Hadith
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Thiab tau qhia rau peb [Abu Bakr bin Abu Syaibah] thiab [Muhammad bin Abdullah bin Numair] nws hais tias; tau qhia rau peb [Zaid] - uas yog Ibn Hubab - tau qhia rau kuv [Saif bin Sulaiman] tau qhia rau kuv [Qais bin Sa'd] los ntawm [Amru bin Dinar] los ntawm [Ibn Abbas], tias tus tub txib ntawm Allah sallallaahu 'alaihi wasallam txiav txim siab cov rooj plaub nrog cov lus cog tseg thiab cov neeg ua tim khawv'.