-

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ فِي سَفَرٍ فَعَرَّسَ بِلَيْلٍ اضْطَجَعَ عَلَى يَمِينِهِ وَإِذَا عَرَّسَ قُبَيْلَ الصُّبْحِ نَصَبَ ذِرَاعَهُ وَوَضَعَ رَأْسَهُ عَلَى كَفِّهِ

Powiedział nam [Ishaq bin Ibrahim], powiedział nam [Sulaiman bin Harb], powiedział nam [Hammad bin Salamah], od [Humaida], od [Bakara bin Abdullaha], od [Abdullaha bin Rabah], od [Abu Qatadah], powiedział: „Jeśli Posłaniec Allaha (sallallaahu 'alaihi wasallam) był w podróży i zatrzymał się na noc, kładł się z prawym bokiem na plecach. Jeśli zatrzymał się przed świtem, prostował nogi w kierunku ciała, a następnie kładł głowę na dłoni”.