Hadisi
Rasulullah menetapkan perkara dengan sumpah dan satu saksi
Imam Muslim : 3230و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا زَيْدٌ وَهُوَ ابْنُ حُبَابٍ حَدَّثَنِي سَيْفُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَخْبَرَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِيَمِينٍ وَشَاهِدٍ
Wa a kɛlen k’a fɔ an ye [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ni [Muhammad bin Abdullah bin Numair] ko; a y’a fɔ an ye [Zaid] - n’o ye Ibn Hubab ye - y’a fɔ n ye [Saif bin Sulaiman] y’a fɔ n ye [Qais bin Sa’d] ka bɔ [Amru bin Dinar] ka bɔ [Ibn Abbas] la, ko Allah ka ciden sallallaahu ‘alaihi wasallam ye koɲɛw latigɛ ni kalili ni seerew ye’.