Hadith Representative
Ciri kaum khawarij: membaca al-qur'an tetapi keluar dari islam
Imam Abu Dawud : 4136حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا فَقَسَّمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ بَيْنَ الْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ الْمُجَاشِعِيِّ وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلَابٍ قَالَ فَغَضِبَتْ قُرَيْشٌ وَالْأَنْصَارُ وَقَالَتْ يُعْطِي صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا فَقَالَ إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ قَالَ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقٌ قَالَ اتَّقِ اللَّهَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ مَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ أَيَأْمَنُنِي اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي قَالَ فَسَأَلَ رَجُلٌ قَتْلَهُ أَحْسِبُهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ قَالَ فَمَنَعَهُ قَالَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا أَوْ فِي عَقِبِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ قَتَلْتُهُمْ قَتْلَ عَادٍ
Һөйләне беҙгә [Мөхәммәт бин Касир] әйтте, һөйләне беҙгә [Суфьян] [атаһынан] [Ибн Әбү Нуғмдан] [Әбү Сәғит Әл Худри] ул әйтте: «Ғәли радиаллаһу әнһү пәйғәмбәргә саллаллаһу ғәләйһи васаллам алтын ебәрҙе, ул әле лә бысраҡ ине. Артабан дүрт кешегә таратты; атап әйткәндә, Әл Аҡра бин Хәбис Әл Хәнжәли, Әл Мөжәсии, Өйәйнә бин Бәҙер Әл Фазари һәм Зәид Әл Хаил Ат Тхаи. һуңынан Набхан ырыуынан булған кешеләрҙең береһенә, Әлкәмә бин Улатсах Әл-Әмиригә һәм Килаб ырыуынан кемгәлер». Сәғит Әл Худри: «Ҡөрәйш һәм ансарҙар шул саҡта асыуланды, улар: «Ул уны Нәжд халҡына бирҙе һәм беҙҙе яңғыҙ ҡалдырҙы», — тине. Ул шулай уҡ: «Мин уларҙы күңелдәрен йомшарттым ғына», — тигән. Сәғит әйтә: «Шул саҡ күҙҙәре батҡан, киң маңлайлы, оҙон һаҡаллы, ҡырынған башлы бер кеше килде. Теге кеше: «Эй, Мөхәммәт, Аллаһтан ҡурҡ!» Ул әйтте: «Әгәр мин буйһонмаһам, кем Аллаһҡа буйһонор! Аллаһы Тәғәлә миңә ер йөҙөндәге кешеләргә үҙенең әмерен еткерергә ышанманымы, ә һин миңә ышанмайһың?» Сәғит: «Шул саҡта бер кеше был кешене үлтерергә рөхсәт һораған, һәм минеңсә, ул кеше Халид бин Әл Вәлид булған», — тигән. Әммә ул тыйҙы'. Сәғит әйтте: «Был кеше донъянан киткәс, ул әйтте: «Ысынлап та, был кешенең нәҫеленән Ҡөрьән уҡыған, әммә тамағынан ары китмәгән халыҡ сығасаҡ». Улар Исламдан йәйәнән уҡ сыҡҡан кеүек сыҡҡан. Улар мосолмандарҙы үлтергән, әммә боттарға табыныусыларға изгелекле булған. Әгәр ҙә мин уларҙы тапһам, улар Ад халҡын - Һуд пәйғәмбәр халҡын үлтергән кеүек үлтерәсәкмен.