Hadith Representative
Nadzar dalam maksiat dan di luar kemampuan tidak wajib dilaksanakan
Imam Muslim : 3099و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِى عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأَصَابُوا مَعَهُ الْعَضْبَاءَ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي وَبِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ فَقَالَ إِعْظَامًا لِذَلِكَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَقِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَأَسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ قَالَ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَتْ الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ وَكَانَ الْقَوْمُ يُرِيحُونَ نَعَمَهُمْ بَيْنَ يَدَيْ بُيُوتِهِمْ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ قَالَ وَنَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا نَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا نَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةٍ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ الْعَبْدُ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيِّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ كَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ وَهِيَ نَاقَةٌ مُدَرَّبَةٌ
An huet eis [Zuhair bin Harb] an [Ali bin ujr As Sa'di] erzielt, während de Lafadz vum Zuhair allebéid gesot huet, huet eis erzielt [Isma'il bin Ibrahim] huet eis [Ayyub] vum [Abu Qilabah] vum [Abu Al Muhallib] vum ['Imran bin Hushain] erzielt, datt den Tsaqif e Knecht vum Bani 'Uqail war, duerno huet de Bani Tsaqif zwee Frënn gefaangen, de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam, während d'Begleeder vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam een vum Bani 'Uqail zesumme mat sengem Kamel gefaangen hunn. Dunn ass de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bei hie komm, wéi hie gebonnen war, an de gefaange Mann sot: 'O Muhammad!' Hien huet geäntwert: 'Wat ass lass mat dir?' De Mann sot: 'Wat ass Äre Grond fir mech ze fänken, a wat ass Äre Grond fir mäi séier lafend Rennkamel ze fänken?' Hien huet geäntwert: 'Ech hunn dat als Rache fir d'Sënne vun Ärem Alliéierten, Tsaqif, gemaach!' Dunn ass hien fortgaang. De Mann huet hien nach eng Kéier geruff a gesot: 'O Muhammad, O Muhammad!' - Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam war e léiwe a héifleche Mënsch - dann ass hien zréck bei hie komm a sot: 'Wat brauchs du?' De Mann huet geäntwert: 'Elo sinn ech Moslem'. Hien huet gesot: 'Wann dat wat Dir sot wouer ass, an Dir Är Affären kontrolléiere kënnt, da kritt Dir wierklech all d'Gléck'. Dunn ass hien fortgaang, awer de Mann huet hien geruff a gesot: 'O Muhammad, O Muhammad'. Hien ass him dann begéint a sot: 'Wat brauchts du?' De Mann sot: 'Ech hunn Honger, also gitt mir eppes ze iessen, an ech hunn och Duuscht, also gitt mir eppes ze drénken!' Hien sot: 'Dëst ass däi Besoin'. Méi spéit gouf de Mann vun zwou Leit - Frënn vum Prophet- erléist'. Den Imran sot: 'Dunn gouf eng Ansar Fra vum Feind zesumme mat sengem Kamel, deen normalerweis Adlba` genannt gëtt, gefaange geholl.' D'Ansar Fra war gebonnen, während d'Raiber sech ausgerout hunn, während déi geklaut Kamellen virun hire Raschtplazen agekesselt waren. Dunn konnt d'Ansar Fra sech vun hire Bannen befreien an ass direkt bei de Kamellkessel gaangen, awer all Kéier wann si bei de Kamell gaangen ass fir drop ze reiden, huet en geschnaubt, also huet si en gelooss, bis si den 'adlba' fonnt huet. Also ass si op de gehorsame Kamell geridden, deen hannendrun trainéiert gi war. Dann huet si en geschimpft, bis en séier gelaf ass. D'Leit, déi geschlof hunn, ware schockéiert vun der Flucht vun der Ansar Fra, dann hunn si si verfollegt, awer si konnten si net fänken. D'Fra hat e Gelübde gemaach, datt wann Allah si rette géif, da géif si den 'adlba' Kamell schluechten. Wéi si zu Medina ukomm sinn, hunn d'Leit de Kamell gesinn, dann hunn si gesot: 'Dëst ass Al Adlba', de Kamell vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam!'. D'Fra sot - redaktionell -: 'Wann Allah hie rett, wäert hien de Kamell wierklech schluechten'. Dunn hunn d'Leit de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam begéint a vun sengem Nadzar erzielt. Also huet de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam kommentéiert: 'Subhanallah, wéi béis seng Rache un him wäert sinn, hien huet Allah geschwuer, datt wann Allah hie rett, da wäert hien hien ëmbréngen, et gëtt keng Verpflichtung e Gelübd am Ungehorsam géintiwwer Allah ze halen an net emol fir eppes wat net engem Dénger gehéiert.' An der Geschicht vum Ibn Hujr steet: 'Et gëtt keen Nadzar am Ungehorsam géintiwwer Allah'. Huet eis [Abu Ar Rabi' Al 'Ataki] gesot, huet eis [Hammad] gesot - nämlech den Ibn Zaid -. -Op eng aner Manéier gëtt et erwähnt- Et gouf eis [Ishaq bin Ibrahim] an [Ibn Abu Umar] vum [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] béid vum [Ayyub] mat Sanad wéi dësem gesot. An am Hadith vum Hammad seet hien, datt den 'Adlba' e Kamell war, deen zu engem vun de Banu 'Uqail gehéiert huet, an hie war ee vun de Kamellen, déi ganz séier gelaf sinn.' An am Hadith steet och: 'Dunn ass d'Fra - Ansar - bei e ganz gutt trainéierte Kamell komm'. An am Hadith vum At Tsaqafi steet et mam Editorial: 'Naqatun Mudarrabatun - Dat trainéiert Kamell -'.