Hadith Representative
Tidak Tahallul bagi jamaah yang membawa Hadyu
Imam Bukhari : 1458حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَلَيَالِي الْحَجِّ وَحُرُمِ الْحَجِّ فَنَزَلْنَا بِسَرِفَ قَالَتْ فَخَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَلَا قَالَتْ فَالْآخِذُ بِهَا وَالتَّارِكُ لَهَا مِنْ أَصْحَابِهِ قَالَتْ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَانُوا أَهْلَ قُوَّةٍ وَكَانَ مَعَهُمْ الْهَدْيُ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى الْعُمْرَةِ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ يَا هَنْتَاهُ قُلْتُ سَمِعْتُ قَوْلَكَ لِأَصْحَابِكَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ قَالَ وَمَا شَأْنُكِ قُلْتُ لَا أُصَلِّي قَالَ فَلَا يَضِيرُكِ إِنَّمَا أَنْتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكِ مَا كَتَبَ عَلَيْهِنَّ فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِيهَا قَالَتْ فَخَرَجْنَا فِي حَجَّتِهِ حَتَّى قَدِمْنَا مِنًى فَطَهَرْتُ ثُمَّ خَرَجْتُ مِنْ مِنًى فَأَفَضْتُ بِالْبَيْتِ قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ مَعَهُ فِي النَّفْرِ الْآخِرِ حَتَّى نَزَلَ الْمُحَصَّبَ وَنَزَلْنَا مَعَهُ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ مِنْ الْحَرَمِ فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ افْرُغَا ثُمَّ ائْتِيَا هَا هُنَا فَإِنِّي أَنْظُرُكُمَا حَتَّى تَأْتِيَانِي قَالَتْ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغْتُ وَفَرَغْتُ مِنْ الطَّوَافِ ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرَ فَقَالَ هَلْ فَرَغْتُمْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَآذَنَ بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ فَارْتَحَلَ النَّاسُ فَمَرَّ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِضَيْرِ مِنْ ضَارَ يَضِيرُ ضَيْرًا وَيُقَالُ ضَارَ يَضُورُ ضَوْرًا وَضَرَّ يَضُرُّ ضَرًّا
आमकां सांगलां [मुहम्मद बिन बस्स्यार] म्हणटा, सांगलां [अबू बकर अल हनाफी] आमकां सांगलां [अफ्लाह बिन हुमैद]; हांवें आयकलें [अल कासिम बिन मुहंमद] [‘ऐस्याह रदीअल्लाहु अनहा] कडल्यान म्हणटालो: ‘आमी हज म्हयन्यांत आनी हज्ज म्हयन्यांत रातीं आनी हजच्या हरम दिसांनी रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम वांगडा भायर सरले, जो मेरेन आमी सराफ वाठारांत थांबले. ‘आयशा, अल्ला तिचेर खोशी जावं, म्हणालो: ‘म्हणून तो आपल्या साथीदारांक मेळपाक भायर सरलो आनी म्हणलें: ‘तुमच्यांतलो कोण बळी हाडना आनी ताका आपलो इहराम उमरा करपाक पसंत आसता, मागीर तशें करात आनी जो बळी हाडटा तो बरो’. 'ऐस्याह रडियाल्लाहु अनहान म्हणलें: 'म्हळ्यार पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हांच्या साथीदारांत तें घेतिल्लें - ताणें जें उलो मारलें - आनी तें सोडून वचपीय आशिल्ले'. आयशा अल्ला तिचेर खोशी जावं अशें म्हणलें: ‘पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम आनी ताच्या कांय साथीदारांची गजाल म्हणल्यार ते बळिश्ट लोक आशिल्ले आनी तांणी बळी दिवपी जनावरां हाडले, देखून तांणी आपलो इहराम ‘उमरा’ म्हणून घेतलो ना. 'ऐस्याह रडियाल्लाहु अनहान म्हणलें: 'तेन्ना अल्लाचो दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हाका रडटा आसतना मेळ्ळो, देखून ताणें विचारलें: 'हे देवा, तुका कितें रडटा?' हांवें जाप दिली: ‘तुमी तुमच्या इश्टांक सांगिल्लें हांवें आयकलां, देखून म्हाका ‘उमरा’ करपाक आडखळ आयली. ताणें विचारलें: ‘तुका कितें अणभवता?’. हांवें जाप दिली: ‘हांव प्रार्थना करिना’. ताणें म्हणलें: ‘हाका कसलोच फरक पडना, कारण तूं फकत आदमाच्या धुवांतली बायल, जाचे खातीर अल्लान तांकां तजवीज -म्हळ्यार मासिक पाळी- थारायल्या, देखून तुजो हज कर, अल्ला सुब्हानाहु वताला तुका ताचो इनाम दिवचो’. ‘आयशान (अल्ला तिचेर प्रसन्न जावं) म्हणलें: ‘तेन्ना आमी मिना पावमेरेन ताच्या हजांत भायर सरले, त्या वेळार हांव परतून शुध्द जाल्लो. मागीर मीना सोडून अल्लाच्या घरांत विधी पुराय केले.' आयशा (र.स.) म्हणालो: ‘तेन्ना हांव ताचे वांगडा निमाण्या स्वासांत भायर सरलो, जो मेरेन तो जमरा उडयल्ल्या जाग्यार पावलो आनी आमी ताचे वांगडा थांबले. मागीर ताणें अब्दुररहमान बिन अबू बकर हाका आपयलो आनी म्हणलें: ‘तुज्या भावाक पवित्र भुंयेंतल्यान भायर सरून उमरा खातीर इहराम राज्यांत प्रवेश करात, मागीर संस्कार पुराय करात, मागीर हांगा येयात, कारण तूं येयसर हांव तुमची वाट पळयतलों. आयशा (र.अ.ह.) हांणी म्हणलें: ‘म्हणून आमी उमरा सोंपून तावफ पुराय जाय मेरेन भायर सरले. रातच्या निमाण्या तिसऱ्या दिसा सहराच्या वेळार हांव ताचे कडेन आयलो आनी ताणें विचारलें: ‘तुमी सोंपयल्यात?’. हांवें जाप दिली: ‘होय’. मागीर ताणें आपल्या वांगड्यांक आपलें वचपाची घोशणा केली. देखून लोक भायर सरले आनी मदीना कडेन गेले. पैगंबरान (स.अ.व.) म्हणलें, ‘धैर’: हें क्रियापद ‘धाओरो-यधीरू’ ह्या उतरावयल्यान येवंक शकता, ह्या सगळ्यांचो अर्थ: ‘हानी करप’ वा ‘हानी करप’ असो जाता.