Hadith Representative
Nadzar dalam maksiat dan di luar kemampuan tidak wajib dilaksanakan
Imam Muslim : 3099و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَتْ ثَقِيفُ حُلَفَاءَ لِبَنِى عُقَيْلٍ فَأَسَرَتْ ثَقِيفُ رَجُلَيْنِ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَسَرَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَأَصَابُوا مَعَهُ الْعَضْبَاءَ فَأَتَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْوَثَاقِ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ فَقَالَ بِمَ أَخَذْتَنِي وَبِمَ أَخَذْتَ سَابِقَةَ الْحَاجِّ فَقَالَ إِعْظَامًا لِذَلِكَ أَخَذْتُكَ بِجَرِيرَةِ حُلَفَائِكَ ثَقِيفَ ثُمَّ انْصَرَفَ عَنْهُ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَحِيمًا رَقِيقًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي مُسْلِمٌ قَالَ لَوْ قُلْتَهَا وَأَنْتَ تَمْلِكُ أَمْرَكَ أَفْلَحْتَ كُلَّ الْفَلَاحِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ يَا مُحَمَّدُ فَأَتَاهُ فَقَالَ مَا شَأْنُكَ قَالَ إِنِّي جَائِعٌ فَأَطْعِمْنِي وَظَمْآنُ فَأَسْقِنِي قَالَ هَذِهِ حَاجَتُكَ فَفُدِيَ بِالرَّجُلَيْنِ قَالَ وَأُسِرَتْ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ وَأُصِيبَتْ الْعَضْبَاءُ فَكَانَتْ الْمَرْأَةُ فِي الْوَثَاقِ وَكَانَ الْقَوْمُ يُرِيحُونَ نَعَمَهُمْ بَيْنَ يَدَيْ بُيُوتِهِمْ فَانْفَلَتَتْ ذَاتَ لَيْلَةٍ مِنْ الْوَثَاقِ فَأَتَتْ الْإِبِلَ فَجَعَلَتْ إِذَا دَنَتْ مِنْ الْبَعِيرِ رَغَا فَتَتْرُكُهُ حَتَّى تَنْتَهِيَ إِلَى الْعَضْبَاءِ فَلَمْ تَرْغُ قَالَ وَنَاقَةٌ مُنَوَّقَةٌ فَقَعَدَتْ فِي عَجُزِهَا ثُمَّ زَجَرَتْهَا فَانْطَلَقَتْ وَنَذِرُوا بِهَا فَطَلَبُوهَا فَأَعْجَزَتْهُمْ قَالَ وَنَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَلَمَّا قَدِمَتْ الْمَدِينَةَ رَآهَا النَّاسُ فَقَالُوا الْعَضْبَاءُ نَاقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهَا نَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ بِئْسَمَا جَزَتْهَا نَذَرَتْ لِلَّهِ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ عَلَيْهَا لَتَنْحَرَنَّهَا لَا وَفَاءَ لِنَذْرٍ فِي مَعْصِيَةٍ وَلَا فِيمَا لَا يَمْلِكُ الْعَبْدُ وَفِي رِوَايَةِ ابْنِ حُجْرٍ لَا نَذْرَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيِّ كِلَاهُمَا عَنْ أَيُّوبَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ وَفِي حَدِيثِ حَمَّادٍ قَالَ كَانَتْ الْعَضْبَاءُ لِرَجُلٍ مِنْ بَنِي عُقَيْلٍ وَكَانَتْ مِنْ سَوَابِقِ الْحَاجِّ وَفِي حَدِيثِهِ أَيْضًا فَأَتَتْ عَلَى نَاقَةٍ ذَلُولٍ مُجَرَّسَةٍ وَفِي حَدِيثِ الثَّقَفِيِّ وَهِيَ نَاقَةٌ مُدَرَّبَةٌ
E o n’à dito [Zuhair bin Harb] e [Ali bin ujr Comme Sa’di] tanto che o lafadz da Zuhair o l’à dito tutti doî, o n’à dito [Isma’il bin Ibrahim] o n’à dito [Ayyub] da [Abu Qilabah] da [Abu Al Muhallib] da [’Imran] o l’ea un servitô Basha, o l’à dito 'Uqail, alloa o Bani Tsaqif o l'à piggiou doî amixi O Profeta, tanto che i compagni do Profeta an piggiou quarchedun da-o bani Uqail insemme a-o seu cammello. O Rasulullah o l'é vegnuo dapeu da lê tanto ch'o l'ea ligou, l'òmmo prixonê o l'à dito: «O Muhammad!» O gh'à respòsto: «Cöse gh'é de mâ?» L’òmmo o l’à dito: «Quæ a l’é a raxon pe piggiâme, e quæ a l’é a raxon pe piggiâ o mæ cammello de corsa ch’o core a-a