Χαντίθ
Nabi Shallallahu 'alaihi wasalam pernah shalat malam dengan membaca surat Al baqarah, Ali imran, An nisa
Imam Nasa'i : 1120أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْكِنْدِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقُمْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَدَأَ فَاسْتَاكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَبَدَأَ فَاسْتَفْتَحَ مِنْ الْبَقَرَةِ لَا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ وَسَأَلَ وَلَا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ يَتَعَوَّذُ ثُمَّ رَكَعَ فَمَكَثَ رَاكِعًا بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ رُكُوعِهِ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ثُمَّ قَرَأَ آلَ عِمْرَانَ ثُمَّ سُورَةً ثُمَّ سُورَةً فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ
Αφού μας ενημέρωσε [ο Χαρούν μπιν Αμπντουλάχ], είπε: μας είπε [ο Αλ Χασάν μπιν Σαουάρ], μας είπε: μας είπε [ο Λάιτς μπιν Σάαντ] από [ο Μουαβία μπιν Σάλιχ] από [ο Αμρ μπιν Κάις Αλ Κίντι] ότι άκουσε τον [ο Άσιμ μπιν Χουμέιν] να λέει: Άκουσα τον [ο Άουφ μπιν Μάλικ] να λέει: «Ξύπνησα κάποτε με τον Προφήτη (ειρήνη και ευλογία σε όλους), τότε άρχισε να κάνει σιουάκ και να πλένεται. Στη συνέχεια σηκώθηκε και προσευχήθηκε. Ξεκίνησε την προσευχή του διαβάζοντας τη Σούρα Αλ Μπάκαρα. Δεν πέρασε από το εδάφιο για το έλεος εκτός αν σταματούσε και ζητούσε -έλεος-. Επίσης, δεν πέρασε από το εδάφιο για το αδζάμπ εκτός αν σταματούσε και έβρισκε καταφύγιο από αυτό». Έπειτα έκανε υπόκλιση μέχρι που ηρέμησε σε μια κατάσταση υπόκλισης στο μέγεθος των ποδιών του, ενώ διάβαζε: «Σουμπχάνα ντζιλ τζαμπαρούτι ουάλ μαλακουτί ουάλ κιμπριγιάι ουάλ 'αδζαμάτι -Δόξα τω Θεώ που έχει το δικαίωμα στη βία και τη δύναμη, και που έχει αλαζονεία και μεγαλοπρέπεια-» ενώ έκανε υπόκλιση. Έπειτα, ο Σαλλαλάχ αλαϊχιουασαλάμ έκανε προστερνισμό στο μέγεθος της υπόκλισής του και διάβασε: «Σουμπχάνα ντζιλ τζαμπαρούτι ουάλ μαλακουτί ουάλ κιμπριγιάι ουάλ 'αδζαμάτι». Έπειτα διάβασε την επιστολή του Αλί Ιμράν, μετά μια άλλη επιστολή, και έκανε επίσης το ίδιο - στην επόμενη ράκ'α -».