Hadith Representative
Anjuran mengucapkan doa yang baik ketika menjenguk orang sakit atau orang yang meninggal: ALLAHUMMAGHFIR LII WA LAHU WA`A'QIBNII MINHU UQBAA HASANAH
Imam Tirmidzi : 899حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَضَرْتُمْ الْمَرِيضَ أَوْ الْمَيِّتَ فَقُولُوا خَيْرًا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ قَالَتْ فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سَلَمَةَ مَاتَ قَالَ فَقُولِيَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلَهُ وَأَعْقِبْنِي مِنْهُ عُقْبَى حَسَنَةً قَالَتْ فَقُلْتُ فَأَعْقَبَنِي اللَّهُ مِنْهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَشَقِيقٌ هُوَ ابْنُ سَلَمَةَ أَبُو وَائِلٍ الْأَسَدِيُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أُمِّ سَلَمَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ كَانَ يُسْتَحَبُّ أَنْ يُلَقَّنَ الْمَرِيضُ عِنْدَ الْمَوْتِ قَوْلَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و قَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا قَالَ ذَلِكَ مَرَّةً فَمَا لَمْ يَتَكَلَّمْ بَعْدَ ذَلِكَ فَلَا يَنْبَغِي أَنْ يُلَقَّنَ وَلَا يُكْثَرَ عَلَيْهِ فِي هَذَا وَرُوِيَ عَنْ ابْنِ الْمُبَارَكِ أَنَّهُ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ جَعَلَ رَجُلٌ يُلَقِّنُهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَكْثَرَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا قُلْتُ مَرَّةً فَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مَا لَمْ أَتَكَلَّمْ بِكَلَامٍ وَإِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّمَا أَرَادَ مَا رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ كَانَ آخِرُ قَوْلِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ دَخَلَ الْجَنَّةَ
بىزگە [ھەننەد] دىن، بىزگە [ئەبۇ مۇئاۋىيە] دىن، [ئەل ئەماسىي] دىن، [سىياقىق] دىن، [ئۇمۇ سەلەمە] دىن مۇنداق دېدى: «رەسۇلۇللاھ سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم مۇنداق دېدى: «ئەگەر كېسەل ياكى ئۆلۈم ئالدىدا تۇرغان بىر ئادەمنىڭ يېنىغا كەلسەڭلار، ياخشى سۆزلەڭلار. چۈنكى پەرىشتىلەر سىلەرنىڭ دېگىنىڭلارغا قوشۇلىدۇ». -ئۈممۇ سەلەمە مۇنداق دېدى: «ئەبۇ سەلەمە ۋاپات بولغاندا، مەن پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەم بىلەن كۆرۈشۈپ: «ئى ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، ئەبۇ سەلەمە ۋاپات بولدى» دېدىم. ئۇ: ««ئاللاھۇممەغفىرلى ۋە لەھۇ ۋە ئەقىبنى مىنھۇ ئۇقبە ھەسەنە - ئى ئاللاھ، مېنى ۋە ئۇنى كەچۈرگىن، ئۇنىڭدىن كېيىن ماڭا تېخىمۇ ياخشى بىر ئورۇنباسار بەرگىن» دېگىن». -ئۈممۇ سەلەمە مۇنداق دېدى: «مەن ئۇنى ئوقۇدۇم، ئاندىن ئاللاھ ماڭا ئۇنىڭدىن كېيىن تېخىمۇ ياخشى بىر ئورۇنباسارنى، يەنى ئاللاھنىڭ ئەلچىسىنى بەردى». سىياقىق ئىبنى سەلەمە، ئەبۇ ۋائىل ئەل ئەسەدىي. ئەبۇ ئەيسا مۇنداق دېگەن: «ئۇمۇ سەلەمەنىڭ ھەدىسى ھەسەن سەھىھ ھەدىس. كېسەل ئادەم ئۆلۈش ئالدىدا تۇرغاندا ئۇنىڭغا «لا ئىلاھە ئىللەللاھ» جۈملىسى بىلەن ئەقىل-پاراسەت ئوقۇش سۈننەت. بەزى ئالىملار: «ئەگەر كېسەل ئادەم بىر قېتىم ئېيتقان بولسا، ئاندىن جىم تۇرۇپ يەنە بىر جۈملە ئېيتمىسا، ئۇنى قايتا ئوقۇماسلىق كېرەك» دەيدۇ. بۇ ئەھۋالدا ئىبنى مۇبارەكتىن سەكراتۇل ماۋۇت كەلگەندە رىۋايەت قىلىنىدۇ. بىر ئادەم ئەقىل-پاراسەتنى ئوقۇپ، ئۇنى تەكرارلىغاندىن كېيىن ئابدۇللاھ: «ئەگەر مەن بىر قېتىم ئېيتقان بولسام، يەنە بىر جۈملە ئېيتمىغان مۇددەتتە جۈملە بىلەن ئۆلىمەن» دېگەن. ئابدۇللاھنىڭ سۆزلىرىنىڭ مەنىسى پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامدىن رىۋايەت قىلىنغان سۆزلەردۇر: «كىمكى بۇ دۇنيادا سۆزىنى «لا ئىلاھە ئىللەللاھ» بىلەن ئاخىرلاشتۇرسا، ئۇ چوقۇم جەننەتكە كىرىدۇ».