-

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَقُلْنَا لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكَ تَبْعَثُنَا فَنَنْزِلُ بِقَوْمٍ لَا يَقْرُونَا فَمَا تَرَى فِيهِ فَقَالَ لَنَا إِنْ نَزَلْتُمْ بِقَوْمٍ فَأُمِرَ لَكُمْ بِمَا يَنْبَغِي لِلضَّيْفِ فَاقْبَلُوا فَإِنْ لَمْ يَفْعَلُوا فَخُذُوا مِنْهُمْ حَقَّ الضَّيْفِ

Powiedział nam [Abdullah bin Yusuf] powiedział nam [Al Laits] powiedział, powiedział mi [Yazid] od [Abu Al Khair] od [Uqbah bin Amira] powiedział: Zapytaliśmy Proroka (sallallaahu alaihi wasallam): Jeśli wysłaliście nas w podróż i zatrzymaliśmy się u ludzi (wioski), ale oni nie obsłużyli nas (nie dali nam prawa gościa), co byście pomyśleli o tej sprawie? On odpowiedział: „Dla nas, jeśli zatrzymacie się u ludzi, jest wam nakazane, abyście otrzymali to, co powinniście otrzymać jako goście, a następnie zapytajcie ich. Jeśli tego nie zrobią, zabierzcie im to jako prawo gościa”.