Hədis
Rasulullah bersabar menghadapi kematian dan menjelaskan bahwa menangis karena kesedihan merupakan rahmat dari Allah
Imam Bukhari : 1204حَدَّثَنَا عَبْدَانُ وَمُحَمَّدٌ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَأَرْسَلَتْ ابْنَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْهِ إِنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَأْتِنَا فَأَرْسَلَ يُقْرِئُ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمَعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَتَقَعْقَعُ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ كَأَنَّهَا شَنٌّ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا فَقَالَ هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ
Bizə ['Abdan] və [Məhəmməd] dedilər, bizə ['Aşim bin Süleyman] dedilər, bizə [Əbu Osman] dedilər, mənə [Usamə bin Zeyd radiyallahu anhuma] dedilər: Peyğəmbərin qızı onu qarşılamağa gəldi və ona dedi: “Oğlum öldü, yanımıza gəl”. Peyğəmbər ona salam verməyi əmr etdi və sonra dedi: “Həqiqətən, Onun götürdüyü və verdiyi şey Allaha məxsusdur. Hər şeyin sonu müəyyən edildikdən sonra Onun yanındadır, ona görə də səbr edin və Ondan mükafat istəyin”. Sonra yenidən Onun yanına gəldi və Ondan gəlməsini dilədi. Beləliklə, o, Səd bin Ubadə, Muaz bin Cəbəl, Ubey bin Kəab, Zeyd bin Sabit və bir neçə başqa insanla birlikdə getdi. Sonra körpə Peyğəmbərə təhvil verildi və ürəyi titrədi - çünki o, kədərli idi. Mən onun: Sanki boş bir geriba kimi dediyini güman edirəm. Sonra göz yaşları axdı. Səd dedi: “Ey Allahın Elçisi, niyə ağlayırsan?” O dedi: “Bu, Allahın qullarının qəlbinə verdiyi lütfdür və həqiqətən də Allah bir-birini sevən qullarına rəhm edəcək”.