Hadith Representative
Anjuran mengucapkan doa yang baik ketika menjenguk orang sakit atau orang yang meninggal: ALLAHUMMAGHFIR LII WA LAHU WA`A'QIBNII MINHU UQBAA HASANAH
Imam Tirmidzi : 899حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرْتُمْ الْمَرِيضَ أَوْ الْمَيِّتَ فَقُولُوا خَيْرًا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ قَالَتْ فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سَلَمَةَ مَاتَ قَالَ فَقُولِيَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلَهُ وَأَعْقِبْنِي مِنْهُ عُقْبَى حَسَنَةً قَالَتْ فَقُلْتُ فَأَعْقَبَنِي اللَّهُ مِنْهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَشَقِيقٌ هُوَ ابْنُ سَلَمَةَ أَبُو وَائِلٍ الْأَسَدِيُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ سَلَمَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَانَ يُسْتَحَبُّ أَنْ يُلَقَّنَ الْمَرِيضُ عِنْدَ الْمَوْتِ قَوْلَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا قَالَ ذَلِكَ مَرَّةً فَمَا لَمْ يَتَكَلَّمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَلَا يَنْبَغِي أَنْ يُلَقَّنَ وَلَا يُكْثَرَ عَلَيْهِ فِي هَذَا وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ جَعَلَ رَجُلٌ يُلَقِّنُهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَكْثَرَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا قُلْتُ مَرَّةً فَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مَا لَمْ أَتَكَلَّمْ بِكَلَامٍ وَإِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا أَرَادَ مَا رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ آخِرُ قَوْلِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ
Беҙгә [Ханнад] һөйләне, [Әбү Мөғәүиә] [Әл-Әмәси]-нән [Сиәҡиҡ] [Өмө Сәләмә]-нән әйтте; «Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Әгәр ауырыу кешегә йәки үлемгә яҡынлашҡан кешегә килһәгеҙ, яҡшы һүҙҙәр әйтегеҙ». Сөнки Фәрештәләр һинең һүҙҙәрең менән килешә». -Өммө Сәләмә- тигән; «Әбү Сәләмә вафат булғас, мин пәйғәмбәребеҙҙе осраттым, саллаллаһу ғәләйһиссәләм, һәм әйттем; «Эй, Аллаһ илсеһе, Әбү Сәләмә вафат булды». Ул әйтте: «Әйт: «Әйт: «АЛЛАҺУММАҒФИРЛИ ВӘ ЛӘҺУ ВӘ ӘҠИБНИ МИНҺУ ҒУҠБА ХӘСӘНӘ -Йә Аллаһ, мине лә, уны ла ғәфү ит, унан һуң миңә яҡшыраҡ үҙгәреш бир-». -Өммө Сәләмә- тигән; «Мин уны уҡыным, шунан һуң Аллаһы Тәғәлә миңә унан һуң яҡшыраҡ алмаш бирҙе, йәғни Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһис-сәләм». Сяҡиҡ — Ибн Сәләмә, Әбү Ваил Әл Әсәди. Әбү Ғиса әйтте; Ғүмү Сәләмә хәҙис — хәсән шоһих хәҙис. Ауырыуҙар үлергә йыйынғанда психик цин өсөн сөннәт, ЛӘӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛӘЛЛӘҺ һүҙбәйләнеше менән. Ҡайһы бер ғалимдар әйтә; «Әгәр ҙә ауырыу кеше бер тапҡыр әйтһә, һуңынан өндәшмәй, башҡа һөйләм әйтмәһә, талҡынды башҡа уҡымаҫҡа тейеш». Был осраҡта Ибн Мөбәрәктән үлем язаһы килгәндә риүәйәт ителә. Бер кеше mentalqinnya һәм уны ҡабатланы, шунан Абдулла әйтте; — Әгәр ҙә мин бер тапҡыр әйткән булһам, тимәк, башҡа һөйләм әйтмәһәм генә, шул һөйләмде әйтеп үләсәкмен. Ғабдулланың һүҙҙәренең мәғәнәһе Пәйғәмбәребеҙҙән риүәйәт ителгән: «Кем үҙ һүҙҙәрен - был донъяла - ЛӘҒӘ ИЛЛӘӘХӘ ИЛЛӘЛЛӘЛӘҺ һүҙҙәре менән тамамлаһа, ул һис шикһеҙ ожмахҡа инә».