Hadith Representative
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Ku wën cï yen [Abu Bakr bin Abu Syaiba] ku [Muɣamed bin Abdullah bin Numair] lɛ̈k ɣook, ke lueel; Ɣɛn acï lɛ̈k [Zaid] - cɔl Ibn Hubab - acï lɛ̈k ɣɛn [Saïf bin Sulaiman] acï lɛ̈k ɣɛn [Qais bin Sa’d] tënë [Amru bin Dinar] tënë [Ibn Abbas], lɔn cï Raan cï lɔc ku dɔc käŋ thɔ̈ɔ̈ŋ ke cï lööŋ ku kɔc cï käŋ tïŋ.