Hadith Representative
Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi
Imam Abu Dawud : 3917حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ أَوْ قَالَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ دَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ وَمَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ فِيهِ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ وَلَمْ يَذْكُرْ بِشْرٌ دَمًا و قَالَ عَبْدَةُ عَنْ يَحْيَى كَمَا قَالَ حَمَّادٌ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى فَبَدَأَ بِقَوْلِهِ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا يَحْلِفُونَ وَلَمْ يَذْكُرْ الِاسْتِحْقَاقَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا وَهْمٌ مِنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ
Hevur sagt okkum [Ubaidullah bin Umar bin Masarah] og [Muhammed bin Ubaid] í týdningi, søgdu teir báðir; hevur sagt okkum [Hammad bin Zaid] frá [Yahya bin Said] frá [Busyair bin Yasar] frá [Sahl bin Abu Hatsmah] og [Rafí bin Khadij] segði; 'Muhayishah bin Mas'ud og Abdullah bin Sahl fóru til Khaibar, men teir báðir skildust á eini dadlupálmaplantasju. Tá varð Abdullah bin Sahl dripin, og teir ákærdu jødarnar fyri at hava dripið hann. Síðani kom beiggi hansara, sum æt 'Abdurrahman bin Sahl, við tveimum børnum abba síns, Huwayishah og Muhayishah til profetin. Síðan segði 'Abdurrahman frá beiggja sínum - hann var tann minsti millum brøður sínar -, segði hann; — Tú skalt byrja við tí størra, tú skalt byrja við tí størra. Ella segði hann; 'Tann størri skal byrja'. Síðani fortaldu teir báðir frá beiggja sínum - sum varð dripin -, segði Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: 'Latið fimmti av tykkum eið eið á ein av teimum - jødan, sum drap -, á henda hátt kunnu tit loysa brotligu beinini hjá beiggja tykkara'. Teir svaraðu: »Vit sóu tað ikki beinleiðis, so hvussu kunnu vit eiða!« Hann segði: 'Jødarnir verða reinsaðir fyri tínar ákærur, um teir kunnu geva eið frá fimmti fólkum teirra millum'. Felagarnir svaraðu: »Teir eru vantrúgvandi!« Hann -frásøgumaðurin- segði; 'Síðani loysti Rasulullah -diyat- sálina hjá offrinum við síni egnu persónligu ogn'. Sahl mælti; 'Ein dagin kom eg inn í kamelpenn teirra, knappliga varð eg sparkaður av einum kvennkameli við fótinum'. Hammad viðmerkti: 'Hetta er hadith, ella okkurt líknandi'. Abu Dávud segði; ' [Bisyr Ibnul Mufadhal] og [Malik] søgdu tað frá [Yahya bin Said]. Hann segði í hadithini: 'Ert tú fúsur at svørja fimmti eiðir, so hevur tú rætt til at søkja hevnd fyri morðið á vini tínum?' men Bisyr nevnir ikki orðið 'blóð'. [Abdah] segði eisini frá [Yahya] sum sagt av [Hammad]’. [Ibn Uyainah] segði eisini frá [Yahya], men hann byrjaði við setninginum: 'Jødarnir verða leysir av tínum ákærum, um teir geva tær fimmti eiðir, og hann nevndi ikki orðið 'rættur'. Abu Dávud segði; 'Og hetta er dulnevningin hjá Ibn Uyainah'.