-

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ قَالَ ذَكَرُوا عِنْدَ عَائِشَةَأَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا كَانَ وَصِيًّا فَقَالَتْ مَتَى أَوْصَى إِلَيْهِ وَقَدْ كُنْتُ مُسْنِدَتَهُ إِلَى صَدْرِي أَوْ قَالَتْ حَجْرِي فَدَعَا بِالطَّسْتِ فَلَقَدْ انْخَنَثَ فِي حَجْرِي فَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُ قَدْ مَاتَ فَمَتَى أَوْصَى إِلَيْهِ

Powiedział nam [Amru bin Zurarah], powiedział nam [Isma'il] od [Ibn 'Aun] od [Ibrahima] od [Al Aswad], który powiedział: „Ludzie wspominali w obecności [Aisyah], że 'Ali radliallahu 'anhuma otrzymał testament (kalifatu)”. Zapytał więc: „Kiedy dał mu ten testament, mimo że to ja zawsze trzymałem go na piersi” (kiedy miał umrzeć). Albo powiedział: „Bądź na moich kolanach”, prosząc o wodę w naczyniu (z miedzi), aż upadł mi na kolana, a ja nie zdawałem sobie sprawy, że nie żyje. Kiedy więc dał mu testament?”