Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
An nodeems hien eis [Abu Bakr bin Abu Syaibah] an [Muhammad bin Abdullah bin Numair] gesot huet, sot hien; huet eis [Zaid] - nämlech den Ibn Hubab - gesot, datt hien mir [Saif bin Sulaiman] gesot huet, datt hien mir [Qais bin Sa'd] vum [Amru bin Dinar] vum [Ibn Abbas] gesot huet, datt de Gesandte vu Gott (frid a Wuelstand) Fäll mat Eeden an Zeie festgeluecht huet.