Hadis Reprezentatywny
Imam muzułmanin : 3343
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَقَالَ رَجُلٌ لَوْ أَدْرَكْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاتَلْتُ مَعَهُ وَأَبْلَيْتُ فَقَالَ حُذَيْفَةُ أَنْتَ كُنْتَ تَفْعَلُ ذَلِكَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةَ الْأَحْزَابِ وَأَخَذَتْنَا رِيحٌ شَدِيدَةٌ وَقُرٌّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا رَجُلٌ يَأْتِينِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ أَلَا رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ ثُمَّ قَالَ أَلَا رَجُلٌ يَأْتِينَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ جَعَلَهُ اللَّهُ مَعِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَسَكَتْنَا فَلَمْ يُجِبْهُ مِنَّا أَحَدٌ فَقَالَ قُمْ يَا حُذَيْفَةُ فَأْتِنَا بِخَبَرِ الْقَوْمِ فَلَمْ أَجِدْ بُدًّا إِذْ دَعَانِي بِاسْمِي أَنْ أَقُومَ قَالَ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَلَا تَذْعَرْهُمْ عَلَيَّ فَلَمَّا وَلَّيْتُ مِنْ عِنْدِهِ جَعَلْتُ كَأَنَّمَا أَمْشِي فِي حَمَّامٍ حَتَّى أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُ أَبَا سُفْيَانَ يَصْلِي ظَهْرَهُ بِالنَّارِ فَوَضَعْتُ سَهْمًا فِي كَبِدِ الْقَوْسِ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْمِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا تَذْعَرْهُمْ عَلَيَّ وَلَوْ رَمَيْتُهُ لَأَصَبْتُهُ فَرَجَعْتُ وَأَنَا أَمْشِي فِي مِثْلِ الْحَمَّامِ فَلَمَّا أَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِ الْقَوْمِ وَفَرَغْتُ قُرِرْتُ فَأَلْبَسَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فَضْلِ عَبَاءَةٍ كَانَتْ عَلَيْهِ يُصَلِّي فِيهَا فَلَمْ أَزَلْ نَائِمًا حَتَّى أَصْبَحْتُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ قَالَ قُمْ يَا نَوْمَانُ
Opowiedział nam [Zuhair bin Harb] i [Ishaq bin Ibrahim] wszystko od [Jarira], [Zuhair] powiedział; opowiedział nam [Jarira] od [Al A'masy] od [Ibrahima At Taimi] od [swojego ojca] i powiedział: „Kiedy byliśmy blisko [Hudzaifah], nagle pojawił się człowiek, który powiedział: „Gdybym znalazł Posłańca Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam, z pewnością walczyłbym z nim i byłbym poważny”. Hudzaifah powiedział: „Czy to prawda, że tak zrobisz?” Sam doświadczyłem wojny z Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam podczas wojny Ahzab. W tym czasie zaatakowały nas bardzo silne wiatry i zimne powietrze. Więc Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam powiedział: „Czy jest ktoś, kto jest w stanie znaleźć wieści o wrogu? Więc Allah umieści go u mnie w Dniu Zmartwychwstania”. Wszyscy milczeli i nikt nie odpowiedział. Potem zapytał ponownie: „Czy jest ktoś, kto może znaleźć wieści o wrogu? Więc Allah umieści go u mnie w Dniu Zmartwychwstania”. Wszyscy milczeli i nikt nie odpowiedział. Potem zapytał: „Czy jest ktoś, kto może znaleźć wieści o wrogu?” Wtedy Allah umieści go ze mną w Dniu Zmartwychwstania”. Wszyscy milczeliśmy i nikt nie odpowiedział. Wtedy on rzekł: „O Hudhayfa, wstań i poszukaj wiadomości o wrogu!”. Nie miałem więc wyboru i musiałem wstać, ponieważ wyraźnie zawołał moje imię. Powiedział: „Idź i poszukaj wiadomości o wrogu i nie alarmuj ich o mnie”. Kiedy się od niego odwróciłem, czułem się, jakbym szedł w cieple (w przeciwieństwie do innych w zimnie), więc podszedłem do nich, a potem zobaczyłem Abu Sufjana, który ogrzewał się przy ogniu. Natychmiast nałożyłem strzałę na jego łuk i miałem zamiar go zastrzelić, gdybym nie przypomniał sobie przesłania Posłańca Allaha (sallallaahu alaihi wasallam): „Nie alarmuj ich mną”. Wystrzeliłbym strzałę i trafiłbym go. Potem wróciłem, idąc w cieple, spotkałem go i opowiedziałem o stanie wroga, po czym odszedłem, a nagle poczułem chłód, więc Posłaniec Allaha sallallaahu 'alaihi wasallam położył mnie na burdzie, której zwykle używał do modlitwy, po czym zasnąłem i spałem aż do rana. Następnego dnia powiedział: „Obudź się, osobo, która dużo śpisz”.