlich, torich tëm woo tich ferhëyert hot’. Als neekst hot er kesaat: ‘Wees, O Salamah, woerxaynlich sin se yets im teritoryum fom Ghathafan folek’. Salamah saat: ‘Tan is en man fon Ghathafan khom un saat: ‘Soo un soo hon se en kameel fer tii kexlacht, wii se tas fii am xmayse waare, uf mool hon se kesiin tas xtaap uf kextii waar, tan sin se in en xraay kang’. Am neekste taach hot te Prophet kesaat: ‘Te peste soltaat uf em hëmes hayt tsu taach is Abu Qatadah, wën te peste soltaat uf te fiis is Salamah’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Tan hot te Rasul mich tswaay xpitse kep, naame; speere fer reeter un speere fer fuer, un too hon ich se in een kombiniirt. Tan sin mer tsurik noo Mediina kang un hon ich hiner te Adzba`' kefaar. Salamah saat: ‘Wii mer in te mite fom weech waare, -Salamah saat- waar en Ansar froynt woo uns inkelaat hot fer en xnël rees se mache. Salamah saat: ‘Tan hot te froynt fon te Ansar kesaat: ‘Is es net yemant woo en rays noo Mediina laafe wil? ’ un hot tas mee wii een mool kemacht’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Noom ich sayn wërter keheert hon, hon ich kesaat: ‘Wilst tuu een noye persoon ferheere, orer wilst tuu autoriteet kriin foer een rexpëktiirt persoon? ’ hot er keantwort: ‘Nee, awer fer te Messenger fon Allah’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Ich hon kesaat: ‘Oh Messenger fon Allah, fer mayn fater un mama, los mich ti auspiltung fon te mëner sayn laafe xpringe!’. Tee hot keantwort: ‘Pletslich wëns tuu wilst’. Salamah hot kesaat: ‘Los uns aan fange’. Tan sin ich uf ti fiis kang, ich hon em motiweyert kelos pis eyer en hëmes ore tswaay uf kextii is, wayl ich mich ketanke kemacht hon tas ich ti enerxii ferliire teet, tan sin ich foer sayn fuus xrit kang un ich hon es noch mool kemacht . los tee een hëkse orer tswaay uf keen. Tan, hon ich noch mool soo xnël wii meechlich kexprung tas ich tee trefe khënt.’ Salamah hot kesaat: ‘Tan hon ich em tswixich ti xulter kexmis’. Salamah hot wayter kesaat: 'Ich hon kesaat: 'Torich Allah, tuu pist foer kextëlt kep''. -Iyasy hot kesaat; Ich mëne tas Salamah hot kesaat- ‘Ich hon iim foer kenom in Medina’. Salamah hot wayter kesaat: ‘Torich Allah, mer .