spedia?» o gh'à respòsto: «L'ò fæto comme vendetta pe-i pecchi do to alleou, Tsaqif!» Dapeu o l'é anæto. L’òmmo o gh’à torna ciammou, co-o dî: «O Mahomed, o Mahomed!» -O Rasulullah o l'ea unna persoña amorosa e educaa- dapeu o gh'é tornou e o l'à dito: 'Cöse gh'é de beseugno?' l'òmmo o gh'à respòsto: «Oua son mossulman». O l'à dito: «Se quello che ti dixe o l'é veo, e ti peu controllâ i tò affari, ti gh'aveiæ de fæto tutta a fòrtua». Dapeu o l’à comensou à anâsene, ma l’òmmo o gh’à ciammou, co-o dî: «O Mahomed, o Mahomed». O l'à dapeu incontrou e o l'à dito: «Cöse gh'é de beseugno?» l'òmmo o l'à dito: «Gh'ò famme donca dâme da mangiâ, e gh'ò anche seu donca damme quarcösa da beive!» O l'à dito: «Questo o l'é o to beseugno». Dapeu, l'òmmo o l'é stæto resciöou da doe persoñe – amixi do Profeta –’. O Imran o l'à dito, 'Dòppo unna dònna Ansar a l'é stæta piggiâ – da-o nemigo – insemme a-o seu cammello ch'o se ciamma pe commun Adlba`, a dònna Anshar a l'é stæta ligâ, tanto che à quelli tempi o pòpolo – i laddronissi – o se descansava, tanto che i cammelli – e mercançie arröbæ – ean pennæ davanti a-e seu fermæ. Dapeu a dònna Ansar a l'à posciuo liberâse da-i seu ligammi e a l'é anæta de botto inta penna di cammelli, ma tutte e vòtte ch'a vegniva a-o cammello pe montâ, o cammello o l'à sciortio, coscì ch'a l'à lasciou fin à quande a l'à incontrou 'adlba'. Coscì o l’à montou in sciâ seu scheña in sciô cammello ubbidiente ben addestrou. Dapeu o l’à repreiso fin à quande o l’é corrio a-a spedia. E gente che dormivan ean sconvolte da-a sciortia da dònna Ansar, donca l'an anæta apreuvo, ma no an posciuo piggiâla. A dònna a l'à fæto un voto che se Allah o â sarvava, a l'avieiva massacrou o cammello 'adlba'. Arrivæ à Medina, o pòpolo o l'à visto o cammello, dapeu o l'à dito, 'Sto chì o l'é Al Adlba', o cammello do Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam!'. A dònna a l'à dito – editorialmente –, ‘Se Allah o ô sarva, o l'assasciâ de fæto o cammello’. Dapeu o pòpolo o l'à incontrou o Rasulullah e o gh'à contou o seu nadzar. Coscì o Rasulullah o l'à commentou: «Subhanallah, comme a seu vendetta a saià grammo in sce de lê, o l'à giurou à Allah che se Allah o ô sarva, aloa o ô massacra, no gh'é nisciun obrigaçion de portâ avanti un voto in desobediensa à Allah e manco pe quarcösa ch'o no l'é de propietæ de un servitô». Inta stöia do Ibn Hujr, o l'é dito; «No gh'é nisciun nadzar inta desobbediensa à Allah». O n’à dito [Abu Ar Rabi’ Al ‘Ataki] o n’à dito [Hammad] -saieiva à dî Ibn Zaid-. -Inte unn'atra mainea o l'é mensunou- O l'é stæto dito à niatri [Ishaq bin Ibrahim] e [Ibn Abu Umar] da [Abdul Wahhab Ats Tsaqafi] tutti doî da [Ayyub] con sanad comme questo. E into hadith do Hammad, o l'afferma che 'Adlba' o l'ea un cammello ch'o l'appartegniva à un di Banu 'Uqail, e o l'ea un di cammelli che corrivan ben ben a-a spedia.' E into hadith se dixe ascì, ‘Donca a dònna – Ansar – a l’é vegnua à un cammello ben ben addestrou’. E into hadith de At Tsaqafi o l'é dito con l'editoriale, 'Naqatun Mudarrabatun – O cammello addestrou –'.