Hadith Representative
Umar menangis melihat bekas tikar di lambung Nabi, dan sabda beliau: tidak ridhakah engkau bila mereka mendapat dunia dan kita mendapat akhirat
Imam Ibnu Majah : 4143حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي سِمَاكٌ الْحَنَفِيُّ أَبُو زُمَيْلٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى حَصِيرٍ قَالَ فَجَلَسْتُ فَإِذَا عَلَيْهِ إِزَارٌ وَلَيْسَ عَلَيْهِ غَيْرُهُ وَإِذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبهِ وَإِذَا أَنَا بِقَبْضَةٍ مِنْ شَعِيرٍ نَحْوِ الصَّاعِ وَقَرَظٍ فِي نَاحِيَةٍ فِي الْغُرْفَةِ وَإِذَا إِهَابٌ مُعَلَّقٌ فَابْتَدَرَتْ عَيْنَايَ فَقَالَ مَا يُبْكِيكَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَمَالِي لَا أَبْكِي وَهَذَا الْحَصِيرُ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِكَ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ لَا أَرَى فِيهَا إِلَّا مَا أَرَى وَذَلِكَ كِسْرَى وَقَيْصَرُ فِي الثِّمَارِ وَالْأَنْهَارِ وَأَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَصَفْوَتُهُ وَهَذِهِ خِزَانَتُكَ قَالَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ أَلَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ لَنَا الْآخِرَةُ وَلَهُمْ الدُّنْيَا قُلْتُ بَلَى
अस्मान् कथितवान् [मुहम्मद बिन् बस्स्यार] अस्मान् अवदत् [उमर बिन् यूनुसः] अस्मान् अवदत् ['इक्रिमाह बिन् अम्मर] मम कथितवान् [सिमक अल हनाफी अबू जुमैल] मां कथितवान् [अब्दुल्लाह बिन् अल अब्बास] मम कृते अवदत् [उमर बिन् खत्ताब] सः अवदत्, 'अहं एकदा रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वल्लम् इत्यनेन सह मिलितवान् यदा सः ऑन आसीत् मत्तः' इति । उमरः अग्रे अवदत्, 'तदा अहं उपविष्टवान्, अहं दृष्टवान् यत् सः केवलं वस्त्रखण्डं धारयति स्म, धारितस्य वस्त्रस्य अतिरिक्तं अन्यत् वस्त्रं न धारयति स्म, यदा तु चटका तस्य पार्श्वे छापं त्यक्तवती आसीत्। मया अपि -दृष्टम्- एकं शा' प्रायः गोधूमस्य मुष्टिभ्यां चर्मणार्थं प्रयुक्तानि पत्राणि च कक्षस्य कोणे शयितानि, लम्बितत्वक् च। अहं न अवगच्छामि यत् मम नेत्राणि अश्रुपूरितानि सन्ति। सः अपृच्छत् - हे इब्नुल खट्टाब त्वं किं रोदिषि ?' अहं प्रत्युवाच - हे अल्लाहस्य पैगम्बर, अहं कथं अश्रुपातं न करिष्यामि, यदा एषा चटनी भवतः पार्श्वे एव तिष्ठति, अहं च भवतः कक्षे यत् पश्यामि तदतिरिक्तं किमपि न पश्यामि। किसराराजः रोमनसम्राट् च फलैः नदीभिः च पूरिताः आसन्, तदा त्वं अल्लाहस्य पैगम्बरः तस्य चयनितः च असि, परन्तु भवतः कक्षः केवलम् एवम् अस्ति!'। सः अवदत् - हे इब्नुल खट्टाब, किं त्वं न प्रसन्नः यत् वयं परलोकं प्राप्नुमः ते च जगत् प्राप्नुयुः? अहं 'निश्चयेन' इति उत्तरं दत्तवान्।